Image




Image
Image



 

 

 

 

U kunt uw ervaring, gedicht, foto of unieke ervaring met

uw huisdier plaatsen op deze website .

Mail deze naar This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it

Wij plaatsen deze dan voor u op de site.

Met vriendelijke groet, Team DEVENTER

------------------------------------------------------------------------

 

 

                                         OEPS

oeps_219x292.jpg

 

Na 12,5 jaar kwam voor ons ook het afscheid van onze lieve Oeps!

Wat fijn dat er op deze manier bij jullie afscheid genomen kan worden van je trouwe huisdier.

Wij beschouwen het als een mooie ervaring met respect voor je dier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hartelijk dank voor alle begeleiding.

Mvg,

Fam. Schreuder Lieren
-------------------------------------------------------------------------------------

 

comments: Beste lieve mensen,  Hierbij wil ik u duizendmaal bedanken voor wat u gedaan hebt verzorgd, van mijn huisdier van mijn poes (kat) Malaika. Jullie zijn zo lief en zal jullie ook nooit vergeten.

Vorig jaar hebben we Tucker dus onze oude bejaarde katertje ook via de dierenarts naar jullie gebracht, maar we hebben hem toen zelf opgehaald bij jullie. Ik mag jullie heel erg graag, en jullie doen het echt zorgvuldig....

 

mailaika_389x292.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heel veel groetjes:Henk & Wendy OosterveenEn heel veel dikke knuffels van onze hondjes Simba & Nova.

 

--------------------------------------------------------------------------------------- 

                                         EXEL

exel_390x260.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bedankt voor de lieve woorden bij de crematie van Exel het blijft altijd een heel verdrietig afscheid van een lieve hondenvriend die ons heel veel jaren liefde heeft gegeven.  Anneke en Art van Dorp en zijn hondenvriendje Cash.  

 

 

-------------------------------------------------------------------------------

Beste Mart en medewerkers van het HDC,

Afgelopen maandag 2 maart 2015 heb ik mijn allerliefste Belim in moeten laten slapen. 's Middags heb ik haar samen met mijn moeder bij jullie gecremeerd. De keuze voor HDC-Oost was een bewuste. In alle jaren dat Belim bij mij was heb ik haar nooit alleen gelaten. De gedachte dat ik haar nu zij was overleden  ergens achter zou moeten laten en pas later weer kon ophalen was voor mij onverteeraar. Bij aankomst werden wij liefdevol opgevangen door Mart. In de ogen van Mart zag ik zo veel warmte en oprechte betrokkenheid. Ik wilde Belim in haar mandje opbaren. Alles mocht niets moest. In alle rust heeft Mart uitgelegd wat hoe de crematie in zijn werk zou gaan. Wij hebben eerst alles gezien en alle vragen gesteld. Wij zijn tijdens de crematie overal bij aanwezig geweest en ik heb alles zoveel mogelijk zelf gedaan dat maakt dat wij terugkijken op een heel mooi afscheid. In een woord super. Dat een afscheid van een dier zo mooi en liefdevol kan zijn. Nadat Mart eerst nog een pootafdruk heeft gemaakt heb ik Belim om 13:55 uit haar mandje gehaald en is zij gecremeerd. Tijden het crematieproces heb ik een mooi assieraad en een urn uitgezocht. 

belim_1_194x292.jpg

Het gemis is ontzettend groot. Als tranen een trap konden bouwen en herinneringen een brug dan klom ik hoog de hemel in en bracht ik je mee terug. Ruim 16 jaar geleden is Belim bij mij aan komen lopen. Langzaam veroverde zij mijn huis en mijn hart. Belim was mijn beste maatje. Zij was er altijd voor mij;  wij begrepen elkaar. Sinds eerste kerstdag 2014 wist ik dat Belim ziek was en dat zij niet meer beter zou worden. Belim heeft mij op haar afscheid voorbereid door langzaam afscheid te nemen. Zij kwam niet meer bij mij slapen en langzaam zonderde zij zich steeds meer af. Het gemis en de stilte zijn er echter niet minder om.                         Op haar poezenmanier heeft zij mij laten weten dat het genoeg was. 

Dag allerliefste poezenkind, allerliefste lapjeskat, trouwe huisgenoot en allerbeste maatje. Dank je wel dat jij er altijd voor mij was. Jij maakte mijn huis tot thuis. Tot het laatst toe ben ik bij je gebleven en heb ik je vastgehouden en geknuffeld. Op 2 maart 2015 ben je rond 9:15 uur thuis vredig ingeslapen. Ik zal je nooit vergeten en ik mis je vreselijk. Belim was mijn liefste en trouwste maatje, een top kat. Miauw van jou lieve Belim. 

Het is nu vreselijk stil in huis. Ik mis Belim nog iedere dag. Vriendschap van een kat is vriendschap voor het leven. Voor een ander niet te zien hoeveel liefde een kat kan geven.

 

  

Beste Mart en medewerkers van het HDC heel erg bedankt voor het fijne afscheid en jullie betrokkenheid. Zowel mijn moeder als ik kijken met warme herinneringen terug aan het afscheid van Belim. Het verdriet is er niet minder om. Heel hartelijk bedankt. 

 

Met lieve groet,

 

Margreet M. Nijholt 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------- 

 Emmeloord 25 januari 2015

 

Hallo ontzettend lieve mensen van hdc,

 

Op zaterdag 17 januari 2015 om 10.45 uur is onze Shumbwa gecremeerd. Ontzettend verdrietig kwam ik bij jullie aan en het liefst wilde ik meteen weer naar huis en Shum weer meenemen. Wat werden we warm door jullie ontvangen! Wat waren jullie liefdevol en respectvol voor onze Shum en ook voor onze Zoe (onze Jack Russell die 12 jaar samen is geweest met onze ridgeback Shumbwa en die we hadden meegenomen). Alles werd door jullie goed uitgelegd, we mochten vragen stellen en alles wat we zelf wilden doen mochten we zelf doen of erbij helpen. Niets moest alles mocht. Shum werd opgebaard en tezamen werden we naar een ontzettend mooie rustige kamer gebracht waar we afscheid konden nemen van Shum. Daarna werden we opgehaald voor de crematie. Tijdens de crematie die ongeveer anderhalf uur duurde hebben we een urn en as-sierraad uitgezocht, een eindje gewandeld aan de overkant met Zoe. Meerdere keren kregen we koffie/thee aangeboden, we werden goed verzorgd en er werd naar ons verhaal geluisterd.

We missen Shum nog steeds, ze laat een grote leegte achter maar wat hebben we in die dertien jaar genoten van elkaar, wat was jij een ontzettend lieve, beschermende, humoristische hond, lief voor alle andere dieren, de jack russels, de poezen, je kon overal mee en accepteerde elk nieuw dier in huis. Wat hebben we ontzettend genoten van de ellenlange boswandelingen. Je bent nu bij Luuc! Ik zou je zo terug willen halen maar nu heb je geen pijn meer, we houden van je!

 

shumbwa_389x292.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ontzettend BEDANKT lieve mensen van hdc voor het fijne afscheid dat we toch aan jullie hebben te danken, zo bijzonder zoals jullie het doen, ons verdriet is groot maar jullie hebben het iets makkelijker voor ons gemaakt door alles wat jullie die ochtend voor ons gedaan en betekend hebben, jullie zijn GEWELDIG!

 

Lieve groeten van Margret en Daniel Lamboo

 

-------------------------------------------------------------------------------------- 

nike.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 Brief van Nike 22-05-2012 - † 25-02-2015

 

Lief vrouwtje............Until we meet again!!!!!!

 

Ik weet wat je denkt. Je denkt dat ik dood ben. Omdat je me niet meer kunt zien met je menselijke ogen,

omdat je me niet kan voelen met je handen of me in je armen kan houden. Je denkt dat ik voor altijd weg ben.

Je herinnert je hoe ik eruit zag toen ik ging en je kan je niet voorstellen dat ik op een andere plek verder leef.

Je bent verscheurd met verdriet en pijn over onze scheiding en het maakt je blind voor datgene wat vlak bij je is....IK.

Hoe vaak is je nu al verteld dat ik dood ben en dat e er nu maar overheen moet zijn! Hoe vaak heb je jezelf in slaap

gehuild omdat je je niet begrepen voelt, denkend dat je je er maar overheen moet zetten omdat mensen zeggen

dat het normaal is? Hoe vaak heb je jezelf gepijnigd omdat je niet bereid bent te accepteren dat ik dood ben.

Terwijl niemand het schijnt te begrijpen. Ik wil dat je iets voor met doet. Ga terug in de tijd met me. Herinner je de

dag dat je me mee naar huis nam. Was ik niet het meest intrigerende schepsel dat je ooit ontmoet hebt?

Keek ik niet naar e met totale liefde, zodat je niets liever wilde da n de rest van je leven met me te delen.

Dit wilde ik ook! Herinner je de dagen nog waarin ik jong en gezond was, en de dingen die wel allemaal samen deden?

Je was zo trots op me! Ik was je beste vriend die voor je zorgde als je huilde, boos was of verdrietig.

En wanneer je door verplichtingen niet zoveel tijd voor me had, wachtte ik geduldig op je. Ik was er altijd voor je.

Ik keek naar je met acceptatie, liefde en geduld dat je je soms een beetje onwaardig voelde. Je was in mijn ogen

nooit onwaardig. Ik was je beste vriend, wat je ook deed of zei. Ik keek naar je met zoveel warmte en begrip dat

je je overspoeld voelde. Ik kon niet genoeg van je krijgen. Herinner je de laatste keer dat we elkaar met aardse ogen zagen.

Je probeerde dapper te zijn, maar ik wist dat je huilde. Ik ken je te goed, beter dan wie dan ook in de wereld.

Ik keek naar je met puur vertrouwen en liefde, en je wilde me wel voor eeuwig veilig bij je houden.

Je beloofde me dat je altijd van me zou houden. Ik geloofde je. Waarom heb je me dan laten gaan door te geloven dat

ik niet meer besta? Herinner je de diepte in mijn ogen, al die keren dat ik naar je keek met acceptatie, geduld, vertrouwen

en liefde. Wie heeft die diepte en liefde gemaakt? Welke schepper zou ons lied van vreugde en liefde te niet doen? Ik ben

niet langer een aards figuur. Maar mijn lichaam zou alleen maar een leeg omhulsel zijn als het niet gevuld was geweest met

mijn ziel, mijn geest, mijn liefdevol licht.

Toen we elkaar ontmoetten was ik schattig en lief. Wat was onze relatie geweest als dat alles was dat ik kon zijn.

Hoe had je van me kunnen houden als ik geen geestelijke diepgang had gehad?

Wij zijn allemaal gemaakt van energie dat diep in ons zit. Het is onze ziel, onze geest, ons liefhebbende licht.

Het is energie dat leven is. Het heeft geen begin en geen eind. Het is er gewoon en zal er altijd zijn.

Zonder dat zou er geen leven zijn, je kan het niet zien of vasthouden, je kan alleen maar weten dat het er is.

Het is een weten zoals dat je weet dat onze liefde bestond. Die liefde kon je niet vasthouden of zien, je kon alleen weten dat

het er was. Ze zeggen dat je me maar moet vergeten, dat je me nooit meer zal zien omdat dieren niet naar de hemel gaan.

Ik ben hier om je iets anders te vertellen. Jij was mijn eeuwige liefde waard, net als ik de jouwe waard was.

Denk je echt dat die liefde voor altijd van ons weggenomen zou worden door een schepper alleen maar omdat ik geen mens was?

Was ik geen levend, ademend, liefhebbend wezen? Hoe had ik kunnen bestaan als ik geen ziel, geen energie, geen liefdevol licht had?

En als dit licht er altijd zal zijn, hoe kan ik dan dood zijn, als mijn wezen niet van de energie van het leven was, hoe had ik dan kunnen leven?

JIJ WEET BETER!!!!!

Je huilt omdat je me mist. Ik mis jou ook. Ik mis de buikkriebels, de omhelzingen en de kussens die we deelden.

Maar het leven gaat door na deze geweldige waardevolle fysieke omgeving. Ik kwam hier om een nieuw leven te leiden.

Ik ging niet weg omdat ik niet meer van je houd of omdat ik iets beters wilde. Ik ging weg omdat het tijd was voor de volgende fase

in mijn bestaan, iets wat alle levende wezens ooit moeten doen. Mijn aanwezigheid in jouw leven was en is een gave die je moet eren.

Net zoals ik jou eerde. Leven is niet alleen maar simpelweg in een lichaam geboren worden, een paar jaar te leven om dan te sterven.

Energie kan niet sterven. We krijgen tijd in een lichaam zodat we kunnen leren, delen en groeien. Het bereid ons voor op de volgende

fase van ons bestaan. Het lichaam houd de echte levensenergie in zich, onze ziel. Zonder dat zouden onze lichamen leeg zijn.

Zonder onze energie zouden we inderdaad dood zijn, en konden we nooit onze liefde voor elkaar ervaren. Je zegt dat je alleen nog

maar herinneringen hebt. Dit is niet waar. Weet je, toen ik mijn aardse lichaam verliet, liet ik iets bij je achter. Je kan het niet aanraken

of vasthouden, daar is het te groot voor. Ik liet een stukje van mijn ziel bij je achter. Ik plaatste het naast jouw ziel, dat vond ik een passende

plaats omdat we altijd samen waren in het aardse leven. Ik hou teveel van je om je alleen maar met herinneringen achter te laten,

omdat herinneringen vervagen. Ik hou teveel van je om zomaar te verdwijnen. Het zou te egoïstisch van me zijn om liefde en licht uit je

leven weg te nemen. Ik begrijp je tranen. Iedere traan is een bewijs van jouw liefde voor mij, en ik voel me vereerd en nederig.

Maar vergeet niet de goede dingen die we deelden. Denk daaraan en glimlacht dus. Dat is een eer voor mij. En als je me nodig hebt zal ik er zijn.

Sluit je ogen, adem diep en langzaam en haal mij voor de geest. Sluit de wereld even af, en sluit je ideeën over dood af. Geef me een kans.

Zoek naar subtiele signalen die ik je stuur. Hou niet op trots op mij te zijn. Ik ben een vriend waar je trots op kunt zijn. Ik ben nog steeds je

vriend. Houd mijn dood niet in je gedachten, maar eer en vier mijn eeuwige leven. Want het is eeuwig, net zoals mijn liefde voor jou.

TOT WEDERZIEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!

JOUW NIKE

 

 's Avonds in het donker
dan kijk ik naar de maan.
En zie ik tussen alle sterren
jouw ene sterretje staan
Het is de allermooiste
hij geeft het meeste licht.
En als ik heel goed kijk
zie ik jouw hondengezicht.
Ik mis je hier beneden
en denk heel veel aan jou
Zachtjes fluister ik naar boven
dat ik zielsveel van je hou
voor altijd je vrouwtje Lotte xxxxxxxx

-------------------------------------------------------------------------------------------

   

                                                   MAXL  

 Wij hebben plotseling afscheid moeten nemen van onze lieve berner beer Maxl. Na een week prostaatproblemen en een antibioticakuur begonnen een week later de problemen. Maxl begon kortademig te worden, een rare blik in zijn ogen te krijgen en sliep veel en bewegen alleen het hoognodige. Onze Maxl kenden wij als zeer hyper actief, aanhankelijk, zeer aanwezig op een leuke manier en gewoon altijd in de buurt. Dit wat we zagen was onze Maxl niet meer. Onze zorgen begonnen steeds groter te worden omdat wij een dikke 6/7 jaar geleden onze eerste “beer” hebben verloren aan botkanker.

 

Omdat wij twee berners hadden en Moritz van nog geen anderhalf jaar oud achterbleef en het rouwproces niet trok, hebben wij Maxl opgehaald en zijn ver België ingereden om Moritz een maatje te geven om voor te zorgen en om uit zijn rouwproces te komen. Normaliter is dit niet goed, maar Moritz bloeide na het eerste lebber contact met Maxltje helemaal op. Ze zijn in al die jaren onafscheidelijk geweest en waren broertjes door dik en dun. Dat wij onze “beren” zien als gezinsleden en kinderen hebben wij altijd het standpunt gehad wat er ook gebeurd, jullie zullen altijd bij ons blijven en is een crematie voor ons de oplossing.  

 

Wij hebben bij de crematie van onze eerste beer een zeer nare nasmaak overgehouden omdat het crematorium (in onze ogen) niet meegaand was wat je eigenlijk nodig hebt in het proces, ontvangst, opbaring en ophalen van de as waren heel erg te noemen en hebben wij veel tranen extra gelaten en dit moet niet zo zijn.

Daarom hebben wij toen Maxl op 24 februari 2015 ingeslapen is gekozen dit niet meer daar te laten doen maar bewust te kiezen voor jullie crematorium. De recensies zijn geweldig als je ze leest en dit hebben wij ook zo mogen ervaren. 

maxl_299x400.jpgEen afscheid van je geliefde viervoeter en broertje van onze Moritz is niet niks en heb je alle steun, een luisterend oor, warmte en begrip nodig.
Dit hebben wij bij jullie allemaal mogen ervaren en waren de zware knikkende knietjes, lood in de schoenen bij de entree gelukkig verdwenen.
De ontvangst was hartverwarmend ook voor Moritz, de opbaring van onze grote kanjer, onze lieverd fantastisch. Maxl lag er bij om te knuffelen, zo lief, zo teder en vooral opgebaard met veel zorg. Dit hebben wij de eerste keer ook zo gemist.
Door jullie een aai van zijn poot, een lief woordje voor Maxl, de tederheid en zo respectvol is in een woord geweldig te noemen. Samen de rozen neerleggen, de begeleiding bij het afscheid, een bakje water voor Moritz en dat je rustig je tijd kan nemen voor het afscheid is zo fijn.
 

Kortom een waardig afscheid van onze Belgisch zotteke, onze kanjer Maxl die een enorme leegte achterlaat bij ons en bij vooral bij Moritz. Maar jullie hebben ons gesterkt om dit enorme zware verlies te kunnen gaan verwerken. Wij bedanken jullie hier enorm voor en hebben wij respect voor het prachtige werk wat jullie voor ons baasjes en broertjes/zusjes doen.

 

 

 

 -------------------------------------------------------------------------------------------

                         Lieve mensen van het hdc,

Langs deze weg willen wij jullie bedanken voor de waardige manier van afscheid nemen van onze trouwe vriend Duke die op nog veel te jonge leeftijd van ons is weg genomen. Op 25 januari 2006 geboren en, hoe cru, op 4 oktober 2014 overleden. 

De manier waarop jullie ons een goed gevoel gaven bij het afscheid zullen we niet snel vergeten. 

Wij hopen dat Duke het bij ons naar zijn zin heeft gehad, wij hebben het met Duke zeker naar onze zin gehad. 

Wij hebben samen ongelooflijk veel plezier gehad, zo'n kanjer zullen we niet snel weer vinden.  

Duke laat een spoor van herinneringen na.  

                                         DUKE 

hond_duke_380x506.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Groetjes, en nogmaals bedankt,

Henriette en Henk Berghorst  

------------------------------------------------------------------------------ 

  Lief vrouwtje,

Via baasje mijn laatste woordjes aan jou want ik wil je bedanken voor al je goede zorgen.

hondje_demi.jpgIk heb een fijne tijd bij je gehad, je hebt me goed verzorgd, veel geknuffeld en we hoorden echt bij elkaar. We waren goede vriendinnen en zullen elkaar erg gaan missen.

Toch is het niet erg dat ik er niet meer ben, ik was ziek, heel erg. Misschien al een hele tijd. Ik had de laatste tijd niet meer zo’n zin in wandelen, snoepjes en andere dingen. Ik was moe en lusteloos, werd 

zwakker en kon moeilijk adem halen.

Eigenlijk heb je me gered, dank je wel daarvoor. Ik ben fijn ingeslapen in je armen, dat deed me goed. Nu heb ik geen pijn meer en morgen ben ik alweer thuis, dan kun je de hele dag weer met me praten en naar me kijken.

Laten we maar terug kijken op een fijne tijd en vooruit kijken naar een periode zonder pijn.

Dank je wel voor alles.

Lik Demi

 

“Wanneer je verdrietig bent, kijk dan

Opnieuw in je hart en je zult zien dat je

Huilt om wat je vreugde schonk” 

 

---------------------------------------------------------------------------------------  

Hartelijk dank voor de  goede verzorging van de crematie van onze schildpad

                                           Bertje.   

schildpad_399x266.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 


Met vriendelijke groet, 

Riky en André Raaijmakers,

Zwolle 

  ----------------------------------------------------------------------------------

                                 Jazz

jazz_j_276x390.jpeg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 26-06-2014              

                         Lieve Jazz,

Nooit meer zullen we je zien rennen, lopen, liggen, schooien,zitten,staan.

Nooit je blaf of piep meer horen nu jij van ons heen gegaan.

 

Vrolijk kwispelde jij met je staartje als je ons begroeten kwam,

Enthousiast likte jij onze handen als wij je in onze armen namen.

 

Jij was ons kameraadje, jij was onze kleine vriend.

En een leven met benauwdheid en beknelling dat heb jij niet verdiend.

 

Het liefst zouden we je bij ons houden, samen hadden we het fijn.

Maar jou zo door laten leven, dat zou egoïstisch zijn.

 

We hebben amper afscheid kunnen nemen, het ging allemaal heel snel.

Maar Jazz, lieve, kleine vriend; slaap zacht, voorgoed, vaarwel !

 

Vergeten doen we je nooit !!!

 

Ingrid en Arnaud


 ------------------------------------------------------------------------------

angel_390x582.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    16-07–2003   -    12-05-2014 

 

Lieve Angel,

 

Tien jaar geleden waren wij op zoek

maar jij was degene die ons toen vond

prachtige jaren heb je ons gegeven

waarin je zoveel meer was dan een hond

 

Iedere dag stond je vrolijk te wachten

en deed je alles om maar bij me te zijn

zelfs op de laatste dagen van je leven

bleef je de hond waar ik trots op kan zijn

 

Ondertussen met een grijze neus

iets ouder werd helaas ook jij

maar nooit wilde je het laten merken

als een puppy was je, zo vrolijk en blij

 

Vele momenten hebben we gedeeld

opdat we nooit vergeten zouden

dat je deel bent van ons leven

en ik zal je altijd bij me houden

 

Nu wacht dan nog de zware taak

om je na alle jaren te laten gaan

jou het lijden te besparen

en als baasje voor je op te staan

 

Ik hoop echt dat je deze keuze begrijpt 

ondanks ons wederzijds gemis

omdat ik zoveel om je geef

en dit de enige waardige keuze is

 

De juiste keuze, maar het doet zo pijn

maar ik moet nu sterk voor je zijn

mijn ogen sluiten, je laten gaan

zodat je weer bij Shadow kunt zijn

 

Lieve Poekie, ik hoop dat je weet

dat ik aan je denk tot eind der tijd

en dat we elkaar nog terug zullen zien

dus tot dan, lieve kleine meid

 

Rust zacht kleine puppy van me

 

  Patrick, Lisa, Wim en Marjo Backers.

  Warnsveld.

  

 --------------------------------------------------------------------------------

Wij willen heel graag een foto en gedichtje voor haar plaatsen van
onze lieve schat                Cheeka

cheeka_376x300.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Lieve Cheeka

Als twee bruine ogen vragen,

help me, want ik voel me niet zo fijn.

Mag je dan, omdat je voelt, dit is het einde....

Egoistisch zijn?

Als je van de dokter hoort,

dit komt nooit meer goed,

en ze krijgt steeds meer pijn.

Mag je dan, omdat je haar niet wilt missen....

Egoistisch zijn?

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan, voorgoed

en je zonder haar naar huis toe moet.

Met de riem in je hand en een hart vol pijn.

Dan probeer je jezelf te overtuigen,

dit was het beste.

Ik mocht niet egoistisch zijn  .

Bijna 12 jaar samen was een feest.

En in al die jaren, is ze zelf niet een keer......

Egoistisch geweest.

Het gemis en verdriet, zal altijd blijven.

nu ben je samen met je maatje Bayca

Cheeka geboren  28-12-2002 r.i.p 9-07-2014

Wij zullen jullie nooit vergeten voor altijd in ons hart .

 

HDC-team

Wij willen jullie nogmaals bedanken voor de fijne opvang en begeleiding
van onze kanjer Cheeka

 

Fam Bleekman 

Rheden

------------------------------------------------------------------------------------------- 

 Dag Lieve Jack, 

Op 22 juli moest ik afscheid van je nemen na 17 jaar,3 maand en 1 week,een respectabele leeftijd,maar toch een moeilijke beslissing. 

jack_2_300x400.jpg

 

Wat ik al die jaren van je genoten,je aanwezigheid in de  moeilijkste periode van mijn leven,jij was er voor mij,kroop heel dicht tegen me aan,je voelde precies wat er aan de hand was,jou aanhankelijkheid en ook lekker eigenwijs kon je zijn,maar ja dat hoorde nu eenmaal bij je.

Samen hebben we ook genoten van fietstochtjes want wat ging je graag mee achter op de fiets in je mandje,de vakantie’s in zeeland,lekker zwemmen in de zee,je vond het geweldig.

Maar met jou ouder worden kwamen er ook gebreken,je hartje was een probleem,en later sloeg de dementie heel erg toe je wist het allemaal niet meer,je gehoor liet je in de steek en je oogjes zagen niet meer wat ze moesten zien.

Het lopen werd steeds moeilijker,en je wil was nog zo sterk, maar je zo zien lijden kon ik niet aanzien.

We hebben je een heel waardig afscheid gegeven,en zijn met je meegegaan tot het niet verder kon.

Mart heeft je mooi opgebaard en in alle rust konden we afscheid van je nemen,tot aan de oven zijn we met je meegegaan. We hebben je daarna weer mee naar huis genomen in een hele mooie urn, een mooie foto van je erbij en er brand iedere avond een kaarsje voor je.

De lege plek die je achter laat is groot,heel groot net als mijn verdriet, regelmatig laat ik een traantje,is alleen maar goed. 

 

 Lieve Jack bedankt voor alle mooie jaren ik zal je nooit vergeten. 

 

Mart wat jij hier in betekend hebt is van ongekende waarde,zo rustig  alles uitgelegd en je hebt er mede voor gezorgd dat Jack een waardig afscheid heeft gekregen.

Vond het geweldig zoals we werden ontvangen en begeleid tot het einde en we Jack weer mee konden nemen, ondanks het grote verdriet

Mijn dank hiervoor is groot en zal dit ook nooit vergeten

 

Willie Kreunen 

--------------------------------------------------------------------------------------

 Hallo, 

Afgelopen week heb ik mijn hondje Kruimel bij jullie in laten slapen, ik zag mooie stukjes op de site staan en ik wil daar ook wel een stukje van kruimel bij zetten.

Hieronder het stukje met foto

Bedankt.. Groetjes Kirsten Grotendorst

 

kruimel_168x298.jpg

Liefste kruimel, mijn kleine prinsesje..

 

Het is nu al een week geleden dat we jou hebben moeten laten inslapen.
We wisten al bijna een jaar dat je ziek was, maar tot aan het einde van jou leventje ben je altijd sterk geweest. Totdat de tumoren zo door jou kleine lichaampje verspreid waren en in 1 nacht verschillende epileptische aanvallen zorgen dat het snel voorbij was.
In een nachtje kreeg je 4 zware aanvallen en doordat ze zo heftig waren kon jij dit helemaal niet aan. Bij elke aanval werd jou conditie slechter. Tot aan de laatste aanval, je helemaal van de wereld en in shock was.
Het mooiste moment van die dag vergeet ik nooit. Je kon niks meer, bijna niet bewegen en was totaal van de wereld. Je hoorde mijn stem en met het laatste beetje energie wat je nog kroop je iets omhoog om duidelijk te maken dat je bij mij wou zitten, veilig in mijn armen. Ik heb je de hele ochtend was gehad en pas toen we jou in Deventer brachten weer los gelaten, ik moest wel. Maar het liefste had ik jou gewoon mee naar huis genomen en nooit meer losgelaten. Je was mijn alles, mijn prinsesje, mijn kindje.
Onze band was zo ongelooflijk bijzonder, dat is voor een ander niet uit te leggen. Altijd waren we er voor elkaar, en we konden niet zonder elkaar. Op zaterdag 14 juni was de dag daar dan toch.. Jou lichaampje was door de hevige aanvallen gewoon op en ik moest jou laten gaan. Zodat je rust had en niet meer hoefde te vechten tegen die vervelende ziekte. 

Met ongelooflijk veel pijn in ons hart hebben we de beslissing genomen je in te laten slapen. Wat was dat een vreselijke beslissing, ik kan niet zonder jou maar toch moest ik je laten gaan. 

Na dat je was overleden heb ik je in de auto naar Deventer veilig in mijn armen gehouden. Ik wou je het mooiste afscheid geven wat er mogelijk was.. Dat is zeker gebeurd bij het Dierencrematorium. Je lag mooi opgebaard in een kamertje en we hebben alles doorgenomen. 2 dagen later was de dag dat we echt afscheid moesten nemen. Wat was deze dag zwaar.. Ik wou dat je tot het moment dat je er echt niet meer was je veilig zou voelen. Ik heb je vastgehouden totdat de crematie begon, ik was er bij toen het begon, en toen het klaar was, was ik weer bij jou. Ik heb je direct mee naar huis genomen en je staat nu weer veilig bij ons thuis. Maar het is anders, alsof er met jou ook iets in mij is doodgegaan. Het is zo vreselijk stil zonder jou, maar we kunnen terug kijken op een prachtige tijd die ik voor altijd zal koesteren. Er gaan geen seconden voor bij dat ik aan jou denk en dat ik je mis.. Als ik je terug kon halen, had ik daar alles voor over gehad. Je hebt een prachtig prinsessen leven gehad, zo verwend en zo gelukkig. Zo was jou afscheid ook, prachtig. Dankzij de geweldige medewerkers die voor je klaar staan in een moeilijke periode, die je begrijpen en die het zo mooi mogelijk willen afsluiten voor jou. Dit heeft mij zeker goed gedaan, het maakt het gemis niet minder, maar je hebt het afscheid gekregen dat je verdiende.. Je verdiende alleen het beste, en dat was dit..

 

Lieve kruimel, lief prinsesje van me.. zoals ik altijd zei : Ik hou van jou tot aan de maan en terug 1000x heen en weer !!

 

--------------------------------------------------------------------------------  

 Ik wil je allereerst bedanken voor de  fijne begeleiding en goede zorgen voor ons hondje Pandoe.

Ondanks het verdriet was het afscheid geweldig en ik ben je heel erg dankbaar voor het geduld en de begeleiding die je ons gegeven hebt.

Groetjes van de familie Talens.

 

Willen jullie het volgende op jullie site plaatsen?

Hartelijk dank alvast!

 

Pandoe 21-11-2004       -       05-05-2014 

pandoe_397x298.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Duizenden tranen heb ik gelaten, menig likjes heb ik terug gehad.

Lieve Pandoe, ik heb zoveel van je gehouden , je was de trouwste vriend, ooit in mijn leven.

Ik weet echt niet hoe ik verder moet zonder jou!

Vandaag is het Bevrijdingsdag, jouw bevrijding verlost uit jouw lijden.

Ik heb je na het laatste bezoek aan de dierenarts, nog een week bij me mogen houden….

Ik heb je kunnen verwennen en vertroetelen maar het is de zwaarste week van mijn leven geweest!

Bij alles wetende het is de laatste keer…bij iedere wandeling buiten, wist ik dat je er een week later

niet meet zou zijn.

Ieder rondje buiten lopend met jou, heb ik gehuild buiten en ben ik huilend thuis gekomen.

De laatste keer je medicijnen gegeven, de laatste keer gegeten en gedronken.

Lieverd veel te jong van ons heengegaan, maar ik heb ontzettend veel van je genoten.

Je bent mijn maatje voor het leven!

Het afgelopen weekend hebben zo veel mensen afscheid van je genomen, je was geliefd

bij vele mensen.

Rust zacht schatje, je hebt je strijd gestreden, tot ooit!

Je vrouwtje xxx

Knuffel van Paris en je zoontje Pasha, zij zullen je ook gaan missen. 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------- 

Beste mensen van het HDC,

 

Bij deze willen we jullie bedanken voor de prettige manier van afscheid nemen van onze veel te vroeg gestorven Desmo.

De manier waarop jullie in ieder geval ons een goed gevoel gaven bij het afscheid is als  een kleine troost bij ons verdriet.

Wij waarderen het bijzonder dat jullie iedereen de mogelijkheid geven om het te doen zoals je zelf graag wilt.

Bij deze een foto van onze Desmo die misschien een beetje  duidelijk maakt waarom wij voor de "vieze"steen vielen, het past bij hem.

Wij hopen eigenlijk jullie voorlopig niet weer te hoeven bezoeken maar mocht toch een van onze honden overlijden zullen we zeker jullie weer benaderen.

 

desmo_399x263.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met vriendelijke groet,

Eric & Yvonne Dekkers,

Almelo. 

------------------------------------------------------------------------------------

 

Dag Lieve Truus,

Na heel hard vechten heb je dan eindelijk rust!
Bedankt voor de fijne tijd die je ons hebt gegeven.
Je was altijd vrolijk, nooit te beroerd om aandacht te vragen en te geven.
Onze harten doen nu pijn, maar we weten dat het zo veel en veel beter is.
Nu kun je weer lekker huppelen op grote groene velden en al het behang
van de muren trekken.

truus_389x513.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je was een verdomd lief konijn!

Dag lieve Truus…

Liefs Margie, Matthijs en een knuffel van Henk

 

 

  --------------------------------------------------------------------

 

                     Candy 03–12-1998     01-11-2013

 candy_380x285.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lieve Candy,
Onze grootste nachtmerrie is waarheid geworden op vrijdag 1 november 2013 moesten we onze lieve kleine candy  laten inslapen...
We hebben jou januari 1999 opgehaald wat een leuke en lieve hond ben je.
De eerste jaren heel wat streken met je ondervonden maar altijd was je vrolijk en lief je werd wel rustiger met de jaren maar altijd had je je kattenkwaad nog bij je pakte koekjes van tafel als we eens even niet keken. Als we niet lekker in ons vel zaten kwam jij altijd bij ons gaf een lik in ons gezicht en haalde de tanen zo weer bij je weg.
Toen we in 2002 onze eerste dochter Kimberly kreeg was je net een pop voor haar je speelde net zo met haar mee en was ontzettend lief voor haar al trok ze wel eens haren uit je vacht nooit heb je gebeten in 2008 kwam de tweede dochter van ons Michelle o wat een donderkop is ze maar ook zo lief voor je ze lag altijd te knuffelen met je en jullie leken wel vriendinnetje.
Tot vorig jaar juli viel je ons zo neer we dachten dat je toen al overleed maar na een kwartier kwam je zo weer bij naar de dierenarts geweest en ja je had een erge nier afwijking je ureum  in het bloed was al 21,0 dat is al erg hoog.
Maar we zetten je op een dieet geen lekkere snacks meer maar we deden het voor jou speciale koekjes en medicijnen en ja hoor je krabbelde weer op en konden ook weer lekker van je genieten en jij van ons.Maar het ging steeds wat minder dit jaar met je. Je vrouwtje was erg ziek dit jaar wat heb je haar daar toch door heen getrokken je lieve blik en al die kusjes die ik van je mocht ontvangen was zo gemeend en zo hartverwarmend  jij was er altijd voor ons hele gezin. Tot afgelopen woensdag we hadden je laten plukken en je kwam er erg mager onder vandaan  je trilde helemaal en kon s' middags niet eens opstaan we moesten je helpen en heb je geen seconde uit het oog verloren je liep de hele dag achter ons aan en had een blik in je ogen van help me nu maar hoe vrolijk je staartje ook in de rondte zwaaide donderdag avond wou je eigenlijk niet meer drinken en we zeiden ga maar lekker slapen maar nee hoor vrijdag morgen liepen we met knikkende knieën naar beneden om naar je te kijken om dat je elke ochtend nog de trap op Kwam kwispelend maar je lag rustig te slapen vrijdag ochtend naar de dierenarts en ja nog een bloedonderzoek en je ureum was 41,4. Veel ste hoog het kon zo niet meer vrijdag middag om 16,30 hebben we je laten gaan op je vertrouwde plek bij ons allen. Ba wat een rot moment je werd onrustig en keek ons aan toen we zijden ga maar legde je koppie tegen ons aan en ging je lekker slapen we hebben je nog plat geknuffeld die avond en hebben je lekker in je mandje bij ons gezet.
Zaterdag ochtend hebben we je weg gebracht naar HDC in Deventer waar we keurig geholpen werden we konden rustig afschijn nemen van je. En mochten overal bij zijn het was wel moeilijk maar we wouden je niet alleen laten dat deed je ook nooit met ons. We hebben een mooi klein urn uitgezocht en hebben je lekker op de kast naast de haard staan waar je zo graag voor lach.
Lieve candy we missen je ontzettend maar uit liefde hebben we je laten gaan en je welverdiende rust gegeven vergeten zullen we je nooit en je zit altijd diep in ons hart.
We willen onze dieren arts in heerde erg bedanken voor de goede zorgen die we mochten krijgen tot het einde en HDC. Deventer ook jullie waren daar hartverwarmend.

Erik Antoinet Kimberly en Michelle

FAM LIEFERS

 

----------------------------------------------------------------------------

bep_1.jpg 

 Hallo allemaal,

Afgelopen dinsdag 1 oktober is ons hondje Bep bij jullie gecremeerd. We willen jullie nogmaals danken voor de fijne opvang en begeleiding tijdens deze voor ons erg moeilijke momenten. We hebben een foto en tekst bijgevoegd, met de vraag of jullie deze op jullie siten willen plaatsen.

 

 

 

 

 

      10-06-2001  BEP  30-09-2013 

Op maandag 30 september werd onze grootste nachtmerrie waarheid en hebben we ons lief, eigenwijs hondje Bep in moeten laten slapen…..
We hebben je samen met je zus Toos als pup ophaald in augustus 2001. Vanaf het begin was het voor ons duidelijk dat jij degene zou zijn die de leiding had over jullie 2 met een duidelijk eigen willetje.
Ruim 12 jaar hebben we mogen genieten van alle knuffels en kusjes die je ons gaf en waarmee je ons keer op keer weer wist in te pakken. Wat vonden we het moeilijk om “nee” tegen je te moeten zeggen als je ons met je verleidelijke donkere oogjes aan zat te kijken.
Wat hebben we genoten van alle vakanties met zijn viertjes op Texel en wat was je blij als je door de duinen kon rennen, of gewoon lekker lui op je kussen kon liggen bij de haard.

Afgelopen juni werd ons duidelijk dat er iets niet in orde was met je. Wij waren op vakantie geweest en jij had samen met je zus genoten van een logeerpartij bij oma & opa, waar jullie zoals gewoonlijk heerlijk waren verwend. Toen we je jullie op kwamen halen, zagen we meteen dat het niet helemaal goed met je ging, je was afgevallen en de schrik sloeg ons om het hart, je zou toch niet de gevreesde ziekte K hebben? Gelijk de volgende dag zijn we met je naar de dierenarts gegaan en kregen we de mededeling dat je last had van ernstig nierfalen.
Je kreeg een dieet voorgeschreven en medicatie en daarmee was het jammer genoeg gedaan met alle snoeperijen van de door door jou zo geliefde kaas en zaterdagavondsnacks.

In het begin leek het dieet en de medicatie hun werk goed te doen en nam je ruim een kilo in gewicht toe en langzaam aan begonnen wij weer hoop te krijgen dat je nog een tijdje bij ons zou mogen blijven. De laatste 2 weken echter ging je gezondheid langzaam achteruit en kreeg je last van evenwichtstoornis en ging je over je hele lijfje trillen.
Maandag 30 september ging het trillen niet meer over en begon je ook zachtjes te kreunen, voor ons een teken dat er meer aan de hand was en dat je pijn had. Je wilde niet meer op je kussen liggen of op je geliefde plekje op het kleed voor de haard. Het enige wat je nog wilde was lekker op schoot tegen ons aan liggen en knuffelen en kusjes geven. Op onze vraag of je lekker wilde gaan slapen heb je ons overladen met kussen en dat was voor ons het teken dat je lijfje niet meer wilde en dat je uitgevochten was.

Met pijn in ons hart hebben we toen besloten dat het tijd was om je te laten gaan en hebben we de dierenarts gebeld. Om 18.05 uur ben je thuis in onze armen heel rustig ingeslapen, het was een totale overgave en je liet het gebeuren.
Op dinsdag 1 oktober hebben we je in Deventer laten cremeren, waar we ontzettend liefdevol zijn opgevangen door de medewerkers van het crematorium. Ze hebben ons alle ruimte gegeven om in alle rust afscheid van onze Bep te kunnen nemen. Het is niet te beschrijven hoe goed het ons heeft gedaan en nog doet, te weten en zien dat jullie met heel jullie hart en ziel dit werk doen. Ook de wijze waarop jullie ons andere hondje Toos erbij hebben betrokken heeft ons diep geraakt.
Lieve Bep, na de crematie hebben we je as in een mooie urn mee naar huis genomen en neem je zoals altijd een prominent plekje in tussen ons.
Mede door de uitstekende begeleiding en de geweldige opvang van zowel dierenarts als medewerkers van het crematorium Oost, kunnen we het verlies van jouw lieve Bep gaan verwerken.

Uit liefde hebben we je laten gaan en je je welverdiende rust gegeven, vergeten zullen we je nooit en je zit voor altijd diep in ons hart.


Dinand en Peter

Een pootje en dikke knuffel van Toos.

P.S
De tekst onder de foto hebben we overgenomen van het document wat we hebben meegekregen van het crematorium en wat ons heel veel troost geeft.

 

 

--------------------------------------------------------------------------

Op 12 Augustus 2013 is onze trouwe maatje Bobby overleden.
Bobby heeft geen hondenleven gehad maar een mensenleven.
Alles hebben we voor hem gedaan wat maar kon.
Vele malen in zijn leven is hij geopereerd en tot het laatste toe wilde je, je nog niet laten gaan.....
Je wilde nog bij ons gezin blijven en wij bij jou, maar het kon niet meer.....
Het gemis zal altijd blijven en we koesteren de mooie en fijne herinneringen die je ons hebt gegeven.
Dag allerliefste maatje, je bent voor altijd in onze harten.

 

bobby2_380x285.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 
Een gedicht voor onze maatje Bobby:
 
Een dag al ieder ander
zo gewoon en normaal
Onze dagelijkse wandelingen
met onze trouwe maatje Bobby
Erop uit 13,5 jaar
onze steun en toeverlaat
In zijn eigen vertrouwde omgeving
Het bos...zijn bos
trouw als hij was
Om ons te volgen
waar ook maar naar toe
Maar deze keer niet
‘t volgen was gestopt
Gegaan op de plek
die ons zo eigen was
Onmacht en verdriet
is was wij nu voelen
Gemis van onze kameraad
die zoveel meer was
Dan alleen die trouwe viervoeter......

 
Bobby heeft een waardig afscheid gekregen en staat bij zijn favoriete plekje, zijn “molensteen”
daar waar hij altijd water uit dronk.
Een dankwoord voor het HDC-team voor alle goede zorgen die we gehad hebben.

 


Eric, Ilze & Tom Kleverwal
 
-------------------------------------------------------------------------

elja3_181x216.jpg

 

                        ELJA

19 juli 2013 hebben we afscheid moeten nemen van onze lieve Elja.
Het deed ons veel verdriet om te besluiten jou in te laten slapen maar
wij konden jou niet nog langer bij ons te houden.
We hebben jou, Elja thuis in je eigen vertrouwde omgeving in laten slapen, en hebben
jou zelf naar het crematorium gebracht  waar je de volgende dag werd gecremeerd.
Ze gingen daar zo liefdevol en met heel veel respect met je om, je werd mooi opgebaard
waarna we ruim de tijd kregen om afscheid van je te nemen.
Het doet pijn om jou te laten gaan en nu ik dit schrijf stromen de tranen me weer over de
wangen. We hebben een mooie urn uitgezocht waar we met heel veel liefde en herinneringen
naar kunnen kijken. Dit was een mooie manier van afscheid nemen van onze lieve Elja.

Het was liefde op het eerste gezicht toen we van jou een foto zagen op internet en je vroeg om
een nieuw thuis. Jou vorige baasje hebben jou naar het asiel gebracht omdat je niet kon wennen op een appartement. Je was inmiddels al 7 maar dat kon ons er niet van weer houden om jou liefdevol een nieuw thuis te geven.
Je was gewend om naar buiten te “loeren” en te gaan en dat kon niet meer.
Elja je was een lieve en rustige hond een allemans vriendje zelf alle kinderen uit de buurt
vonden jou lief.
Ze wilden elke keer met jou mee als we met je gingen wandelen en het aaien van de kinderen daar kon jij zo van genieten. Je hield van zwemmen en ging daarom geregeld met jou naar Busloo.
We hebben 6 jaar van je mogen genieten en zo veel liefde van je gekregen, het was te kort.
Maar we weten ook dat het niet langer kon en jou moesten laten gaan met pijn in ons hart.

Lieve Elja bedankt voor alle lieve en vertederende momenten we zullen je nooit vergeten.
We houden van je.
Je baasjes Theo en Astrid

elja2_155x116.jpg

elja1_174x116.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------

                                          RADJA

Hallo HDC,        
Bij dezen willen wij, baas en bazin van hond Radja, overleden 20-06-13,
jullie bedanken voor de service en diensten die jullie hebben verleend.
Ook de afscheidstekst op de brief sprak ons erg aan.

Vriendelijke groeten,

familie Hennekes Epe   

--------------------------------------------------------------------------

                                            BALOU

16 september was de dag dat ik onze trouwe lieve Balou heb moeten laten inslapen, oh wat deed dat zeer en nog.
Heb haar achter gelaten met pijn in mijn hart bij de dierenarts hier in Apeldoorn voor crematie
De volgende dag kregen we netjes telefoon dat ons Balou aangekomen was bij de crematorium hdc-oost en had gelijk al het gevoel van jee deze mensen voelen echt met je mee.  Alles is me zo duidelijk uitgelegd en er kwam al een soort rust over me heen 
Donderdag om 12:15 uur kreeg ik netjes telefoon van ze dat Balou gecremeerd werd op dat moment en een week later donderdag konden we haar ophalen bij onze dierenarts (Dit is geen standaarddienst, en is op verzoek gedaan .HDC oost)
Balou staat nu mede dankzij de goede nazorg van hdc-oost hier op de vensterbank met aan elk kant een kaarsje
Mijn dank gaat uit na de mensen van dit crematorium
Balou heeft na het ziek zijn, haar verdiende rust en verdiende plekje hier in huis.

 

balou_2_400x300.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wel uit mijn leven niet uit mijn hart
R.I.P lieve Balou
 
met vriendelijke groet,

Sandra Kobussen   

 ----------------------------------------------------------------------------

Lieve Maxi

Wat was ik gek op jou en wat deed het pijn dat je mij moest verlaten
Ik zal je missen met je ondeugende snuit en lieve knuffels
Vijf jaar hebben wij veel plezier met elkaar gehad en geen moment spijt
dat ik je uit het asiel heb gehaald
De laatste tijd moest je steeds meer inleveren ,maar je gaf niet op.
Tot het echt niet meer ging en uit liefde voor jouw afscheid van je heb
moeten nemen
Slaap zacht  Maxi en je gaat vast naar de  “honden-hemel” Dat heb je verdiend.
Met veel mooie herinneringen moet ik nu verder met tranen in mijn ogen
I.v.m. mijn leeftijd en handicap kon ik geen afscheid nemen bij de
crematie, maar ik heb het volste vertrouwen ,dat je de laatste uren in
goede handen bent geweest.


Ik wil ook het  HDC-team  hiervoor heel hartelijk danken

Bill Dijksman  , Arnhem

 

 ------------------------------------------------------------------------------

12juli 2013                        MAX
 
Liefste Max.    We houden voor altijd van je.
 
Ondanks alles wat we nog probeerden, moesten we je toch laten gaan.
3 maanden nadat we afscheid hebben genomen van je kameraadje "Brandy'' moesten we nu ook afscheid nemen van jou, grote lieverd. Weer een groot gemis. We hopen dat jullie elkaar hebben gevonden en weer lekker tegen elkaar aan liggen. Nu sta je naast Brandy in ook een hele mooie urn.
Lieve Max en Brandy ,weet  dat we altijd van jullie houden en nooit vergeten.

Hdc nogmaals weer dank voor de begeleiding en zorg.

 

max_400x300.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  


Eens zijn we allemaal weer samen. Tot dan, lieve kanjers. 
 
Fam. Prins,
Emmer-compascuum  

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 

                                 Afscheid van Brandy
 
3 april 2013 een verdrietige dag. De dag van afscheid van ons lieve hondje Brandy. Helaas moesten wij hem in laten slapen. Wij hebben hem van de dierenarts weer mee genomen.
Ik wist altijd al, overlijdt er een hond bij ons, dat wij hem in Deventer zouden laten cremeren. Waarom? Alles op de website sprak mij aan.
Het afscheid nemen en er tot het laatst bij zijn. Ook het zeker weten dat wij Brandy weer mee kregen.
Gelukkig was er die middag nog een plekje vrij.
We werden warm ontvangen door de mevrouw. Ze ging ook heel lief met Brandy om en ze baarde hem heel mooi op. Ontroerend, dat deed je echt goed, nu nog wanneer ik er aan terug denk.
We hadden ruim de tijd om van Brandy afscheid te nemen.
Ook heeft ze ons alles laten zien en we mochten zelf beslissen waar we bij wilden zijn. We hebben Brandy begeleid tot aan de oven. Toen moesten we even wachten. In de tussentijd hebben we een hele mooie urn uitgezocht.
We wilden Brandy gelijk weer mee naar huis nemen. Ook dit was een reden
om Brandy hier te cremeren.
 
Het was heel verdrietig, maar het afscheid nemen, hem begeleiden en gelijk weer mee naar huis, en natuurlijk de warmte en gevoeligheid van deze lieve mevrouw, gaf ons het gevoel dat we het zo goed hebben gedaan. 

 

brandy_hond_370x277.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lieve Brandy, we vergeten je nooit en houden van je

Fam. Prins
Emmer-Compascuum 

 

 --------------------------------------------------------------------------

        04-01-1997                AIKA               10-04-2013

Op 10 april 2013 hebben afscheid moeten nemen van onze allerliefste Aika en op 11 april hebben we haar laten cremeren. Ze heeft de mooie leeftijd van ruim 16 jaar bereikt en ons verstand zegt dat het zo goed is. Het is echter heel moeilijk om na zo’n lange tijd te wennen aan het gemis van Aika.
Op jullie site staan al heel veel ontroerende en dankbare berichten, maar wij willen niet nalaten ook onze waardering voor jullie werkwijze te laten blijken.
Vanaf het moment dat ze 16 jaar geleden als puppy bij ons kwam tot aan haar overlijden, is Aika altijd in onze nabijheid geweest.


Het was dan ook onze grootste wens om ook tijdens het definitieve afscheid van het begin tot het einde bij haar te kunnen zijn en wij zijn HDC heel erg dankbaar dat zij bij de crematie individueel die mogelijkheid en openheid bieden. Ook het feit dat we haar as direct konden meenemen, gaf een heel goed en gerust gevoel. Voor alles werd ruimschoots tijd genomen, zodat we nogmaals in alle rust afscheid van haar konden nemen. We mochten overal bij zijn en door de prettige aandacht is de tijd die we moesten wachten tijdens de crematie als het ware omgevlogen.
Wij danken het team van HDC Oost voor de prima begeleiding, het luisterend oor en de steun.

aika_behendigheid-afsch_205x107.jpg

 aika_205x133.jpg

 

 

 

 

 

 

Wat waren we gek op jou en wat doet het pijn dat je ons moest verlaten. Wat zullen we je missen met je ondeugende snuit en je lieve knuffels. Ruim 16 jaar lang hebben we veel plezier
met elkaar gehad. Altijd ging je mee, lopend of op de fiets of in de auto, altijd vrolijk, springen en rennen.
De laatste tijd moest je steeds meer inleveren, maar je gaf niet op. Tot het echt niet meer ging en we uit liefde voor jou afscheid van je moesten nemen. Slaap zacht en ga nu maar naar de Regenboog-Brug, waar je lekker kunt spelen. Dat heb je verdiend.
Met heel veel lieve en mooie herinneringen gaan wij verder.

Fam. Weenk,
Arnhem  

 

 

------------------------------------------------------------------------ 

gedicht_jarmo_369x522.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 --------------------------------------------------------------------------   
                                           JARMO

hond_jarmo_370x265.jpg

 

 

 

Jarmo (*1 maart 2000 - ┼ 15 mei 2013)
 
Zo ineens zijn je kansen gekeerd en wordt je snel zwakker
Ook 's nachts dwaal je steeds naar m'n bed, heb je nare dromen en maak je me wakker.

 

Mannetje het valt me zo zwaar, maar ik mag niet egoïstisch zijn
M'n beste maatje gun ik geen lijdensweg of pijn

Morgen ga ik met de dierendokter praten en ja dat vindt jij een leuk woord
Maar waar we het over moeten hebben had ik liever nooit gehoord

Maar je zal niet zelf gaan, je wil is zo sterk, je wilt er nog zo graag bij zijn
Eén moet er straks de sterkste zijn

En omdat ik zo ontzettend veel van je hou
Zal ik tegen die tijd de sterkste zijn voor jou..."
 
 
 
Ontzettend bedankt voor de tijd en rust die wij mochten krijgen voor het afscheid van onze vent.
Hoe zwaar het laten gaan ook is na zo'n mooi en lang hondenleven, een goed afscheid geeft een hart en de geest rust.
 
Met vriendelijke groeten,
 
Harold en Suzanne Lammertsen

-------------------------------------------------------------------------- 

          Longa Vita Sanne

sanne_2_373x410.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Op 13 maart 2013 heb ik een hele moeilijke beslissing moeten nemen om mijn lieve teckeltje Sanne in te laten slapen.
Sanne was nog maar 8 jaar jong, maar erg ziek in haar hoofdje waardoor ze steeds vaker de weg helemaal kwijt was. Ook het lopen ging steeds slechter en uiteindelijk bleek ze een tumor te hebben.
Ze kreeg al een tijdje medicijnen en soms leek het wat beter te gaan, maar helaas was die blijdschap steeds van korte duur.
Ik vind dat een dier niet mag lijden en heb alles wat in mijn vermogen lag voor Sanne gedaan, maar met heel veel pijn in mijn hart heb ik haar voor altijd moeten laten gaan.....
Mijn verstand zegt dat het goed is, vooral omdat deze beslissing het beste is wat ik nog voor Sanne kon doen, maar mijn gevoel zegt totaal iets anders...... wat een verdriet, wat een pijn, een enorme leegte en een groot gemis.
Sanne haar zusjes Milou en Lotte zijn ook helemaal van slag. Ze zoeken haar, ze piepen, janken, eten niet of nauwelijks en liggen stilletjes bij elkaar in de mand of op het kussen.
We missen Sanne allemaal en zullen haar nooit vergeten, ze blijft voor altijd in onze harten!
 
Op donderdagmiddag 14 maart 2013 hebben we Sanne laten cremeren in Deventer.
Ik had mij geen beter afscheid kunnen wensen voor mijn lieve Sanne.
De liefdevolle ontvangst en de manier waarop wij zijn bijgestaan door de lieve mevrouw van het crematorium hebben mij enorm geraakt.
 
We werden vanaf het begin tot het einde overal bij betrokken, alles werd uitgelegd, we mochten alles zien en we kregen alle tijd om rustig afscheid te nemen van Sanne.
Sanne lag prachtig opgebaard, precies zoals ik het had gewild!
De rozen die ik zelf mee had gebracht lagen liefdevol tussen haar voorpootjes.
 
Ik was er van overtuigd dat ik het absoluut niet aan zou kunnen om Sanne naar de oven te begeleiden, maar tijdens de rondleiding veranderde ik toch vrij snel van gedachten. Ook in dit laatste stukje wilde ik Sanne begeleiden, dit was echt het allerlaatste wat ik voor haar kon doen en ik heb het gedaan. Achteraf gezien geeft me dat een enorm fijn gevoel en ben ik blij en dankbaar dat ik Sanne ook daarin heb mogen èn kunnen begeleiden.
Tijdens de crematie heb ik een mooie urn uitgezocht zodat Sanne na afloop weer met mij mee naar huis kon gaan.
Ze heeft nu een mooi plekje gekregen en is omringd door bloemen en kaarten van vele lieve mensen die haar goed gekend hebben en ook veel om haar gegeven hebben.

Lieve medewerkers van dierencrematorium Deventer,
Ik wil jullie heel hartelijk bedanken voor de geweldige begeleiding en fantastische steun tijdens de crematie van mijn Sanne. Ondanks al mijn verdriet vond ik het heel indrukwekkend en onvergetelijk.
Het laatste wat ik voor haar kon doen is geheel volgens mijn wensen verlopen, een waardig en liefdevol afscheid zoals ze verdiend heeft.
Ik had mij geen beter en mooier afscheid kunnen wensen van Sanne.
Ik zal jullie bij een ieder die zijn of haar huisdier verliest aanbevelen!
Ik heb veel respect en bewondering voor jullie!
 
Lieve mooie en vooral bijzondere Sanne, dank je wel voor je onvoorwaardelijke liefde en trouw!
Ik ben heel erg dankbaar dat ik bijna 9 jaren voor je heb mogen zorgen en van je heb kunnen genieten, maar helaas ben je te vroeg van mij heen gegaan lieve Sanne, het leven is soms zo oneerlijk……
Je laat een enorme leegte achter, ook Milou en Lotte missen je enorm…..
Het is akelig stil in huis zonder jou….. nooit meer je lieve blafje…..
Ik hoop dat je nu de rust hebt gevonden die je zo verdiend……
Ik zal je nooit vergeten popje! Ik mis je vreselijk! Je blijft voor altijd in mijn hart!

Ik liep met je mee, tot aan de rand van de brug....
Een laatste knuf, een aai..... beloven tot ziens, een zwaai......
En toen liep ik, heel langzaam...... terug!
 
Dag lieve Sanne!!! Rust zacht meisje! Ik hou van je!
Een dikke knuffel van Milou en Lotte…..
 
Hester, Milou & Lotte

Enschede, maart 2013

 

---------------------------------------------------------------------------------------

Goedemiddag.

Graag laten wij u weten hoe wij het afscheid van Banjer hebben ervaren in uw crematorium.

Wij hadden ons natuurlijk voor vandaag een voorstelling gemaakt van wat wij zouden gaan meemaken. Echter was de realiteit anders.

Het ontvangst, de geruststelling, het afleggen van Banjer, de complete en eerlijke informatie, het geduld en troostende woorden, het was er allemaal voor een waardig afscheid van onze Banjer, die wij 14 jaar bij ons mochten hebben. 
 hond_banjer.jpgWij willen jullie nogmaals hartelijk danken voor de goede zorg.

 

 

 

                  BANJER

Hij was meer voor ons dan een huisdier,
Hij was een lid van het gezin.
Hij was een broertje, een vriendje, een maatje.
Wat gaan wij hem missen.

 

 

Met vriendelijke groet:

Fam Berends

Apeldoorn, 6 Februari 2013

 

------------------------------------------------------------------------------

Beste mensen HDC Deventer,
 
Wij willen jullie bedanken voor de goede nazorg van onze kater Morris.

kat_morris_400x300.jpg

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lieve Morris,
 
8 jaar hebben wij van jou mogen genieten,ondanks alle zorgen. Onverwachts moesten wij je laten gaan. Nu sta je op de schouw bij de kachel jouw plek. Ons hart huilt, dag lieve knuffelbeer van ons.

Voor altijd  Diana

 --------------------------------------------------------------------------

                                                 Dior,
Je kwam 8,5 jaar geleden bij ons als pup, wat was jij een lieve bul, nooit heb je iets kapotgemaakt,we hebben je nog nooit horen grommen. Wel kon je eigenwijs zijn en dan achterste voren gaan zitten en dan net doen of je ons niet ziet of hoort...Ook liet je weten of je geen aandacht kreeg, lag je niet met het hoofd naar ons toe, maar zagen we je achterkant, dat was echt op en top DIor. Gelukkig gebeurde dat niet zo vaak, want aandacht kreeg je wel van ons!!! Wij leerden je van alles en dat nam je goed op, je hield heel erg van wandelen in het bos en op het strand.
Dan liep je niet gelijk naar andere honden, want je liep altijd los, dat kon met jouw want je bleef altijd in de buurt van ons, maar naar hun baasjes om een aai te krijgen, ook was je gek op kinderen.
Zo ook bij ons toen er uitbreiding kwam van een tweeling Leroy en Indira, wat beschermde jij ze, als ze aan het spelen waren zat je altijd bij hun, af en toe een knuffel en een lik. Als wij gingen wandelen en de kids waren achter bleef jij bij ze en kwam pas als zij ook kwamen.
Ook hebben we met jouw menige operaties gehad en als het dan weer achter de rug was, was je weer blij en opgewekt...net of je wilde zeggen: bedankt baasjes..
Alles hebben we gedaan voor jouw wat in ons vermogen lag , dat had je verdiend..
Ook was je altijd bij ons in het gezin, we namen je overal mee naar toe, ook vakanties was je altijd bij ons, je hield van gezelligheid en mensen om je heen...
Je kwam bij ons en hebben je beschouwd als een kind, waar het kon, ging je mee...
Je hield van luieren, af en toe met een bal, lekker in de zon liggen....
En ook van snaaien, want je gehoor was goed! Als de kast of koelkast open werd gedaan stond jij al in de keuken..
In 2010 ging je slechter lopen met de achterpoot, er werd ons verteld dat het zijn knieschijf was, dus een operatie, dat heb je goed doorstaan, even later was ook je andere achterpoot wat zwakker, zal ook wel de knieschijf zijn, dus een operatie, maar helaas toen werd er wat anders gesuggereerd, het was je rug, die heel slecht was...
Wat een verdriet voor ons, dat had je niet verdiend....
Daar was niets aan te doen en in het ergste geval zou je aan de achterkant verlamd raken...dat moesten we verwerken... en als klap op de vuurpijl begin 2012 kwam daar ook nog lympheklierkanker bij... Wat een verdriet om onze lieve DIor.....
Het lopen ging steeds slechter, je liep de bovenkant van je voetjes kapot omdat je sleepte, je zakte ook steeds verder met de achterkant naar beneden, je ging al niet meer op je mand liggen maar op een harde ondervloer omdat dat makkelijker opstaan was, ook liet je steeds vaker wat lopen, geen controle meer over je spieren.Als je met andere honden speelde en die kwamen gewoon aanlopen om jouw te besnuffelen ging je vaak al door je achterpoten heen, je had de kracht niet meer om staande te blijven.De kanker daar kreeg je medicijnen op en dat sloeg goed aan, daar had je wel bijwerkingen van maar niet vervelende...Toch begonnen we  er steeds vaker over te praten wat te doen, een ding stond vast, het moet een hondwaardig bestaan voor hem zijn, dat had hij verdiend...
Hij was zo goed voor ons geweest in alle opzichten nu moeten wij dat voor hem doen!!!!
Niet aan je eigen gevoelens denken maar aan die van hem!!! Missen kun je ze nooit!!!!
Maar in Dec. hebben we de moeilijkste beslisissing genomen om hem een waardig afscheid te geven, het was op, het kon niet meer!!!
Je verstand zegt dat het goed is maar je gevoel denkt heel wat anders!!!!!

dior_300x400.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo het besluit genomen om hem op 27 Dec 2012 hem te laten inslapen bij ons thuis en daarna naar Deventer om hem daar te laten cremeren (individueel). Het was voor ons de eerste keer zoiets mee te maken, maar wat geweldig werden wij opgevangen, alles kon en mocht wat jezelf wilden en met respect!!! behandeld naar ons en Dior toe.Het was vreselijk verdrietig maar ook heel mooi!
Dior lag opgebaard met drie rozen en een kaarsje stond te branden, daar afscheid genomen en toen hebben we hem gebracht naar een ander kamertje, daar gebeurde het, we moesten natuurlijk even wachten en hebben toen een urn uitgezocht en een sierraad voor mij om aan een ketting te hangen, zo draag ik Dior altijd bij me,
We hebben de as in het sierraad verwerkt en het restant in de urn gedaan, zo konden we Dior weer mee naar huis nemen. Dat was voor ons een hele fijne gedacht dat hij weer bij ons is....
 
Het team HDCOost, bedankt voor alles dat jullie mee hebben gedragen aan zijn laatste reis!!!!
 
Dior,
Bedankt voor al jouw liefde!
Bedankt voor al jouw trouw!
Dior,
We houden zoveel van jouw................
 
Ons zo dierbare Dior is uit ons leven,
maar voor altijd in ons hart..............
 
Wat missen we jouw!!!!!!!!!!!!!!aanwezigheid.........
We zijn verscheurd door het verdriet....
 
Dior, we weten je bent in de hondehemel, het ga je daar goed!!!!!!!!!!!
 
liefs van je baas en bazinnetje en Leroy en Indira 

-----------------------------------------------------------------------------------

 

jazz_200x200.jpeg

                   JAZZ

Allerliefste jazz,
Wat zullen wij jou super veel gaan missen!!! Pas 1,5jaar bij ons en toch al een grote vriend voor het leven!!!
Opeens ziek en zo snel bij ons weg..
Jij altijd samen met je beste maatje je zusje Blues, die nou erg verdrietig zonder jou verder moet...
Wij willen de mensen van hdc-oost erg bedanken voor de goede na-zorg!

Liefs Meggy, Michael & Blues

 

------------------------------------------------------------------------------------

 

snuffie_175x245.jpg

                  SNUFFIE

Ik was zeven jaar toen ik jou kreeg
Zo,n lief konijntje met rode oogjes.
Jij gaf me troost als ik verdrietig was
Jij maakte me rustig als ik onrustig was
...
Snuffie is 14 jaartjes oud geworden
Een mooie leeftijd voor konijn.
Rust zacht lieve Snuffie
Ik zal je nooit vergeten!
 
 
 
Liefs Suzanne

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------

                     Meissie

meissie_200x200.jpg

 

Hallo mensen van HDC-Oost,

Langs deze weg ondanks veel verdriet van onze Meissie die vandaag 15-11-2012 om 11.05 uur van ons is gegaan bedanken voor de goede zorg en begeleiding.
HDC-Oost had mijn vrouw en ik vanaf het begin en het einde goed opgevangen.
Meissie hebben wij nu terug en in huis bij haar andere vriendjes Joepy en

maicky de hondjes erbij neergezet.

 

 

Wij danken voor de goede nazorg en voor alles.

HDC-Oost ga zo door.

Lena en Tony

-------------------------------------------------------------------------------------

DENVER

Een menswaardig afscheid!!

Onze lieve Denver was al een tijd erg ziek. Omdat hij zijn eigen bloedlichaampjes afbrak, verzwakte hij steeds verder. We leefden met elkaar toe naar het afscheid. We kochten een mooie urn die hij goedkeurde (zie foto) en vonden een crematorium die aan al onze individuele wensen kon voldoen.
Dat het afscheid zo fijn zou worden hadden we nooit verwacht. Zoveel begrip, aandacht, uitleg en begeleiding die we van HDC kregen!! We zullen dit nooit vergeten en aan iedereen doorgeven!! Hartelijk bedankt!!

denver_399x298.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------

KAIJA 

Beste mensen van Huisdieren Crematorium Oost Nederland te Deventer.

Op 24 oktober 2012 is onze lieve Kaija vredig tussen ons in, ingeslapen. Kaija is op donderdag 25 oktober gecremeerd in Huisdierencrematorium Oost Nederland te Deventer waar de mensen heel begripvol en vriendelijk waren. Kaija was een prachtige intelligente Beauceron en heeft een stervensweg gehad als dat van een mens zal ik maar zeggen. Waardig en in overeenstemming met wat ze zelf wou. Ik ben erg blij dat we dat voor haar konden doen. Bij de meeste crematoria’s die ik heb opgebeld ( in Drenthe ,Groningen, Friesland) kwam ze voor een paar dagen in een koelcel te liggen omdat ze maar 2x in de week hun oven lieten branden. Bij de crematie aanwezig zijn kon al helemaal niet. Omdat wij beslist niet wilden dat Kaija helemaal alleen in een koude koelcel kwam te liggen bleef ze de nacht bij ons thuis en konden wij haar de volgende dag brengen en laten cremeren in crematorium Huisdierencrematorium Oost Nederland. Dit crematorium kon ons de zekerheid geven dat alles goed en respectvol gebeurde.
Kaija lag heel mooi opgebaard in een afscheidruimte en ook al hadden wij al afscheid genomen nu konden wij nog een keer een laatste omhelzing doen om haar voor goed los te laten. Wij mochten alles zien van oven tot aan de botjes van Kaija toe en uiteindelijk hoe deze tot as werden vermalen. Ik ben deze mensen dan ook zeer dankbaar voor hun openheid. Ik kan iedereen die zijn huisdier wil laten cremeren dit crematorium van harte aanraden.
 
Kaija was een lieve, bijzondere, speelse en intelligente hond. Samen met haar zusje Poema en maatje Dax, mijn man en ik waren we een bijzonder hecht team. We zijn wel heel verdrietig dat we haar moesten laten gaan maar we zijn heel dankbaar voor alle liefde die ze ons heeft gegeven en dat ze haar leven heeft willen delen met ons. Wij wensen haar met heel ons hart vol liefde een gezegende reis toe. 

 

kaija_351x232.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marten, Juliana, Poema en Dax uit Groningen

 

---------------------------------------------------------------------------------

Team van hdc-oost.


Bij deze wil ik jullie hartelijk bedanken voor de steun en begeleiding bij het afscheid van onze kleine kitten Chanel (roepnaam Poppie)

Toen je bij ons thuis kwam ging je direct op onderzoek uit en al gauw was je vriendjes met de 2 kleine hondjes Sasha en Tommie , Rennen spelen en gek doen waren jullie goed in !
Een heerlijke eigenschap was dat je altijd zo lekker kon kleffen en altijd vlak bij me gezicht wou slapen… Zo lief !
Je volgde ons overal in huis en wou alles zien en ontdekken
wat heb ik van je genoten meisje !

Poppie was mijn kleine baby'tje en ik zal haar dan ook echt gaan missen !
Je bent maar kort bij ons geweest maar lang genoeg om veel van je te houden.


Poppie was 6/7 weken jong en kwam morgens vroeg ( 06:45 ) op 02-08-2012 door een ongeluk te overlijden.
Op 02-08-2012 is ze om 12:15 gecremeerd.
Gelukkig mochten we overal bij zijn en ging alles rustig aan en hadden we ruime tijd om afscheid te nemen.

poppie_1_180x176.jpgpoppie2_180x176.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Slaap zacht lieve Poppie … voor altijd in "het hart"

Liefs Nisa , Mark en een poot van Sasha en Tommie

Epe

 

-----------------------------------------------------------------------------------

Hallo team van hdc-oost
Wij willen jullie bedanken voor de goede zorgen rondom de crematie van onze Duitse Herder Bayca op Vrijdag 3 augustus 2012.
De crematie individueel plus heeft er wel toe bijgedragen dat we op een mooie en waardige manier afscheid van haar hebben kunnen nemen.

Volgens de dierenarts had Bayca tumoren in de milt. We hebben een echo laten maken en toen werd ons verteld als we de milt eruit lieten halen dan we nog een paar jaar van bayca konden genieten.
3 Augustus werd bayca geopereerd, Onze eigen dierenarts was met stomheid geslagen toen ze zag dat het niet de milt was maar de lever. Degene die de echo had gemaakt had een hele grote blunder gemaakt.
Bayca is tijdens de operatie overleden.

bayca_364x273.jpg

Lieve Bayca

Een lege plek,
Een groot gemis,
Een fijne herinnering is al wat er van jou nog is.
Waar ben je nu vraag ik me af,
Ik voel nog de liefde die jij me gaf.
Jou te kennen vond ik fijn,
Je los laten dat doet pijn.
Ik zal je missen in dit leven en altijd om je blijven geven.

Lieve Bayca we blijven altijd van je houden en zullen je nooit vergeten.


Bayca   01-04-2002  -- 03-08-2012 

Met vriendelijk groet,
Fam Bleekman Rheden 

 

-----------------------------------------------------------------------------------

                      BORA

rianne_en_bora_001_205x154.jpgHallo team van hdc-oost
Ik wil julie hartelijk bedanken
hoe julie maandag met ons omgingen toen bora overleden was.
Bora was mooi opgebaard, heel leuk en geweldig allemaal. Ook dat we overal bij mochten zijn, geweldig!
Graag het gedicht bij de referentie plaatsen.
Een gedicht voor Bora.

 

                         lieve Bora
Je bent bijna 10 jaar bij ons leven geweest, na lang ziektebeeld
moesten we afscheid nemen van elkaar.
Met heel veel pijn en verdriet in ons hart.
Je was echt ons kleine zorgenkind mijn maatje mijn steun mijn alles.
Bora
Droom van mij, in gedachten ben je er in mijn hart.
Droom van mij, het leven zonder jou valt niet mee veel verdriet in mijn hart. 
Wees elke dag bij mij, ik draag ik Bora mijn meid elke dag in een hele mooi hanger op mijn borst, dicht bij mijn hart.
Rust zacht mijn kind dat was jij mijn kleine meid.
Groet Martin en Rianne

 

--------------------------------------------------------------------------------------

                                             WENCKE 

wencke_herinnering_400x465.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              

Beste Mart en collega's,
 
Op 1 juni 2012 is ons lieve en trouwe Bernermeisje Wencke na een zeer kort ziekbed ingeslapen bij ons thuis. Zij mocht helaas niet langer
bij ons blijven. Ze is maar 7 jaar geworden. Het afscheid en de crematie bij HDC Oost op 2 juni 2012 waren prachtig. We mochten overal bij
zijn en dat was zeer prettig. We willen jullie bedanken voor de uitstekende begeleiding. Mede dankzij jullie hebben we een goede start gemaakt
om het enorme verlies van deze fantastische hond een plekje te kunnen gaan geven. Bedankt hiervoor.
 
Lieve Wencke,
 
Op 29 oktober 2010 kwam je bij ons wonen. In korte tijd had je je draai gevonden binnen ons gezin. Vanaf dag 1 hoorde je erbij, je volgde mij overal
en geen haar op je mooie hoofdje die eraan dacht om van mijn zijde te wijken. We hebben vanaf dag 1 van jou genoten. Je bent een fantastische Berner.
We zijn je dankbaar voor alle liefde die je ons hebt gegeven. We vergeten je nooit lieve Wenckje!!!
 
Dikke knuffels van Karina, Ruud, Sverre en jouw Bernermaatje Illian.
-----------------------------------------------------------------------
 

                IVO

ivo_6a_153x204.jpg

Aan het team van HDC- Oost,


Hierbij willen wij jullie bedanken voor de goede zorgen rondom de crematie van ons Schipperke Ivo op woensdag 18 april j.l.
Ivo heeft de mooie leeftijd bereikt van bijna 18 jaar. Hij was op en was al enige tijd aan het dementeren. Hij had in onze ogen geen kwaliteit van leven meer. Wij staan dan ook achter de beslissing om hem te laten inslapen.  Met ons verstand weten we dat het moest, ons hart huilt.....
Het is moeilijk om na 18 jaar weer te wennen aan een leven zonder Ivo, het gemis is groot.

De crematie individueel plus heeft er wel toe bijgedragen dat we op een mooie en waardige manier afscheid van hem hebben kunnen nemen.
Ook het feit dat we Ivo’s as meteen in een urntje mee naar huis konden nemen was fijn.
Bedankt daarvoor.

Met vriendelijke groet,
Marianne en Jaap Feenstra.    ARNHEM

--------------------------------------------------------------------------------- 

                                             GRINGO

gringo_staand_400x300.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gringo 21-4-2000  -  20-4-2012.

Vrijdag 20 april 2012 hebben we onze grote vriend Gringo moeten verlossen uit z'n lijden. Bijna 12 jaar lang voor ons een top bouvier.
Hij heeft een fantastisch leven gehad. Altijd mee op vakantie en in zijn betere jaren 3 keer in de week mee met de hondenuitlaatservice.
Zelden gezondheidsproblemen en een hele lieve hond, ook voor kinderen.
Hij was als een kind voor ons. 20 april om 11 uur 's morgens ging hij van ons heen en hebben we jullie gebeld om hem te laten cremeren. We hebben rustig afscheid kunnen nemen want om half 4 kwamen jullie Gringo ophalen. Dat gaf een goed gevoel. Een groot compliment waarop dat in z'n werk ging. Met respect werd hij meegenomen en maandag 23 april is hij gecremeerd, waarvan we netjes bericht kregen.
We missen hem !

 

Fam. Bruins          Heino

----------------------------------------------------------------------------------

LOES

loes_286x506.jpg

 

Lieve mensen van HDC Oost,

Wij hadden niet verwacht om binnen één jaar twee keer jullie hulp nodig te hebben.


In april 2011 hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve Bruno (Duitse Herder) en nu van onze topper Loes.


Ook dit keer hebben jullie ons alle ruimte gegeven om respectvol afscheid te kunnen nemen van onze Loes.

Heel veel dank hiervoor!!!
Ga zeker door, op deze manier en dan hopen wij jullie pas over een hele lange tijd weer nodig te hebben.

 

 

Lieve Loes de gedachte dat jullie nu weer samen zijn geeft ons en de
meiden troost.

 

 

 

Liefs van Harold, Roos, Izé en Liv
Pootjes van Sam en Falco

IJSSELSTEIN, April 2012

--------------------------------------------------------------------------------------

BULLIT

Lieve mensen van het crematorium
 
Op 5 april hebben wij afscheid moeten nemen van onze Bullit .
op 22 maart werd bij hem al kanker vastgesteld en we hebben nog 14 dagen van hem mogen genieten.
Op 5 april hebben wij hem thuis helaas moeten laten inslapen.
Hij is helaas maar 9 jaar geworden...
 
We hebben nog een uur na het overlijden van Bullit afscheid kunnen nemen,
En toen kwamen jullie hem ophalen,oh wat vond ik dit toch moeilijk,
maar het ging zo rustig de kinderen hebben hem op de brancard gelegd en
de auto in gedragen ...
Maar de rust die Mart uitstraalde zo rustig en zo begaan maakte het voor ons iets
dragelijker
 
Wij willen jullie op deze manier bedanken voor de steun
 
Bullit geboren    15-11-2002
Bullit overleden 05-04-2012
Dag Bullit,lieve vriend
We zullen je nooit vergeten
 
mvg De Fam Grotenhuis
       Deventer
 

rip_bullit_399x265.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------

                                               MOOR 

Beste Mart en medewerkers van de dierencrematorium te Deventer,

Wij willen jullie bedanken voor de begeleiding bij het afscheid van onze lieve Moor.
Jullie stonden klaar voor ons en hebben geluisterd wat erg erg fijn is.
Ze lag ontzettend mooi opgebaard en ik vond het erg prettig dat ik haar mocht begeleiden naar de andere ruimte en dat ik daar ook de gelegenheid voor heb gekregen. Het is wel ontzettend heftig om het te zien. Maar ik ben dankbaar dat ik dat voor Moor mocht doen dat ze dit niet alleen hoefde te doen. Ook al was ze niet alleen ze had hele goede begeleiding van Mart en zijn vrouw.

Ze is helaas maar 8,5jr oud geworden. Ze had artrose en is 2 jaar geleden al geopereerd aan haar knie. Want ze had haar voorste kruisband gescheurd, door de uitstekende operatie die ze heeft gehad is zij goed hersteld. De orthopeed die haar geopereerd heeft ons wel verteld dat haar andere knie ook een keer aan de beurt is. Vrijdag 17 febr bracht ik Moor naar mijn schoonouders (papa en mama) omdat wij de gehele dag aan het werk waren, en we zouden haar dan zaterdag weer ophalen samen met de dochter van mijn vriend. En op die vrijdag slaat het noodlot toe, papa is gaan wandelen met Moor omdat ze zich zelf geen tijd gunde om haar ontlasting te doen omdat ze wist waar ze heen ging. Ze rende altijd op de schapen af om ze lekker op te jagen, hier had ze altijd heel veel plezier van. Maar toen hoorde papa iets heel hard knappen in de poot van Moor, ze gilde het uit van de pijn. Mama belde mij op en vertelde dat het niet goed was met Moor en vertelde mij het verhaal, ik kon zelf op dat moment niet direct komen omdat ik een cursus had, toen heeft ze Maarten gebeld en die heeft het kunnen regelen op zijn werk en is direct naar oor gegaan, en heeft met de dierenarts gesproken die Moor erg goed kent en die vertelde ons dat het voor Moor niet eerlijk is om haar nog te laten opereren, ze zou altijd pijn blijven houden en dan zouden we het puur voor ons zelf doen, en dat is natuurlijk erg egoïstisch en dan ben je geen dierenvriend.

Moor geboren 26-08-2003
Bij ons gekomen 05-07-2004
Gestorven 17-02-2012

moor_200x300.jpg

 

Alles is voorgoed gedaan                                      
Als jij er klaar voor bent   
'k Heb aan je zijde gestaan   
O God, ik heb je graag gekend   

Zonder jou tikt de klok even snel  
Maar de tijden veranderen wel  
Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan  
Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan  

Net zoals vroeger kom je wel terecht  
Ik weet je vindt een thuis heel gauw  
En ik herhaal wat jij me ooit hebt gezegd 
In m'n hart blijf ik je trouw

Ik blijf nu hier jij gaat naar daar
En daar is niet ver van hier
We spreken af, ik weer niet waar
En daar ontmoeten we elkaar

 

Slaap zacht Moor, je hebt het verdiend
Je vocht tot aan je laatste zucht
En ga, ga nu onze vriend
En droom voor eeuwig opgelucht

En ik weet ik zou dankbaar moeten zijn
Maar precies daarom doet het zo pijn
Zonder jou….

Liefs je baasjes
Maarten Beumer en Eric van Unen
Je meisje Lotte
En Papa en Mama

 

-----------------------------------------------------------------------------------

iwan_200x150.jpg

IWAN

Iwan....geboren 18-07-2006....overleden 20-03-2012.

Lieve lieve Iwan,
waarom heb je je hele leven zo voor je gezondheid moeten knokken.
Ben blij dat ik je bijna zes hele mooie
jaren heb kunnen geven.
Maar ik mis je zo.
Iwan......altijd in mijn hart!!!!!

Je vrouwtje Froukje en je poezenzusje Whoopi

 

Lieve Iwan,
Grote kanjer van ons je was een geweldige hond en je hebt je altijd goed gedragen ondanks je vele bezoeken aan de wiite.
Ja lieverd, we zullen je missen.
Sterkte voor Frouwkje en poesen zusje Whoopi.
Rust zacht lieverd,
Hans en Toos .pootje van Felix 

 

 ------------------------------------------------------------------------------

                                                CHE

che_400x300.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 28 januari hebben we onze Egyptische vriend Che laten inslapen.
We hebben gekozen voor de individueel+ crematie, wat een erg mooie ervaring was.
Dit zorgde ervoor dat we op een hele mooi afscheid konden nemen.
Dank jullie wel!

Groetjes Familie Oostdam en Liekelema 

---------------------------------------------------------------------------------------

                                             BEPPIE

beppie_2_175x251.jpg

 

Velp, 10 maart 2012


Lieve, lieve mensen van het dierencrematorium Deventer,


Gisteren hebben wij onze poes Beppie de laatste eer bewezen
samen met jullie.

Telefonisch contact en het zo hartelijk en medelevend te woord
staan, gaf mij gelijk een goed gevoel.
Deze ervaring heb ik helaas niet bij andere dierencrematoria ervaren.
Wij mochten zelf het tijdstip van de crematie bepalen, zodat we in alle rust de zware gang konden maken.

Het warme onthaal, geweldige begeleiding en rust die er binnen
jullie dierencrematorium heerst, heeft bij ons een grote rust gebracht,
en de acceptatie van het verlies dragelijk gemaakt.
Wij hadden er voor gekozen om Beppie van het begin tot het eind
te begeleiden, dit werd door jullie allemaal mogelijk gemaakt.

Onze Beppie die 15 jaar lief en leed met ons gedeeld heeft, en
wat voelde als een volwaardig gezinslid, heeft een onbeschrijfelijk
verdriet teweeg gebracht. Echter, de alleen maar mooie herinneringen
moeten de scherpe kantjes er in de toekomst vanaf halen.
Onze enige echte Beppie zal altijd in ons hart en gedachten voort leven.

Wij kunnen alleen maar zeggen chapeau en heel veel dank.

Met sympathieke groet,


Evert en Edith

----------------------------------------------------------------------------------

                                                 FAQUIN

faquin_2011-11-12_lemelerberg_028_200x285.jpg

 

Hallo hierbij wil ik jullie bedanken voor het heel fijn afscheid nemen van mijn trouwe vriend.
Het afscheid nemen is nooit leuk maar de manier waarop jullie het doen is super.
Je komt binnen met veel verdriet maar ik ging er met een goed en blij gevoel weer weg.
Jullie doen er alles aan om het zo plezierig mogelijk te maken.
Heel erg bedankt.
 
Groetjes Rita & John
Marienheem, 27 Februari 2012

 

 

Faquin is ruim 11 jaar geworden

 

 

 ---------------------------------------------------------------------------rocky_12_jaar_001_187x268.jpg

 

 

 

                       ROCKY

 

Beste Mart ,
 
Op 5 Februari 2012 is mijn kleine schat overleden.
Met tranen in mijn ogen schrijf ik dit bericht, het gemis is groot van Rocky.
Gelukkig hebben wij een goede herinnering aan onze schat en hebben  hem een waardig afscheid gegeven.
Na een paar keer een tia , is hij na 3 dagen in mijn armen overleden.
Als pup van 8 weken kwam hij bij ons, het was een bijzonder hondje.
Wij hebben 12 mooie jaren met hem gehad. 

 

Ik wil jullie bedanken voor het respectvol omgaan met de dood van een dier, in het bijzonder Mart voor het luisterend oor en troostende woorden na de crematie van rocky.
Het netjes verzorgen van de as en vervoer.

LEVEN KRIJGT ZIJN KWALITEIT NIET DOOR LENGTE,
MAAR MEER DOOR ZORG EN WARMTE DIE JE IN DAT LEVEN KRIJGT. 

Lieve groeten van Gerda & Ep Masselink
Apeldoorn
------------------------------------------------------------------------------------

Beste heer en mevrouw Boes,
 
Uiteraard is het heel erg stil in huis zonder onze Didek, maar we kijken erg mooi terug op het afscheid van haar.
We willen jullie bedanken voor de gelegenheid en mogelijkheden die jullie ons daarvoor gegeven hebben. Dit hebben we als zeer waardevol ervaren! U zei tegen mij dat 'ik de rust mee had' en 'er tevreden bij zat', maar dat komt zeker door het waardige afscheid dat we onze 'trouwe viervoeter' bij jullie hebben kunnen geven. Nogmaals dank daarvoor!
 
Groet,
 
Suzanne van Baasbank (en Martijn Bijker)
Hardewijk 18-02-2012

 

--------------------------------------------------------------------------------

                               Puppy uit Spanje

bara_voorkant400x295.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bara_001_400x566.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo, Hierbij doe ik jullie de afscheidskaart van ons lieve hondje Barça toekomen. Een hondje met een eigen verhaal. Vanuit Spanje kwam hij als puppy van 4 weekjes helemaal met de touring bus mee naar Nederland in een rieten tas.Barcelona was zijn geboorteplaats. Bijna 14 jaar is hij in ons gezin geweest en we hebben ontzettend veel plezier met hem gehad. Het was zo’n lief klein aanhankelijk beestje. Door hem was onsleven verrijkt met gezelligheid om ons heen. De stilte die we nu voelen, moet een plaats vinden. Voor ons geen vervanging door middel van een nieuwe hond. Nee, Barça was uniek. We willen de herinneringaan hem altijd bewaren. Gelukkig kan dat door de vele foto’s die we nog van hem hebben en een prachtig fotoboek wat speciaal voor hem gemaakt is.  Medewerkers van het Crematorium willen we bedanken voor de mogelijkheid een persoonlijk afscheid te kunnen nemen van een “dierbaar” bezit.  Vriendelijke groet,L.C. Haagsma & S.A. Magsino

-------------------------------------------------------------------------- 

 

 Hallo Baukje en Mart,
 
Allereerst bedankt dat jullie de baasjes van Nala zo goed hebben 
opgevangen, dat was een hele troost voor hun.
 
Wij kennen Nala al van pup af aan, een hele lieve hond.
Het was voor ons ook een schok toen wij vanmorgen hoorde dat zij er niet meer was.

Wij denken terug, aan de tijd toen onze Astor nog leefde, en jij als pup in het park kwam.
Jij en Astor waren echte maatjes. Astor beschermde jou, niemand mocht jou wat kwaads doen.
Nala gisteren kwam je nog een koekje halen, zo blij was je om mij te zien, of om het koekje. Het is ongelovelijk en onbegrijpelijk dat je er niet meer bent, en dat je geen koekjes meer komt halen.

nhala_400x268.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Hennie en Annemiek,
Wij wensen jullie heel veel sterkte, het is een heel gemis om je trouwe vriend te moeten missen, wij weten wat het is. Het is misschien een schrale troost maar Nala is nu weer bij haar vriend Astor, die haar weer zal beschermen.

Rinus en Elianne Zonnenberg
Baasjes van Astor
 
Nogmaals Mart en Baukje, bedankt voor jullie goeie zorgen.

----------------------------------------------------------------------------------- 

 

                                              STOFFEL

stoffel_209x157.jpg

Beste mensen van het dieren crematorium,

Maandag hebben wij onze overleden kater van ong 17 jaar bij U gebracht.
Het afscheid was heel mooi en we houden er ook een goed gevoel aan over. Een fijne afsluiting van ons maatje.

Stoffel was een hele lieve kater die de laatste tijd wel dement was met de nodige ongemakken.
Van de nacht van 8 op 9 januari werd hij ineens erg ziek.

Stoffel is maandagmiddag thuis ingeslapen met hulp van onze dierenarts.


Wij zijn blij met de mogelijkheden van uw crematorium en de manier waarop u werkt.

,, Nogmaals dank , Ise, Puck en Mary van den Hoogen,

-----------------------------------------------------------------------------------

                      Lieve PayGo, (witte hond in Chinees)
Helaas ben je maar 9 jaar geworden.
In stilte, vanuit mijn hart, hoopte ik dat jij mijn puppy zou worden. Je was 1 van de 12. Toen ik je eindelijk na 9 weken mocht ophalen, kwam jij naar mij toe gerend en had jij voor mij gekozen.
Je bent mijn allergrootste en trouwste vriend geweest. Onze harten zijn voor altijd met elkaar verbonden. Wat mis ik je VRESELIJK.
Morgens vroeg kwam je mij in de slaapkamer ophalen en aan het einde van de middag wachtte je mij op, als ik van mijn werk thuis kwam.
Je lag altijd over mijn voeten, en zocht verbinding.
Als je ontspannen was lag je schattig met je 2 voorpoten over elkaar. Altijd blij en altijd gaf je mij het gevoel dat ik bijzonder was. Ik groei van geluk want dit gevoel is zo waardevol, een geschenk die ik altijd bij mij blijf dragen. Onvoorwaardelijk hield je van mij. Besef dat ook ik onvoorwaardelijk van jou had gehouden en nog doe. Je voelde mij zo goed aan. We hadden samen veel meegemaakt. Leuke, maar ook verdrietige perioden. Je had veel verdriet toen Ranger, je grote kameraad en opvoeder, 4 jaar geleden was weggevallen. Ruim een jaar wilde met geen andere hond bevriend raken, want Ranger was voor jou speciaal. Zo trouw was je voor jouw dierbaren. Iedereen die jou zag of kende hield gelijk van jou. Kinderen waren stapel op jou. Jouw hart, jouw liefde was zeer groot. Het was moeilijk om afscheid te moeten nemen, maar ik wist dat dit voor jou het beste was. Ik bleef naast je op de grond liggen, tot je je laatste adem uitblies. Ik wilde dat je in jouw vertrouwde omgeving ‘op reis’ zou gaan en ik wilde dat ik tot het laatste moment bij je was. De pijn in mijn hart heeft tijd nodig om te helen. Dank voor al je liefde, je likjes en je trouw. Tot ziens lieve vriend.
Een dikke knuffel voor jou van mij, Joan

                 PayGo

(04-10-2002 tot 06-12-2011)

paygo_255x197.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

paygo_-_kopie_201x255.jpg

 

Lieve Paygo,

Een lege plek.
Een groot gemis.
Een fijne herinnering is al wat er nog is.
Waar ben je nu vraag ik me af.
Ik voel nog de liefde die jij me gaf.
Jou te kennen vond ik heel fijn.
Jou los te moeten laten doet heel veel pijn.
Ik zal je missen in dit leven.
En voor altijd om je blijven geven.
Lieve Paygo, dank je wel voor je vriendschap.
Ik hou van je.
Skip.

 

----------------------------------------------------------------------------

MAX

Lieve Max….
Wat is het snel gegaan.
Zaterdag werd je niet lekker en zondag hebben we je al moeten in laten slapen..
Ook al was je 12 jaar oud het is veel te vroeg..
Nooit was je echt ziek, altijd vrolijk en vond het heerlijk om te knuffelen, wandelen en vooral zwemmen. Plotseling kan dat niet meer..
Gelukkig heb je geen pijn en is het voor jou beter zo, maar voor ons is het zo moeilijk..
Dinsdag hebben we afscheid van je genomen, wat vreemd om jou zo te zien liggen. Gelukkig lag je er heel mooi bij met een kaarsje en rozen.
Dag lieve Max we gaan je heel erg missen
Dikke kus van je baasjes
Het HDC bedankt voor de liefdevolle zorg voor onze Max…
 
Familie Westerink

max2_400x300.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* 28-09-1999                                                         †  20-11-2011

----------------------------------------------------------------------------------

                                                        YAN

Hallo Mart,

Het lijkt alsof het gisteren was dat wij bij jullie kwamen om onze lieve Kayleigh bij jullie te laten cremeren.
Jouw begeleiding en het respect voor Kayleigh en voor ons heeft ons
diep geraakt, en ons zeker gesterkt in het verwerken van ons verdriet. Vergeten kunnen en zullen wij Kayleigh nooit, maar we hebben het inmiddels een plekje kunnen geven, net zoals Kayleigh wiens as wij in onze tuin begraven hebben.


De reden van ons schrijven is het volgende:
Aangezien José bij de dierenambulance werkt, zijn wij onverwachts gestuit op een lieve hond van 1 jaar en 5 mnd. oud, Yan genaamd.
Het is een Duitse herder uit het asiel die in zijn jonge leventje ook al weer genoeg meegemaakt heeft.
De liefde die wij voor onze Kayleigh voelden, geven wij nu door aan deze wildebras.
Hier heb jij ook een aandeel in want door jouw begeleiding na het
overlijden van Kayleigh hebben wij dit mooi ( voor zo ver mogelijk ) af kunnen sluiten, waarvoor nogmaals onze dank.
Bijgaand een foto van onze Yan.
Wij wensen jou heel veel succes met je prachtige bedrijf en jouw menselijke benadering.
 
Met vriendelijke groeten,
 
Peter en José de Kruijf.

                                                Yan

yan_399x261.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo Lezers,

Dit is voor ons een gelegenheid om uw speciale aandacht te vragen.

Er zitten heel veel lieve huisdieren in het asiel te wachten op u.

Ook als u wat ouder bent, denk eens aan een ouder huisdier, zij

zij meestal kansloos.

Help ons mee deze dieren te helpen aan een goed en warm tehuis.

Team HDC Oost Nederland 

 

 

----------------------------------------------------------------------------------

                                         BOWIE bowie_300x300.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                              Lieve trouwe Bowie,

Jij hoort bij ons leven,dat gaat nooit voorbij.
Want in ons hoofd en in ons hart ben en blijf je er altijd bij.

Ook nu je er helaas niet meer bent,
lieve Bowie jij blijft onze hondenvent.


In liefde gedenken wij jou hier,in de tuin en in ons huis.
Vooral als we samen zaten te kijken op de bank naar de beelden op de buis.


We missen je warmte en liefde steeds meer,
maar mischien heeft je vriendje Jiovanni gelijk en zien we elkaar
ooit in de hemel weer.

 

Rust zacht lieve schat,
Je baasje Bennie ,je vrouwtje Gerda.
Je vriendjes Patrick,Agnes,Jiovanni en Stevano.
En niet te vergeten je broertje Bobby.

 

---------------------------------------------------------------------------------------

 

Een gedicht voor mijn lieve viervoeterJudy!

judy_184x267.jpg

 

 

De vriendschap van een hond,is vriendschap voor het leven,voor een ander niet te zien,hoeveel een hond kan geven.
Want ben je eens verdrietig,dan kijkt zij je aan,alsof ze zeggen wil,ik zal altijd naast je staan.
En als je dan weer vrolijk bent,dan slaat zij met haar staart,en blaft alsof ze zeggen wil,dat hebben we weer geklaard.
Zo'n vriendschap is een wonder,een wonder om te beleven,zo,n vriendschap kan geen mens,geen mens kan zo iets geven!


Je baasje!

 

 

----------------------------------------------------------------------------------

AMIGO Geboren 8-8-2003 Gestorven 24-09-2011

Amigo jou dood heeft ons zo,n pijn gedaan
wou dat het nooit gebeurd was..
had nog zoveel voor je willen doen,
we hebben jou in ons gezin opgenomen
omdat je zo,n lieve en mooie hond was
bij het uitlaten werd je vaak gebeten door andere honden ,
maar dat deerde je niet,het maakte jou niet uit.
in huis vond je alles best baby,s die over je heen kropen.
kinderen die aan jou zaten te trekken omdat je een grote knuffelbeer was,
we hadden altijd schik op markten en braderieën we kregen door jou altijd  ruimte om te lopen
mensen schrokken dat er zulke honden bestaan 90cm hoog 100 kg zwaar en geen grammetje vet
als ik na een week thuiskwam kwam je nog niet overeind van je plekje in huis, sterker nog je keek nog niet eens,
amigo maar wij wisten zelf dat er niemand bij ons in huis kwam als wij er niet waren
je hebt al die jaren goed op ons en ons huis gepast we missen je erg ,
je had ook geen betere dood kunnen wensen gewoon waar je altijd lag te slapen ben je gestorven
je hebt gelukkig geen lijdensweg gehad .
ben ook blij dat ik bij mart de laatste eer mocht bewijzen naar jou we hebben echt waardig afscheid kunnen nemen van jou,
ik mocht er bij zijn op de plaats waar je gecremeerd werd en mocht er ook bij zijn hoe je er weer eruit gehaald werd
gaf mij als je baasje een heleboel rust.
amigo je hebt bij ons toch weer een eigen plekje gekregen .
je blijft gewoon lid van ons gezinnetje we zijn je erg dankbaar voor alle lieve jaren dat je bij ons was.
kan nog zoveel over je schrijven maar kan dat emotioneel niet aan schat .
ik hou je voor altijd in mijn gedachten en weet wel zeker dat het voor je vrouwtje en brenda en demi ook geld want we zitten dit te schrijven maar de tranen rollen nog steeds oven onze wangen en het is nu 3 weken geleden .

amigo rust zacht.

Fam. Willemsen NIJMEGEN

amigo_400x300.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 LS. Amigo is een Mastin Espagnol een hond die zeer weinig in Nederland voorkomt. Met zijn geweldige bouw, spieren en een gewicht van 95kg is hij de zwaarste hond die tot nu toe, bij ons is geweest.

Team Huisdierencrematorium

 

----------------------------------------------------------------------------------- 

DUKE

 24-6-2000 geboren     8-7-2011 overleden   9-7-2011 gecremeerd.

duk_200x266.jpg

Als je een hele moeilijke beslissing moet maken als je van de dierenarts te horen krijgt dat je hond niet meer beter wordt en vol kanker zit sta je voor een moeilijke beslissing. Je wilt je liefhebbende huisdier niet kwijt maar je mag ook niet egoistisch wezen.Wij hebben ervoor gekozen om Duke in zijn eigen omgeving te laten inslapen. Op vrijdag 8-7-2011 om 9.50 kwam onze dierenarts van dierenkliniek noord nederland(emmeloord) bij ons thuis om Duke in te laten slapen. Wij vonden dit een zeer prettige ervaring omdat je overal bij mocht wezen Duke is bij onze dochter op schoot ingeslapen.
Onze dochter had 1 wens en dat was om Duke te laten cremeren waar zij overal bij aanwezig mocht zijn.
Op internet het huisdierencrematorium hdc oost gevonden en daar was het mogelijk om Duke indiviueel plus te laten cremeren.
Onze keus was toen gemaakt en gebeld voor een afspraak op zaterdag 9-7-2011.
Wij kwamen aan in Deventer en het ontvangst was meer dan hartelijk deze mensen begrijpen zo goed wat je op dat moment doormaakt.
Alles was bespreekbaar, wat je wou en waar je bij aanwezig wilt zijn, Duke werd in een mooie kamer opgebaard wat heel bijzonder was zodat je afscheid kon nemen.
Toen het moment daar was hebben onze zoon en dochter ervoor gekozen om Duke zelf in de oven te leggen.
We hebben het hele proces gevolgd en meegemaakt van dat de crematie klaar was tot het as vermalen werd.
Dit is voor ons zo'n bijzondere ervaring geweest dat we dit absoluut niet hadden willen missen, ik kan iedereen daarom dit huisdierencrematorium aanraden.
Het gemis blijft enorm maar voor het verwerkingsproces heeft het ons goed gedaan.
Wij willen daarom  Mart en medewerkers danken voor hun open -  en hartelijkheid.
 
 
Joke, Arie
Gabrielle & Raymond Vink
Emmeloord.

------------------------------------------------------------------------------------

                KAYLEIGH

kayleigh_4.doc_180x324.jpg

Maandag 18 juli 2011 hebben we toch nog onverwachts na heel wat gedokter onze allerliefste Golden Retriever Kayleigh  in moeten laten slapen.
Ze had de laatste tijd al een slechte conditie en uiteindelijk begon ze slecht te eten wat voor onze veelvraat erg ongewoon en zorgelijk was.
Verscheidene malen hebben we onze ongerustheid over haar gezondheid uitgesproken naar de dierenarts en na diverse onderzoeken (bloed , urine en ontlasting en zelfs een hartonderzoek bij de Wagenrenk in Wageningen) waaruit niks duidelijks naar voren kwam, wisten we pas dat het goed mis was toen ze niks meer wilde eten en dat wat ze at weer uitbraakte.
Met spoed naar de dierenarts en vanuit daar doorgestuurd naar een specialistische dierenkliniek in Putten en na een kort onderzoek van de specialist hebben we daar een zware beslissing moeten nemen.
Ze was al zo ziek dat het oneerlijk tegenover haar was om haar nog langer te laten lijden en in het bijzijn van onze oudste kinderen hebben we haar daar zachtjes in laten slapen.
We hebben haar weer meegenomen naar huis en daar heb ik mijn collega’s van de dierenambulance gebeld en nadat we allemaal afscheid hebben genomen van haar, hebben die haar meegenomen.
De volgende dag al kon ze terecht bij jullie voor de crematie waar wij ook bij aanwezig mochten zijn.
Toen we daar aankwamen heeft Nicoline ons naar Kayleigh gebracht die daar prachtig lag opgebaard met een kaarsje en rozen.
Dat was een verrassing, we hadden niet verwacht haar nog te zien dus dat was heel fijn.
We hebben haar naar de crematiekamer gereden en vanuit daar heeft Mart het van ons overgenomen, daar lag onze grens.
 
We hebben haar niet uitgestrooid maar begraven in onze tuin, ze was een echte graafhond, hoe meer grond en modder, hoe beter, dus we vonden dat ze in de aarde hoorde.
 
Helaas is onze lieve schat maar 10 jaar geworden.
We missen haar verschrikkelijk!!!
 
We willen graag jullie team van HDC Oost bedanken voor dit mooie afscheid van onze lieverd en bedanken voor het respect voor haar en voor onze gevoelens!
 
Groeten van Peter en José de Kruijf Apeldoorn. 

------------------------------------------------------------------------------ 

Laddie      13-02-1998 (geboren)- 18-07-2011 (overleden)
 
Als twee ogen je vragen,
Help me,want ik voel me niet zo fijn
Mag je dan,terwijl jezelf voelt
Dit is het einde
Egoïstisch zijn?
Als je van de dierenarts hoort dit komt niet meer goed,
En je  krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan,omdat je Hem  niet wilt missen,
Egoïstisch zijn?
Als twee bruine ogen zich voorgoed gaan sluiten
En je zonder haar naar huis toe moet,
Met de riem in je hand en een hart vol pijn
Probeer dan jezelf te overtuigen
Dit was het beste 
 
laddie_403x285.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vele jaren was ze bij ons, elke dag samen was een feest

Rust zacht Lieve Laddie !

Fam Hamer uit Apeldoorn                                     

-------------------------------------------------------------------------------------

Hallo Mart en medewerkers,

 

Ik wil jullie ontzettend bedanken voor de steun die jullie en met name Mart hebben gegeven na het overlijden van mijn allerliefste hond en maatje Jelle.

 

Jelle       28-11-1998 (geboren)- 05-05-2011(overleden)

 

Als twee ogen je vragen,

Help me,want ik voel me niet zo fijn

Mag je dan,terwijl jezelf voelt

Dit is het einde

Egoïstisch zijn?

Als je van de dierenarts hoort dit komt niet meer goed,

En ze krijgt steeds meer pijn,

Mag je dan,omdat je haar niet wilt missen,

Egoïstisch zijn?

Als twee bruine ogen zich voorgoed gaan sluiten

En je zonder haar naar huis toe moet,

Met de riem in je hand en een hart vol pijn

Probeer dan jezelf te overtuigen

Dit was het beste,

Ik mocht niet egoïstisch zijn!

jelle_400x300.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vele jaren was ze bij ons, elke dag samen was een feest en al die fijne jaren is Jelle niet een keer Egoïstisch geweest!!

Rust zacht lief vriendinnetje,mijn eerste kind!

X Cilly

Martijn en Linde en Mirte

-----------------------------------------------------------------------------------

Hallo Dames en heren van het crematorium Oost Nederland,
Ik wil jullie alsnog even heel erg bedanken voor jullie lieve zorgen toen wij afgelopen dinsdag onze poes bibi naar jullie moesten brengen voor de crematie.
Het heeft ons gezin heel goed gedaan om te zien dat er met liefde en respect omgegaan werd met onze lieve poes
Nogmaals heel erg bedankt en veel succes met jullie werk.
Familie van den Bos
-------------------------------------------------------------------------------------

SNOOPY

snoopy_200x267.jpg

Snoopy (13j.r.) bleek zo ernstig ziek dat we haar heel snel hebben moeten laten inslapen om verder lijden te voorkomen.
Op woensdag 29 juni overleed ze in ons bijzijn op bed in onze armen.
Nog half in shock en vol van emotie heeft ze gisteren (30 juni 2011) een waardig afscheid bij jullie gehad.
Het was zo bijzonder en mooi om alles zelf te mogen ervaren en het zal zeker een bijdrage leveren om het verlies te verwerken en ons enorme verdriet wat te verzachten.

Heel erg bedankt voor de mooie crematie. Dit was echt wat we wilden en wat Snoopy verdiende.
Wij zijn jullie daar enorm dankbaar voor.

 

Bjorn Pichon.
Apeldoorn.

-------------------------------------------------------------------------------------

 

 

layka2_216x288.jpg

                    LAYKA
  Beste Mart en medewerkers,

Het is al even geleden, op 6 mei hebben wij Layka bij jullie gebracht.

Wij hebben Layka thuis, in het bijzijn van ons moeten laten inslapen.
Op aanraden van dierenarts Liesbeth Veldhuis kwamen we bij jullie terecht.
Hoe we opgevangen zijn was geweldig, en dat we op een waardige manier afscheid konden nemen van Layka, heeft ons erg goed gedaan.
De verrassing was groot dat ik toch nog op mijn verjaardag 10 mei het gedichtje en tijd van haar crematie kreeg.
De tijd was voor mij fijn want dan zaten Layka en ik altijd samen wat te drinken.( dat dat zo mocht zijn) De dank is daarom ook erg groot.
Het is nog steeds moeilijk te begrijpen dat ze na 12 jaar niet meer bij ons is.
Onze layka, kind, vriendinnetje, en maatje is niet meer bij ons, maar ze blijft altijd in onze gedachten.

Nogmaals veel Dank.

Groet Fr.Ans Dijkman.

 

----------------------------------------------------------------------------------

banjer_225x300.jpg

 

 

                     BANJER 

 

Op 7 mei 2011 hebben we,na ruim 15 jaar,afscheid genomen  van Banjer
Onze dank gaat uit naar hdc-oost voor de respectvolle benadering rondom de crematie van Banjer.
We hebben dit zeer  gewaardeerd.


Jebby en John    
Ommen

 

 

 

 

 

  

------------------------------------------------------------------------------------ 

 Lieve mensen van HDC Oost,

Het verlies en verdriet van onze kanjer Bruno is beter te verwerken door de mooie uitvaart welke wij hem hebben kunnen geven middels de crematie individueel plus. Doordat wij samen met jullie het afscheid hebben kunnen inrichten is het een mooi en waardig afscheid geworden en heeft dit ons verdriet verzacht. Ook voor onze dochters van 7 en 4 jaar is het afscheid van Bruno makkelijker geworden en hebben zij geen vervelende ervaring gekregen met de dood.

De respect volle manier waarop jullie Bruno hadden opgebaard en waarmee wij hem samen naar de oven hebben gebracht doet ons erg goed en is een aanrader voor iedereen.

Veel dank!!!

Harold, Roos, Izé en Liv

IJSSELSTEIN, April 2011

bruno.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------

  Fajush az Tarnak

fajush_409x307.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo mensen van HDC.

Bij deze willen wij u bedanken voor de goede zorgen die u gegeven heeft aan onze veel te vroeg gestorven Afghaanse windhond genaamd Fajush az Tarnak op 22-03-2011.
Hij heeft een mooi plaatsje in huis terug gekregen, maar we missen nog steeds het getrippel in huis.
Zeer goede en nette service en niet te vergeten dat de Fajush zo snel kon worden opgehaald.
Echt een aanrader om op deze manier afscheid van je viervoeter te kunnen nemen.
Bedankt namens Fam. Van den Berg 

 ------------------------------------------------------------------------------------ 

 

schadow_420x295.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lieve mensen van HDC Oost NL,
 
Op jullie mooie site verschillende ontroerende berichten gelezen,met zeer terecht lovende woorden.
Want ook wij ervaarden een zeer hartelijk en liefdevol ontvangst met veel begrip.
Er werd ruimschoots de gelegenheid geboden om afscheid te nemen van onze allerliefste,,SHADOW,,
Voor ons was ze een zeer bijzondere Flatcoated Retriever met een grote mate van ,, will to please,, om altijd maar het baasje
te willen behagen.
Het apporteren was haar lust en leven alles apporteerde ze, maar haar speelbal was voor haar de favoriet.
Drie maanden voor haar twaalfde levensjaar moesten wij haar helaas laten inslapen vanwege een reeds zeer vergrote melkkliertumor.
Toen wij het ontdekten was het nogmaar zo groot als een erwt, en dachten aan een ontschuldige vetbult die de dierenarts wel even kon
verwijderen.De eerste keer werd deze dan ook inmiddels ter groote van een perzik verwijderd,maar kwam binnen twee maanden
drie keer zo groot terug en was het al zo groot als een kokosnoot geworden.
Tot de laatste dag heeft ze alles gegeven ze wilde zelfs nog spelen met haar bal, terwijl ze al moeilijk liep maar toen ze niet meer wilde eten wist ik dat haar einde nabij was.
Op 16 maart 2011 om 13.45 heeft de dieren arts haar laten inslapen.
Dezelfde nog dag naar het HDC gereden waar wij hartelijk werden ontvangen.
Met een mooi rustgevend decor op de achtergrond met brandende kaars, en met witte rozen tussen de voorpoten lag Shadow even later opgebaard.
Van het begin tot het eind mochten wij overal bij zijn,ik mocht Shadow zelf met de rijdende tafel naar de crematieruimte brengen.
Het was een zeer emotioneel moment toen het deurtje werd geopend,en wij Shadow naar binnen schoven.
Na ruim driekwartier wachten in de mooie ontvangst ruimte, mocht ik er ook bij zijn toen de resten van Shadow bijéén werd geveegd.
Deze resten gingen vervolgens in een vergruizer waarna het as in een door ons uitgekozen messing urn werd gedaan.
Daarbij werden wij met zeer veel aandacht en respect behandeld wat het grote verlies dragelijker maakt.
De urn staat nu op een mooie plek in de woonkamer zodat we ,,SHADOW,, altijd bij ons kunnen hebben.
Wij willen jullie allen van het HDC hartelijk danken voor deze goede en liefdevolle zorg.
 Met vriendelijke groeten,
                     Wim & Marjo Backers.   Zutphen

----------------------------------------------------------------------------------

 MICKY

micky17_204x272.jpg

Lieve mensen van de H.D.C
 
Weer bedankt voor het mooie afscheid wat wij hebben kunnen nemen van onze lieve kleine Micky.
Na de crematie van Steffie in 2010 was de keuze niet moeilijk om weer naar jullie toe te komen maar dan met onze andere vriend om van hem afscheid te moeten nemen.
Na bijna 17 jaar bij ons te zijn geweest is het dan toch echt voorbij, nou voorbij? In dit leven dan...op 31-01-´11 hebben wij onze Micky in moeten laten slapen en hem meteen laten cremeren.
Wij hebben hem in zijn mooie urn bij onze lieve Stef neergezet waar ze samen waken over ons en hun vriendin Naira.
Ook heb ik een mooie ketting met daarin een beetje as van Micky zodat ie altijd een plekje dicht bij mijn hart heeft.
Nogmaals bedankt voor alle goede zorgen....en dat jullie de pijn een beetje dragelijker hebben kunnen maken.
Groet, Fam. van de Haterd uit Oss
Hierbij nog een mooi gedicht waar ik veel steun aan heb.
 
               Lieve Micky
Ik had nog nooit iemand zo blij gezien als ik thuis kwam.
Dan kwispelde je hele lijfje, die stond soms helemaal krom.
Ik knuffelde je dan, en we gingen samen lopen.
dat is iets waar ik de laatste paar dagen nog op hoopte.
Ik knuffelde je zo graag, maar dat ging niet meer, het deed je pijn.
Mij ook, ik wilde zo graag bij je zijn.
Je zat graag in de auto en dat heb je vandaag nog gedaan, een laatste rit naar de dierenarts...wat deden we je aan?
Hij gaf je een spuitje.
en ik gaf je een laatste kus op je snuitje.

Lieve schat dit was geen leven meer voor jou.
Al die jaren gaf je ons onvoorwaardelijke trouw, het doet vreselijk pijn om je te moeten verliezen.
Maar we hadden niks meer te kiezen.
We hebben je verdere leed bespaard.

Nog een laatste knuffel over je lijf, kop en staart.
Je was mijn allerbeste vriend.
Je hebt je rust verdiend.

Ik hou van jou lieve Micky
je hebt altijd een plekje in mijn hart!

Micky
26-05-1994
31-01-2011

 

 -----------------------------------------------------------------------------------

 

does_204x287.jpg

                   DOES

De manbijthond hond is niet meer.
Ze mocht als ster acteren in de 500e jubileum uitzending van Man Bijt Hond.
Na een oproep op tv melden zich 103 baasjes aan en werd Does uitgekozen
Ze was als een van de drie geselecteerde honden.
Ze kon op een acrobatische manier een bal vangen dat iedereen er verrukt over was.
Eerst kwam het team van manbijthond bij ons in Denekamp om een halve dag opnamen te maken.
De volgende dag moesten we naar Hilversum voor opnamen ,het was een bijzondere ervaring.
Nu hebben we toch nog heel plotseling afscheid moeten nemen van Does ,15 jaar mocht ze bij ons zijn.

 

Door de ervaring die we hadden met HCON was de keus niet moeilijk,
prima zorg,de mensen zijn goed met hun vak bezig.
We hebben haar weer mee terug genomen in een urn in de vorm van een bal,
omdat een bal haar lust en leven was.

 Denekamp, 22 januari 2011 

 

 -----------------------------------------------------------------------------------

 

lotje_171x128.jpgLOTJE

 Wie had dat verwacht zo snel na Bo.....
18,5 jaar oud ben je geworden en 1 december moest ik je laten inslapen, je werd weer erg benauwd je hapte tussendoor naar adem hetzelfde als een maand geleden en toen kwam je in een zuurstoftank terecht en werd er vocht bij je afgezogen, maar dat het zo snel weer terug kwam had ik niet verwacht.
bij de dierenarts wat was dat moeilijk, je begreep er niets van je keek geïnteresseerd om je heen van wat doe ik hier
en toen kreeg je het door en probeerde je je te verstoppen tegen me aangedrukt, hoe benauwd je ook was je wilde nog blijven je wilde niet dood
en daar heb ik het best nog moeilijk mee
lieve Lotje ik mis je vreselijk wat was je lief en aanhalerig
 wat is het stil zonder jou en Bo.
ik wil de dierenkliniek nogmaals bedanken voor de goede zorgen en ook het dierencrematorium
het ging weer vol respect en medeleven en alle tijd werd weer gegeven om afscheid te nemen

 Jacqualine

----------------------------------------------------------------------------------

 

 

                                            CHARLIE

charlie_400x267.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Aan het team van HDC oost in Deventer.
 
Via deze weg willen wij u laten weten hoe het was om onze lieve vriend Charlie bij u achter te moeten laten.
 
Wij vonden de opvang van u geweldig.
U had een luisterend oor en troostende woorden, en wat lag onze lieve Charlie er mooi bij toen wij afscheid konden nemen.
Wij vonden het zeer dierwaardig, de wijze waarop onze lieve Charlie opgebaart lag met een lichtje en witte rozen.
Ook mochten alle tijd nemen om afscheid te nemen, en het hele proces van de crematie volgen.
Dat was voor ons goed en heel bijzonder, mede hierdoor kunnen wij vroeg of laat dit vreselijke verlies een plekje gaan geven.
 
                                               SAMEN
Lieve Charlie je weet dat wij altijd bij jou zullen zijn, jij was zo bijzonder, mooi, attent, en lief.
Wij weten zeker dat we elkaar later weer terug gaan zien.
Charlie zo als ik je al vaker heb gezegd zijn wij voor altijd vrienden, bij leven en bij dood.
De 11 jaren die wij samen waren zijn zeer bijzondere jaren geweest, alles deelden we samen lief en leed.
Al die dokters bezoeken voor je talgklierontstekingen welke zonder verdoving werden open gesneden, wat was je altijd flink en nooit boos, maar wel samen doen.
En wat dacht je van de twee operaties in Duitsland
De eerste keer in de dierenkliniek bij Űberlingen am Ried, wat was je blij om ons na je operatie weer terug te zien huilend en wankelend vloog je in onze armen, weer samen zijn.
De tweede keer bij Helga Oberwitler op Homburg aan je poot, geen algemene narcose maar een borstpunctie dat deed je fantastisch maar wel altijd samen....samen met Peggy en Hans.
Samen was het sleutel woord voor jou lieve Charlie, samen.
Het geeft ons troost dat je weer bij ons thuis bent, en je elke dag even kunnen vast houden.
Maar we missen je enorm.
 
Charlie  * 13 Oktober 1999  † 15 Oktober 2010
 
Peggy en Hans Weijl Zwolle

---------------------------------------------------------------------------------

                                      JOB

job_voor_hdcoost_398x185.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Lieve mensen van HDC oost,
 
na een moeilijke tijd heb ik eindelijk de kracht bij elkaar gekregen om iets naar jullie toe te mailen.
Onderstaande mogen jullie op je website plaatsen, tevens de meegestuurde foto’s.
 
 
JOB
 
Mijn lieve chihuahua is er niet meer, hij is mijn armen overleden.
Ik heb er nog erg veel verdriet en pijn van.....en het gemis is niet te beschrijven ik mis hem ontzettend!!!
 
Ik heb Job laten cremeren bij jullie dit heeft voor mij veel betekend , dankzij jullie fantastische opvang  en begrip heb
ik mijn lieverd een waardig afscheid kunnen geven.
Ik heb een aandenken waar ik zo blij mee ben (pootafdrukjes van Job)  ik kijk er dagelijks meerdere keren naar , ik heb zo het gevoel dat hij nog steeds bij mij is.
Daarnaast heb ik een heel erg mooi hartje met Job erin ,deze ketting heb ik ook dagelijks om, en een heel erg mooi stolpje waar een zilveren botje inhangd ook met as van Job.
 
Door al deze mooie herinneringen heb ik Job zijn as in het blikje laten zitten zoals ik hem heb meegekregen, ik heb zijn stickertje er nog op laten zitten.
Ik ben er wel even mee bezig geweest om alles uit te zoeken maar uiteindelijk is dit voor mij het mooiste zoals ik mijn lieverd voor altijd bij mij kan dragen en zien.
 
Ik wil dan ook echt mijn complimenten geven aan het team van HDC oost zij doen hun werk echt uit liefde en recht uit het hart.
 
Dag lieve Job je bent en blijft voor altijd in mijn hart , en inmiddels weet ik waar mijn lieverd nu is ,het gaat goed met hem.
 .
Judith

--------------------------------------------------------------------------------------

 

                        Afscheid Bo

bo_300x225.jpg

Onverwachts moest ik afscheid nemen van Bo want tot de laatste dag was ze een vrolijk en actief hondje. Met haar 14 jaar oud had ze inmiddels medicijnen voor haar hartruis en een paar maanden geleden begon ze bloed te plassen bleken haar bloedwaardes niet in orde de dierenarts stond voor een raadsel waar dit aan lag en bleek AIHA auto immuunziekte te zijn. Daar medicijnen voor gekregen en regematig terug voor controle en ondertussen bleef ze een actief en vrolijk hondje, ze had wat last van atrose maar hiervoor gaf ik haar glucosamine  en puur spondy en dat hielp goed ze liep als een kievit. Maar altijd nadrukkelijk aanwezig tot de laatste dag met haar bassetjachtschreeuw met OEH OEH de mensen begroeten of als ze iets buiten hoorde en maar ontdeugende dingen doen want eten was werkelijk haar lust en leven, uit de afvalbak in de keuken proberen te eten neus eronder klep omhoog duwen dat ik er maar iets bovenop zette anders lag alles over de grond bezaait, poep uit de kattenak willen eten, alles ging erin buiten als je niet oplette ook poep. Eten was een obsessie voor haar.  
Afgelopen donderdag 18/11 9.00 uur stond een afspraak dierenarts voor bloedonderzoek, laatste keer waren de bloedwaardes wat verbeterd dus het werd een spannend bezoek. Ik kwam uit bed en ze maakte die ochtend een zieke indruk, levenloos niet willen eten of drinken en ze was aan het trillen. Dierenarts keek haar bloed na en bleek toch weer verslechterd te zijn, voelde een verdikking in haar buik en zei van een echo maken de volgende dag maar eerst een injectie prednison en afwachten of ze vandaag zich beter ging voelen of niet. Ik had zelf al besloten en gezegd voelt ze zich nog zo ziek vandaag dan laat ik haar waardig inslapen. Zaterdag daarvoor ook al geweest had ze een opgeblazen dikke buik, was bang voor maagtorsie (had ze in verleden eerder gehad), foto's en sonde, nee dan stoppen we ermee ik wil geen lijdensweg voor Bo.
Ik kwam thuis en het ging helemaal mis nog niet willen eten of drinken ze lag te trillen in de mand, ik liep naar de keuken was wat bezig en hoorde een klap, lag ze naast de mand en kon niet omhoog komen, ze kon niet meer lopen daar had de kracht niet meer voor en ik belde de dierenarts om haar die middag te laten inslapen. 15.45 uur kon ik er terecht en belde ondertussen het crematorium om Bo daarna daar naar toe te brengen. Bo was helemaal op en liggend in haar mand naar de dierenarts gebracht en daar ging alles heel rustig en kalm en zonder pijn en kreeg ik alle tijd om afscheid van haar te nemen. Dierenarts die euthanasie op haar pleegde zag het al aan haar ogen dat het niet goed ging en voelde en had een hele grote bult van haar vast tussen haar liezen was waarschijnlijk een tumor.
Daarna naar het crematorium en we werden heel vriendelijk en hartelijk ontvangen, we werden geleid naar een mooie sfeervolle verlichte ontvangstruimte en ik liet Bo bewust in haar favoriete mand in haar favoriete kussens en dekentje op de grond staan dat mijn andere hond rustig de tijd kreeg om afscheid van haar te nemen terwijl wij ondertussen aan een tafeltje onder een kopje koffie met de  beheerder waren aan het praten. Ik was nieuwsgierig was nog nooit hier binnen geweest en vroeg of ik alles kon bekijken de ruimte van koelcel en crematie en dat kon hij legde alles heel hartelijk en vriendelijk uit samen met zijn vrouw. Aan het eind ging de mand weer mee en Bo werd op de opbaartafel gelegd, de hele sfeer, verlichting, mooi schilderij erachter, het ontvangst, het meeleven, alle tijd werd genomen, dit allemaal heeft op mij een diepe indruk gemaakt.
Dierenkliniek Deventer wil ik hierbij ook heel erg bedanken. Bo is op een waardige manier overleden, verdriet is groot maar iedereen heeft ervoor gezorgd dat ik met een goed gevoel die dag terug kijk.

Jacqualine

--------------------------------------------------------------------------------

                                                    Sammy

sammy_150x200.jpg Dag lieve, lieve Sammy……
16 november 1996 – 05 november 2010

Voor bijna 14 jaar onze steun en toeverlaat.
Wat hadden we jou nog graag even bij ons gehouden…………
Maar je kon niet meer….je lichaam was op

Rust zacht lieve, beste vriend
Jouw pootafdruk staat onontwisbaar in onze harten……..

 

 

 


              Afscheid

We wilden je ook nu niet alleen achter laten.
Verhalen verteld en over jou streken praten.
We hebben huilend, elkaar steunend gewacht.
Tot jij in de door ons gekozen urntje werd gebracht.

 

Nu sta je hier in de woonkamer bij ons.
Heel anders dan het altijd is geweest.
Geen begroeting, geen rare bekken of gefrons.
Niet meer dat hele lieve, gekke beest.

Een gapend gat heb je in ons hart geslagen.
We zullen je nooit vergeten, wat hebben wij jou  heel lief gehad.
Voor jou een langer leven, hadden wij graag willen vragen.
Maar het mocht niet zo zijn, onze allerliefste schat.

Rust zacht lieve Sammy …weet dat wij je nooit zullen vergeten.
We denken het wel, maar hopen toch maar echt,
Dat jij dit wel van ons zult hebben geweten.
Onze liefde voor jou is diep en o zo oprecht……      

 

Lieve mensen van HDC Oost, jullie ook ontzettend bedankt voor de troostende en lieve woorden, de lieve gebaren naar Sammy en de hartelijke ontvangst die wij bij jullie hebben gekregen. Wij zijn jullie ontzettend dankbaar en zullen nooit vergeten hoe wij door jullie zijn ontvangen en hoe onze Sammy door jullie is behandeld.
Ontzettend bedankt voor jullie goede zorgen!

Fam. Huigen

--------------------------------------------------------------------------

               PINO                                             

pino_213x160.jpgPoezen laten pootafdrukken achter op je hart.....................

Pino is 15 jaar geworden......................15 jaar liefde..................

Lieve Baukje en Mart, gisteren, donderdag 7 oktober, kwamen we bij jullie om Pino te laten cremeren. Door jullie liefdevolle aandacht was het afscheid mooi, om nooit te vergeten. Hartelijk dank nogmaals!

Jan en Sietske Swaak, Meppel.

-------------------------------------------------------------------------
 

 MAIKEY
maikey_19_september_2010_032_120x160.jpgZondag 19 september 2010 hebben we jou -  onze lieve labrador Maikey -  in moeten laten slapen... Helaas te jong.. je werd net vorige maand 9...
We hebben 9 fantastische jaren met je gehad! Vol plezier, liefde en alle aandacht die je als hond maar kon wensen! En wij als jou baasjes!
Nooit heb je een keer gegromd... Nooit een keer gebeten of gehapt naar iets of iemand.. Je hebt de afgelopen maanden zoveel ellende meegemaakt, en je bleef altijd vrolijk! Je staartje stond volgens mij bij jou op automatisch, want die kwispelde ALTIJD!
4 operaties in een half jaar is niet niks... Milttumor verwijderd inclusief je milt... geen uitzaaiingen, maar wel agressieve vorm van kanker.... elleboogsplinters verwijderd, uiteindelijk je elleboog vast laten zetten.... je hebt vanaf juli nooit meer op je linkerpootje gelopen.....omdat het te pijnlijk was... Al die tijd hebben we je goed verzorgd als je weer eens jammerde.. dan ging ik weer met je naar de dierenarts.. Vanaf februari dit jaar heb je ELKE WEEK de dierenartspraktijk bezocht... Steeds was er weer wat met je elleboog.. Het genas maar niet.... we konden het niet langer aanzien en hadden besloten je linkerpootje maar te gaan amputeren, zodat jij weer wat rust in je lijf kon krijgen, en dat je van je pijn af was...
Echter.. dit deden we alleen als er geen uitzaaiingen bleken te zijn, want anders doen we alles voor niks!
Wat was het een shock mijn schat... afgelopen vrijdag 17 september 2010 bleek je allemaal uitzaaiingen te hebben op de plaats waar je milt had gezeten.... je alvleesklier, en je had allemaal vocht in je buikholte.... Oooh mijn lieve Maikey.... wat was je vrouwtje in shock! Hoe vertel ik dit de kinderen??? Die zoooo stapelgek met jou zijn? en jij met hen???
Ze waren dan ook heel erg verdrietig en hebben wat tranen gelaten om jou uitslag. Hoe nu verder???
2 dagen later..... zondag 19 september begin je al heel vroeg in de ochtend te jammeren en te piepen... ik ben naar beneden gekomen om je uit te laten.. je hebt gepoept en geplast! Dus ik dacht pfff gelukkig: hij moest er gewoon nodig uit....
Maar je bleef jammeren.... we gingen je met hele andere ogen bekijken... Mijn lieverd: had je dus al die tijd geen extreme last van je elleboog? Maar had je zo'n pijn in je buik??? En dan hinkelen op 3 poten.. Wat zou het pijnlijk voor je buikje zijn geweest mijn schat.. Het spijt me dat we dit niet eerder hebben geweten.
We hebben later op de ochtend besloten dat het niet meer eerlijk was tegenover jou... Jij verdient geen pijn... Helemaal niet! Jij verdient het beste en dat beste is zonder pijn verder......
Maanden stond alles in het teken van jou.. de zorgen.. het verdriet.. wat moeten we nou doen.. hoe kunnen we je nou toch helpen....
Die zondag leek je het te begrijpen.. je ontweek onze ogen.. je bleef wel blij en vrolijk maar je keek heel droevig.. Of hoorde je ons zeggen dat het nu toch maar genoeg moest zijn voor jou? Met opgeheven hoofd hinkelde je mee naar de praktijk! Je kroop niet eens meer weg onder een stoel.. je liep vrolijk kwispelend mee naar binnen.. keek ons aan alsof je wilde zeggen HET IS GOED ZO HOOR!
Normaal moet het prikje even inwerken, maar je was in no time vertrokken...... Wat hebben we gehuild......Maar het is goed zo... Jij verdient je rust....de 9 fantastische jaren neemt niemand ons meer af!!!!!!! En ik ben het gelukkigste vrouwtje dat jij 9 jaar lang onze hond bent geweest!!!! We hebben je naar het Deventer Crematorium laten brengen... Daar aangekomen werd ons wat koffie/thee aangeboden en Mart (de eigenaar) zou jou even mooi neerleggen en dan konden we afscheid van je nemen.
We hadden geen idee wat ie nou precies bedoelde, maar toen hij ons riep en wij naar jou toe mochten gaan barstten we in tranen uit.. Je lag gewoon prachtig opgebaard! Echt mijn complimenten voor Mart! Je had witte roosjes bij je pootjes liggen... er brandde een kaars... je lag er prachtig bij.... Echt waar... Dat verdiende je ook! Maar... de leegte die je hebt achtergelaten is ongelofelijk... Het is nog heel vers.. Gisteren nog maar ben je gecremeerd.... Gisteren heb ik je nog een keer kunnen knuffelen, kussen, je pootjes vastgehouden (wat ik altijd al met je deed)... ik heb een plakje kaas naast je neergelegd op je laatste reis.... want je was dol op kaas....dat MOEST ik gewoon doen....
 
Lieve lieve Maikey... het ga je goed waar je ook bent! We missen je en we houden vreselijk veel van je!
 
En Mart: mijn complimenten voor alles! We hebben waardig afscheid kunnen nemen van onze dierbare hond, en dat je zo snel hebt gereageerd met zijn schroeven uit zijn elleboog.. We zijn er dolblij mee! Dat is het enige wat we nu nog hebben van Maikey. Van de week gaan we naar de uitstrooiplek... Dan hoop ik dat ik het dan helemaal echt kan afsluiten want het doet ontzettend veel pijn... Vandaag was de eerste echte dag zonder hem.. dat je hem niet meer kon zien/voelen..... Heel zwaar maar we redden het wel....
 
Lieve Maikey: we houden van je jongen!!!
HEEL VEEL LIEFS VAN JE BAASJES: JEANET CEES DENNIS EN STEVEN VAN DER VELDE
 

----------------------------------------------------------------------------------- 

Sir Itam v.h. Hoogveen

23-05-1998 - 12-07-2010

sir_itam2__238x178.jpgsir_itam1_162x178.jpg 


 








Als een schitterende pup bij ons gekomen

Als een flonkerende ster van ons heengegaan
Een newfoundlander waar men alleen maar van kan dromen
Jouw ster zal nu voor altijd hoog aan de hemel staan

Itam wat heb je ons 12 prachtige jaren gegeven
Samen te leven met jou was bijzonder fijn
We mochten geweldige tijden met je beleven
Je was een hond om trots op te zijn.

“Straks bij de regenboog geven wij elkaar weer een knipoog”

Itam we hebben ontzettend van je genoten
Dag Lieve, Mooie Jongen.

Lieve mensen van het HDC,
Bedankt voor de liefde- en respectvolle aandacht die jullie hebben gegeven met de crematie van onze Itam. Alles maar dan ook echt alles was perfect. We raken er niet over uitgesproken hoe bijzonder jullie omgaan met mens en dier. We vonden het erg fijn dat onze Toean (zoon van Itam) ook bij jullie nog even afscheid kon nemen. Dat heeft hem erg goed gedaan. We zijn blij dat we onze kanjer in jullie handen hebben gegeven. Het was een waardig en mooi afscheid. 

Jullie crematorium is ook iets om trots op zijn.

Veel liefs,
Koos en Joke
Knuffel van Toean.

-------------------------------------------------------------------

Voor Chila mijn trouwe vriendin

De Brug

Breng jij me weg tot aan de brug ?

Ik ben zo bang om daar alleen te staan.

Als we daar zijn ga niet direct terug

maar wacht....tot dat ik over ga en zwaai me na.

Dan voel ik mij heel veilig en vertrouwd.

Breng jij mij weg tot aan de brug?

En ga dan niet te vlug terug.

Zwaai jij mij na als ik overga?

Een heel klein duwtje in mijn rug,

is alles wat ik nog verlang van jou.

Dank voor je liefde en je trouw.

Ik ga nu gauw.

Want het begin is reeds in zicht

ik voel de warmte van een licht...


Aan het HDC  Team

 

ik wil jullie hierbij hartelijk bedanken voor de zorg en een luisterend oor

Groetjes van Koos Dekker te Zwolle
-----------------------------------------------------------------------------------

CHAGALLE

chagalle_213x160.jpg

Lieve Chagalle, op 18 juni 2000 kreeg ik jouw en was je ongeveer drie jaar. Nou was je op 18 juni, dus tien jaar mijn trouwe partner. Op 4 juli overleed je na een korte ziekte.

Hoewel je een aantal maanden al langzaam last ervan kreeg was er niets meer aan te doen. De laatste twee dagen waren wel moeizaam. Waardoor ik een moeilijke beslissing moest nemen om je te verlossen. Nu mis ik jouw schrale gemiauw, aanhankelijkheid, maar bovenal de liefde en genegenheid die je me gaf. Je was een fantastische poes die nooit ziek was in al die jaren, Altijd actief en levendig tot die laatste vier maanden. Je levenslustigheid nam af, maar je bleef van mij houden zoals je kopjes geven en aandacht vragen. Tot op het laatste moment bij de dierenarts was ik er ook voor jou, en ben ik bij je gebleven. Je hebt je ogen voorgoed in mijn armen gesloten.

Het moeilijkste was het afscheid van jou. Het was dat ik je in het huisdierencrematorium van Nijmegen wilde cremeren, maar ik mocht er onder geen enkel beding bij zijn. Het is daar onmogelijk om mee te gaan naar de crematieruimte, zeiden ze. Toen heb ik besloten om met het huisdierencrematorium "Oost Nederland" contact op te nemen. Toen op dinsdagmiddag 6 juli om 15.30 uur heb ik aldaar afscheid van je genomen. Een bijzonder mooi afscheid, maar wel erg emotioneel. Maar het heeft mij gesterkt dat ik je mocht begeleiden op de laatste weg, Ik heb je uit het asiel van Schoten ( Belgie) gehaald en je ook in het crematorium Oost Nederland te Deventer op de laate weg begeleid.

Nu is Chagalle weer thuis.

Beste mensen van het huisdierencrematorium Oost-Nederland van Deventer. Nogmaals wil ik jullie bedanken voor de mooie en respectvolle begeleiding en de tegemoetkoming in mijn verzoek om Chagalle

te mogen begeleiden tot het laatste. Het heeft mij enorm gesteund en gesterkt bij het verwerken van haar overlijden.    

Hoogachtend,

Frank Hurenkamp

LENT

------------------------------------------------------------------------------------

       CHICO

chico_198x149.jpg

Hallo,

Ik wil nog even een mailtje sturen hoe we het ervaren hebben om Chico bij jullie achter te moeten laten.

We vonden het geweldig, de opvang en het netjes leggen van haar in de afscheidsruimte.
Mede hierdoor kunnen we het nog beter een plaatsje geven. Want dat is een fijn beeld wat je voor ogen hebt gekregen.
Ook de foto die u heeft gemaakt helpt ook met de verwerking. Echt super hoor. Zou zeggen, ga vooral zo door.
Ik zal jullie zeker aan bevelen mocht iemand een adres nodig hebben.

 

Groeten, Fam kapel.

-----------------------------------------------------------------------------------

TIJGER

Beste medewerkers,
 
Plotseling ging het heel veel slechter met mijn 20-jarige Poes Tijger.
Afgelopen donderdag heb ik haar dan ook in moeten laten slapen bij de dierenarts in Eerbeek na een goed - en overwegend gezond - leven.
Vrijwel niet ziek geweest, veel buiten kunnen lopen en gegeten wat mevrouw bliefte,
Toch overviel mij haar sterven; Tijger was het lieverlingspoesje van mijn man, die veel te jong overleed.
Tot het laatst toe bleef ze dan ook bij hem in de buurt toen hij bij ons thuis was opgebaard.
Een trouw beest, lief van karakter en gemakkelijk.
 
De manier waarop jullie het afscheid - en de plotselinge dood - hebben begeleid heeft mij getroffen.
Invoelend, warm en zoals je wilt dat het gaat of zoals je wenst dat het gaan moet.
 
Mijn hartelijke dank aan Baukje voor het ophalen van Tijger, de hartelijke woorden en de zorg aan haar besteed.
Een lieve mail van jullie toen ik het even niet helder had op de donderdagavond laat.
 
Geweldig!
.............. en dus van harte aanbevolen aan een ieder die zijn huisdier op een dierwaardige wijze wil laten cremeren.
 
Heel veel dank, Joke 

-------------------------------------------------------------------------------------

          Jack

jack_25-05-2010_017_198x149.jpg        Aan Mart van Hdc.
 
Wij willen je heel erg bedanken voor de goede zorgen.
Je had een luisterend oor, troostende woorden waar je wat aan had!
Jack lag er zo mooi bij toen we afscheid kwamen nemen, dat gaf me al een fijn gevoel, dat het ok is zo voor Jack.
Heel erg prettig dat ik overal bij mocht zijn,heel speciaal!
 
Jack is op 25-05-2010 overleden en is op 26-05-2010 gecremeerd.
 
Wij zullen Jackie enorm missen, vooral ik ( Betsie ), ik heb hem bijna 14 jaar gehad, het was een super lief sociaal vrolijk knuffelig hondje.
Ik heb mijn best voor Jack gedaan  ondanks dat het onmogelijk was volgens de dierenarts om hem te laten opereren.
Het mocht niet meer baten, het doet me vreselijk, vreselijk veel pijn.
Ik hield zoveel van dat hondje!
 
Lieve Jackel, weet dat je voor altijd in mijn hart een heeeel speciaal plekje hebt, dank je wel voor al die fijne mooie jaren die je me hebt gegeven, ze  waren heel bijzonder!
Ik hou van je met heel mijn hart en ik hoop dat je het heel erg fijn hebt, daar waar je nu bent.
We gaan elkaar weer terug zien en ik hoop dat je me dan in de armen vliegt met je balletje die ik je heb meegegeven!
Niet kapot maken hoor, denk eraan!
Ik heb je as een mooi plekje gegeven in de kast.
Je zit niet meer in dat blikje maar in een verzilverd potje met een bloemkransje met witte bloempjes.
Je foto staat erbij met een kaarsje, ik geef je elke dag een kus!
De leegte zal  nooit meer opgevuld kunnen worden door een ander hondje.
Met Zoe gaat het goed, ze mist je denk ik wel, ze is rustiger dan anders en ze wil zelfs geen koekje, dat zegt heel wat voor Zoe.
het komt wel goed met haar, pas jij een beetje op haar?
 
Lieverd bedankt voor je knuffels en kusjes (likjes), je was en bent nog steeds mijn oogappeltje!!!
Dikke kusjes en megaknuffels van je mama!
 
Mart bedankt voor alles!
 
Groetjes, Betsie, Ronny, Tim

----------------------------------------------------------------------- 

               Maicky

maicky_198x149.jpgAan het team van HDC-Oost
te Deventer,
 
Hierbij willen wij, mijn vrouw en ik het team hartelijk danken voor de goede zorg die wij hebben mogen ervaren
met het afscheid nemen van onze bandiet Maicky.
Hij had een respectabele leeftijd van 19 jaar en wij hebben lang van elkaar kunnen genieten. 

Nogmaals HDC-Oost ga zo door op deze manier, jullie waren in één woord formidabel.
 
Onze dank hiervoor.
 
Lena en tony .

-----------------------------------------------------------------------------------

partout2_146x260.jpg

PARTOUT

Ondanks dat we in november 2009 gehoord hadden dat onze grote poedel
Partout aan hartfalen leed kwam het einde maandagmorgen 17 mei 2010 toch
nog onverwacht snel. Hij mocht nog net op 1 mei 2010,  10 jaar worden.
Wat een leegte en verdriet als je een kameraadje verliest en je niets meer kunt doen dan hem een waardig einde geven.
Zowel bij de dierenarts als de crematie geef je in beide gevallen je vertrouwen aan andere mensen om jouw lieve hond met respect en liefdevol te behandelen in zijn laatste
momenten.
Beiden zijn afgelopen maandag rustig en waardig verlopen.
Het verdriet zal nog heel zwaar wegen het is leeg op de plek waar wij vanaf pup tot nu een geweldige hond aan hebben gehad.
Onze beide andere honden moeten ook aan die lege plaats wennen.

Partout was een echte roedelleider voor hun met een vriendelijk en open maar vooral eerlijk karakter altijd vrolijk en bereid om te spelen en aporteren.
De klik tussen ons was er vanaf het eerste moment wederzijds tot het laatste moment
Vertrouwen in elkaar, hoe mooi is dat. De herinneringen zullen de plaats van het grote verdriet moeten gaan innemen maar nu even de rust om de tranen te verwerken.
Ik wil jullie bedanken voor de rust en luisterend oor en dat ik Partout toch weer snel kon ophalen.
Dat gaf ons troost dat hij, zij het op een andere manier toch nog dezelfde dag thuis is gekomen.

Met vriendelijke groet,

Anneke en Art van Dorp,
Klarenbeek.

 

--------------------------------------------------------------------------------------

 mousedanielle_293_195x260.jpg                                        MOUSE

Ook al zijn we nog niet zo lang thuis en is het nog wennen zonder Mouse hier om ons heen.. toch willen we graag onze ervaringen via deze weg met jullie delen.
 
Zes jaar geleden kwam Mouse bij mij wonen en vanaf de eerste dag was onze band heel erg hecht. Mijn eigen 'Dikkie Dik' was een zachte knuffel die graag alles samen met mij deed. We hebben de laatste weken genoten van onze tijd samen ondanks dat ze af en toe erg ziek was! Nadat ze rustig is ingeslapen wilde ik graag een waardig afscheid en na zoeken op internet vonden we jullie bedrijf.
 
We zijn met alle rust ontvangen, hebben mooi en rustig afscheid genomen, zijn steeds meegenomen in het proces voor zover we zelf wilden en hebben met een goed gevoel Mouse weer mee naar huis genomen. Een klein blikje met haar naam, een prachtig sieraad en een mooie steen met haar as als nagedachtenis.
 
We willen jullie heel erg bedanken voor de openheid, de rust en het waardige mooie afscheid van ons huisdier! De mooie plaats waar ze lag, de rust waarmee jullie alles uitleggen en vertellen en de lieve aai voor ons zo lieve huisdier heeft ons meer dan goed gedaan!
 
 
Daniëlle Rodenburg
Tiel, 15 mei 2010

 --------------------------------------------------------------------

simba_198x232.jpg              Simba
 
Met veel verdriet hebben wij afscheid genomen van Simba.Hij is 8 1/2 jaar geworden.
Wij hebben hem met pijn in ons hart moeten laten inslapen omdat wij hem een pijnlijke lijdensweg door ziekte wilden besparen.
Wij hebben onze mooie blonde boef al met 7 weken in ons huis mogen verwelkomen en hoorde hij echt bij ons gezin.
Simba was een drukke hond, erg aanwezig en een mensen hond , hij wilde altijd graag onder de mensen zijn.
Met Simba kon je altijd lekker knuffelen, een mooie hond met zijn eigen karakter.
Simba gaf zoveel moois en liefd binnen ons gezin, het is een echte kanjer.
Dit is zo'n groot verlies........wat missen we hem.........
Simba....bedankt voor alle mooie jaren dat we samen
mochten zijn en van jou mochten genieten.
We zijn zo trots op jou....mannetje...

Mart en Nicolette van HDC- oost, bedankt voor jullie hartverwarmde en liefdevolle aandacht die wij kregen.
Jullie hebben alles keurig verzorgt en wij mochten overal bij zijn. 
Dat geeft een gevoel van rust, wij zijn jullie dankbaar hiervoor.
 
Onze wegen scheiden zich nu even
en is het altijd veel te vlug
straks.....aan het eind van onze bestemming
zien wij elkaar weer terug

Simba......wij zullen jou nooit vergeten
heel veel kusjes xxxxxx  van ons....voor jou
Lief ventje............Rust zacht................
 
Fam van den Brink
Apeldoorn 27-04-2010                           
 

----------------------------------------------------------------------- 

                                          DORUS    

dorus1_200x150.jpgdorus2_083_200x150.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

Wij zijn op zaterdag 13 maart 2010 bij jullie geweest met onze trouwe viervoeter DORUS die wij op vrijdag 12 maart 2010 hebben laten inslapen.
Omdat ik (en ook mijn man) een bepaald idee hadden over hoe we het wilden heeft het even geduurd voordat we bij jullie uitkwamen.
In Amsterdam en omgeving moet je de hond afleveren en daarna terugkomen voor de as urn,en dat wilden wij dus ABSOLUUT niet.
Ik had de enorme behoefte om hem zelf weg te brengen, en het hele''proces''bij te wonen,en hem meteen weer mee naar huis te nemen.
Wat zijn wij blij dat we dat hebben gedaan ,en dat er bij jullie de mogelijkheid bestaat om rustig afscheid te nemen in een rustige ruimte.
Want na zoveel jaar onvoorwaardelijke liefde had onze DORUS dat verdiend.
Ontzettend bedankt voor alles en wij hopen dat jullie dit nog vele jaren blijven doen.

Mario en Ingrid Ewoldt uit Amsterdam.

            

 --------------------------------------------------------------------

                          NIKKY

nikky_01-03-2010_264x198.jpg  Hallo,
 
Wij hebben onze lieve Nikky op 5 maart moeten laten inslapen. Ze was 1 maart 2010 maar liefst 17 jaar geworden.
Ze was erg oud.Maar we zullen haar zeker missen.
We hebben er voor gekozen om Nikky bij jullie te laten cremeren op 6 maart.
Wij hebben voor het plus pakket gekozen, omdat we drie kinderen hadden. We moeten toch een goed afscheid kunnen nemen.
Onze kinderen zijn 13 jaar, 10 jaar en 4 jaar. Ze zijn overal bij aanwezig geweest. Ook toen we Nikky in de oven hebben gelegd.
Ook zijn de kinderen erbij geweest dat we haar uit de oven hebben gehaald.
We hebben die dag geen van allen gehuild. Het was zo geweldig lief en erg vredig. Vooral de witte roosjes en het kaarsje wat jullie aanstaken voor Nikky vonden we heel erg lief. Ook de tijd die we kregen om nog een laatste aai en kus en knuffel te doen. Voor de kids erg belangrijk.De kinderen vonden het eigenlijk wel heel erg leerzaam hoe het ging. Je vertelde heel erg rustig wat er ging gebeuren.
Eigenlijk zijn we met veel spanning vertrokken 's morgens en met een goed gevoel weer terug gekomen. We weten heel erg zeker dat we Nikky mee hebben terug genomen in de urn.
 
Heel erg bedankt dat jullie dit voor ons en vooral voor de kinderen hebben kunnen doen.
 
Vriendelijke groeten,
 
Mariska, Charlotte, Kirsten
                     &
Dietmar en Hilda. 
     

EMMEN, 21 Maart 2010  

 -----------------------------------------------------------------------              

steffie_264x352.jpg 

Wij willen jullie van harte bedanken voor alle goede zorg na het overlijden van onze lieve Steffie.
Na een moeilijke beslissing hebben wij onze Steffie in moeten laten slapen, wij wilden haar niet bij de dierenarts achter laten en niet wetende of het wel onze Stef is die wij mee terug krijgen in de urn.
Wij konden Steffie zelf op diezelfde dag nog naar jullie toe brengen en mochten overal bij zijn. 
We hebben haar tot aan de oven begeleid en haar met een gerust hart door jullie in de oven laten leggen.
Toen de oven klaar was mochten we er ook bij zijn dat ze in de urn werd gedaan.
Daardoor weten wij zeker dat we onze lieve Stef mee terug naar huis hebben genomen.
Wij zijn jullie erg dankbaar voor de manier waarop jullie dit afscheid zo mooi en dragelijk hebben gemaakt.
Wij zullen haar verschrikkelijk missen.

BEDANKT
Vr. Gr, Fam. van de Haterd
en een poot van Micky en Naira

Oss, 13 maart 2010

  ------------------------------------------------------------------         

Beste Baukje  (volgens mij),
bedankt voor de zorg voor mijn kat en ons.
Bij deze een afbeelding die ik n.a.v. de dag gemaakt heb.

Met vriendelijke groeten,

Francis,  Zwolle

 

 chicocollage_264x352.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

---------------------------------------------------------------------------

     Ezra

ezra_25-10-2009_198x260.jpg 
 Na 13,5 jaar om ons heen is ze er niet meer.
Ons maatje, makker, ons alles.
 
Het laatste halfjaar ging het bergafwaarts,
de laatste week was enorm zwaar voor haar.
 
Zo moeilijk als het ging, liep ze ons toch overal achterna,
zelfs wilde ze tot op de laatste dag mee naar boven.
 
Toen de dierenarts thuis kwam, ging ze uit zichzelf in
 haar stoel liggen, haar kop op mijn hand.
Zo is ze ingeslapen, dicht bij ons.
 
We hebben haar naar HDC-Oost gebracht, dat hadden
we al afgesproken. Het begrip van de mensen daar is enorm groot.
Er was alle tijd om rustig afscheid van haar te nemen en ik ben tot
het allerlaatste moment bij haar gebleven.
 
Nu draag ik een hartje met een beetje as van haar iedere dag om mijn nek,
zo zal ze voor altijd dicht bij me zijn.
In de kamer staat een mooie urn en een prachtige foto van haar.
 
We zijn de mensen van HDC-Oost enorm dankbaar voor alles:
de kopjes koffie, de troostende woorden en,
iets wat we bij binnenkomst niet wilden geloven:
ondanks ons verdriet liepen we met een glimlach naar buiten,
zo was het goed!
Wilma Flokstra 
Apeldoorn 26-02-2010 

----------------------------------------------------------------------- 
Zohra 

zohra_05-02-2010_9_420x315.jpg
  
Hallo,
 
ik ben op maandag 08-02-2010 bij jullie langsgekomen om mijn hond Zohra
bij jullie te laten cremeren.
 
Ik heb het pluspakket genomen en heb er totaal geen spijt van, het was een waardig afscheid
wat ze verdiende.
 
Het verdriet en gemis van Zohra zal altijd blijven maar het was ook één uit duizend.
 
Zohra heeft me in mijn leven door moeilijke momenten gesleurd; me trouw gebleven,
gesteund, kortom ze was er altijd voor me en daar ben ik Zohra heel dankbaar voor.
 
Vanaf ik Zohra had heb ik altijd gezegd dat ze gecremeerd zou worden en ik wilde dat zodat
ze altijd bij me zal zijn totdat ik erzelf niet meer ben zullen we samen uitgestrooid worden
zodat we altijd samen zullen zijn.
 
Wat jullie doen is gewoon schitterend; het omgaan met Zohra, mezelf, jullie hebben me ook
echt gesteund en ben blij dat ik vanaf het begin tot het einde bij Zohra heb mogen zijn
en alles mee heb kunnen volgen zover ikzelf wilde gaan.
 
Bedankt hiervoor, en ik heb het jullie al gezegd doe zo verder!!!
 
Zohra, je bent er altijd voor me geweest en ik zal je nooit vergeten.
Je was zo lief, aanhankelijk, speels, je was voor mij meer dan een trouwe vriend
en zal je nooit, maar ook nooit vergeten en heb je beloofd dat ik er altijd voor je zal
zijn en je zult ook altijd bij mij blijven.
 
Ik mis je enorm,...
 
Je baasje.
 
 
Steven, Belgie-limburg
 ------------------------------------------------------------------------ 
Lizzy  
lizzy1_264x198.jpgBeste mensen van HDC,
 
Op 18 januari 2010 hebben wij onze lieve Maine Coon LIZZY moeten laten inslapen op ruim 7,5 jarige leeftijd. Ik heb die middag met jullie gebeld en afgesproken dat we de volgende dag met haar konden komen. Ik wil jullie bij deze nogmaals hartelijk danken voor de begeleiding en het luisterend oor. Natuurlijk was en zal er nog lang veel verdriet blijven, maar mede door jullie is het een waardig afscheid geweest. Ik ga niet uitgebreid in hoe e.e.a. op 19 januari is verlopen, dat hebben veel mensen voor mij op deze site al gedaan. Wat mij wel opvalt is dat iedereen zeer positief is en er een heel goed gevoel aan over heeft gehouden. Ik ben daar geen uitzondering in. Ik heb een mooie urn uitgezocht, helemaal in de (stoere) stijl van LIZZY. Als wij dit jaar gaan verhuizen kan ik haar meenemen en dat is voor mij een hele troost. Ik sluit twee fotootjes bij. Het was een lieve, prachtige poes en wij zullen haar nooit vergeten.
 
Nogmaals dank,
Marjon Roeten
Zwolle, 20 januari 2010
 ----------------------------------------------------------------------------------  
Saar en Bas 
saar_en_bas_373x280.jpg
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Beste Team van HDC Deventer,
 
Dit jaar hebben wij met pijn in ons hart afscheid moeten nemen van onze poes Saar en hond Bas.
In maart 2009 hebben wij voor het eerst kennis met jullie mogen maken.
Saar was erg ziek en om haar onnodig lijden te besparen hebben wij haar s'nachts om half een thuis laten inslapen.
Wij hebben de liefde, aandacht en verzorging van jullie als zeer prettig ervaren.
Jullie begrepen als geen ander wat een dier voor een mens betekend.
Met veel moeite en in overleg met onze dierenarts, hebben wij Bas maandag 30 november 2009 ook thuis laten inslapen.
Om twee lieve viervoeters in een jaar te verliezen valt erg zwaar.
Maar gelukkig hebben wij onder goede begeleiding van jullie alles tot een goed eind kunnen brengen.
We hebben ervoor gekozen om op Bas te wachten en hem meteen mee naar huis te nemen.
De verzorging en begeleiding van Bas zijn crematie ging met liefde en respect.
Het heeft ons ontzettend goed gedaan, om alles helemaal tot het eind zelf af te handelen.
Er is nu een grote stilte en leegte in huis.
Voor ons is het nog erg wennen dat Saar en Bas er niet meer zijn.
Ik kan niet anders zeggen dat jullie je beroep als 'Dierencrematorium' met respect en liefde uitvoeren.
Ga zo door en help mensen met jullie liefde en respect door een moeilijke periode heen.
 
Nogmaals bedankt namens Gerry Koerselman en Roswitha Waltmann uit Zutphen
 
 
------------------------------------------------------------------------------------

 
Onze lieve Duitse dog Taz,
 taz_420x307.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

15 maanden, nadat we onze bouvier Brenda bij jullie hebben laten cremeren, weer een berichtje over jullie geweldige verzorging van onze hond Taz.
Onze lieve Duitse dog Taz heeft gisterochtend heel vroeg in het bijzijn van mijn man en ik het leven verlaten,,
Ze zou in januari a.s 10 jaar zijn geworden, helaas door hartfalen is ze toch nog na ruim 2 maanden medicijn gebruik overleden, haar hart was echt op nu. Gelukkig hebben wij niet voor haar hoeven te besluiten. Taz heeft ons laten "weten’’ dat haar einde naderde en daarom werden we vroeg in de ochtend ‘’ gewekt’’ We gingen bij haar liggen en zagen dat het niet goed ging, na een paar minuten was het voorbij…….
Alsof het zo moest zijn, ze heeft op ons gewacht, is het niet geweldig??

Ook dit keer wilden we weer gebruik maken van jullie service. We hebben de dhr. Boes (Mart) gebeld en hij zou om 11.00 uur op zondag onze Taz komen halen. Hij was stipt op tijd en we hebben al onze wensen naar hem uitgesproken.
Hij nam net als toen met onze Brenda, alle tijd voor ons. Nadat we afscheid van haar hadden genomen,hebben we haar netjes in de auto gelegd.  
Mart gaf ons de tijd en ik vroeg, doe je voorzichtig met haar? De blik in de ogen van Mart sprak voor zich, natuurlijk met alle liefde en respect zei hij, en dat wist ik ook wel, maar toch, je begrijpt wel wat ik bedoel…

Nadat hij wegreed kwam voor ons echt de stilte in huis, nu was er helemaal geen hond meer, toen Brenda overleed, was het ook heel stil, wat misten we haar, maar we konden nog troost krijgen van Taz…
Nu ook zij is gegaan is het huis echt stil en leeg………………………….  

Vandaag om 12.00 uur werden we op verzoek van onszelf gebeld  door Mevr. Bruinsma (Baukje) de crematie was begonnen,het ging nu definitief gebeuren om 13.30uur was ze "klaar’’…. Om  half 3 hebben we haar weer opgehaald in een mooie asbus, 2 stuks, want tja, ze was een Duitse dog. Mevrouw heeft ons zelf nog een rondleiding gegeven en we mochten de oven zien,er lag natuurlijk op dat moment geen huisdier in, wat was het warmmmmm….

We willen jullie heel hartelijk bedanken voor de goede zorg van mijn lieve doggenmeisje Taz .Dat is gewoon geweldig,, Jullie begrijpen echt wat een mens voelt en denkt, als je met je huisdier bij jullie komt……
Nu hebben we dus geen hond meer, maar ik zal jullie echt aanbevelen bij de mensen als die ook afscheid moeten nemen van hun huisdier.. Nu staat ook Taz naast Brenda te pronken op ons dressoir.
Nogmaal bedankt voor de goede zorgen.

Roberto, Belinda, Ricardo en Dylano Marrone

Deventer, 30 November 2009

 

----------------------------------------------------------------------------

ANNA

Met veel verdriet hebben wij afscheid genomen van Anna. Zij is 15 jaar geworden, wij hebben haar in laten slapen, omdat wij haar een pijnlijke lijdensweg door een ernstige nieraandoening wilden besparen.

anna_juni_2006_267x198.jpg

Anna kwam uit het dierenasiel in Zwolle, zij was toen al 12 jaar.
Onze ervaringen met een ander dierencrematorium waren niet zo bevredigend. We wilden een respectvolle en liefdevolle crematie. Zoekend op internet kwamen wij terecht op de website van Huisdierencrematorium Oost Nederland. Onze eerste indruk was meteen goed. We werden hartelijk ontvangen met koffie en een luisterend oor. Anna was heel mooi opgebaard met haar lievelingsmuis, een brandend kaarsje en drie witte rozen. We kregen alle tijd om afscheid van haar te nemen. Wij hadden gekozen voor een individuele crematie op afspraak, omdat wij haar as graag meteen mee wilden nemen. Wij kregen uitleg over de crematie en mochten ook de oven zien. Wij kozen een mooie urn, waarin haar as werd gedaan. Met een verdrietig, maar voldaan gevoel verlieten wij het crematorium. Het afscheid was zoals wij in gedachten hadden……

Familie Wijkstra

Hoogeveen, 24 November 2009

----------------------------------------------------------------------------

Timbermuis

timbermuis_297x196.jpgAfgelopen zomer op de terugreis van vakantie zijn we langs het dierencrematorium in Deventer gereden om te kijken hoe alles in zijn werk gaat.
Want met honden van 14 en 15 jaar moet je toch voorbereid zijn op het onvermijdelijke .
Wat ons het meeste aansprak was de locatie, alleen een crematorium  niet in combinatie met dierenopvang zoals ook voorkomt. Het idée dat naast de crematie honden blaffen stuitte ons tegen de borst..
Op 29-10-2009 kwam dierenarts Michiel v Zuijlen uit Oldenzaal bij ons thuis om onze ongeneeslijke Timbermuis van 15 jaar in te laten slapen.
Hij deed dat op zo`n waardige wijze ,dit vergeten wij nooit meer . Vooral de laatste spuit in de voorpoot getuigde van veel liefde en vakmanschap. Eerst werd een stukje poot kaal geschoren en daarna werd de spuit er heel voorzichtig ingezet.
Na 10 seconden was onze lieveling overleden. Dan nog even Does laten snuffelen aan het door de geest verlaten lichaam . Want als de geest weg is herkennen honden het niet meer als hond maar is het voor hen  niet meer dan een vloerkleedje. En ze kijken er ook niet meer naar om. Michiel bedankt
Daarna zijn we met haar naar Deventer gereden . We hadden gekozen voor het pluspakket en daar zijn we achteraf erg blij mee.
De opvang was prima en de begeleiding respectvol. Het voordeel van zo`n individueel pluspakket is ,dat je na de crematie meteen de urn mee naar huis kunt nemen.
We zijn heel tevreden dat we voor deze weg gekozen hebben.
Wat me nog wel bezighoud is de gedachte dat wij als individu mogen en kunnen beslissen
over leven en dood van andere levende wezens.
 
Huub en Marijke Zurhorst
Denekamp
----------------------------------------------------------------------------

 Onze lieve labrador Tessa.
Te jong gegaan,
Te jong gebleven,
We hebben je al onze liefde gegeven.

Deze is voor jou Tessa !

Iedereen zegt,
Dat jij nu in de hemel bent.
Een betere plek,
Je wordt er vast verwend.
Nee ik moet niet huilen,
Want ik weet dat jij van me houdt.
Maar ik zou alles ruilen,
Voor nog een seconde met jou!

Wanneer zie ik jou terug..
Mijn engel die over me waakt.
Wanneer zie ik jou terug..
Een ster die naar me knipoogt,
En me nooit verlaat,
Die elke avond aan de hemel staat.

Iedereen zegt,
Dat jij nu vast geen pijn meer voelt.
Weet iemand echt,
Wat men daar dan mee bedoelt.
Nee ik moet niet treuren,
Want ik weet toch jij ziet me graag.
Wat er morgen ook mag gebeuren,
Maar wie antwoordt echt op mijn vraag.

Wanneer zie ik jou terug,
Mijn engel die over me waakt.
Wanneer zie ik jou terug,
Een ster die naar me knipoogt,
En me nooit verlaat.
Die elke avond aan de hemel staat.

En als ik in mijn bed lig vannacht,
En als een nieuwe ster naar me lacht.
Weet ik dat jij voortaan altijd bij me bent,
k Heb jou herkend.

Wanneer zie ik jou terug,
Mijn engel die over me waakt.
Wanneer zie ik jou terug,
Mijn ster die naar me knipoogt,
En me nooit verlaat.
Die elke avond aan de hemel staat.

We missen je enorm.

 

 TESSA

tessa_112_420x280.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Door een noodlottig ongeval zijn wij onze allerliefste Tessa helaas verloren.
Wij hebben 5 jaar op en top van haar mogen genieten.
Ze was een rustige, lieve huishond en buitenshuis een top werkhond en maatje voor haar baas.
Na het ongeval kwam dus de vraag wat nu? HDC-oost gebeld en die kwamen gelijk naar ons toe.
We wilden nog graag afscheid van Tessa nemen, maar door het ongeluk werd dit moeilijk.
Toch heeft een medewerker van HDC er voor gezorgd dat ze er keurig bij lag, zodat afscheid nemen toch nog mogelijk was.
Na de crematie zijn wij als gezin naar het crematorium toe geweest en hebben daar in alle rust een urn uit kunnen zoeken.
Daarna hebben wij Tessa zelf in de urn mogen doen en konden we haar mee naar huis nemen.
Voor ons was dit alles een mooie afsluiting op een trieste gebeurtenis, maar door HDC is het voor ons was dragelijker geworden.
Onze ervaring in het algemeen over HDC-oost is dat je daar gewoon jezelf kunt zijn, je alle medewerking krijgt. En alle tijd en rust
om afscheid te nemen van je dierbare bezit. Wij willen HDC-oost hier dan ook ontzettend voor bedanken!

Tessa deze zijn nog voor jou:

Tessa te jong, te vroeg, van jou kreeg ik nooit genoeg!
Lieve schat ik mis je, Paul.
3 kleine woordjes verscholen in een traan
3 kleine woordjes ik moet je laten gaan
3 kleine woordjes je weet wat ik bedoel
3 kleine woordjes verwoorden mijn gevoel
Ik mis je, Wilma.

Tessa, we zullen je nooit vergeten!
Dikke knuffel
Paul, Wilma, Jessica en Renate
Lochem 27 oktober 2009

----------------------------------------------------------------------------

FLORIS 

Op woensdag 14 oktober hebben we onze fantastische Noorse boskat Floris laten inslapen.  

bommel_en_floris_049_297x198.jpgFloris was al een tijdje ziek en we wisten dat dit moment eens zou komen.
Floris was een levenslustige kat, genoot van zijn maatje Bommel en was veel te vinden in onze tuin waar hij onder zijn favoriete conifeer zijn middagslaapjes deed. Floris was gek op kinderen en als die in huis waren dan was het feest!
Een tweetal jaren geleden werd bij hem HCM (een spierziekte aan het hart) geconstateerd. Hij vermagerde sterk. Toch bedierf dat niet zijn levenslust, hij bleef er vrolijk onder en bleef ons entertainen.
Nu hij er niet meer is laat hij een leegte achter, zowel voor ons als zijn maatje Bommel.
 
Lieve Floris,
Je hebt op ons beider harten flinke pootafdrukken achtergelaten.
Rust nu maar uit.
 
Onze welgemeende dank gaat uit naar Huisdieren Crematorium Oost Nederland voor de prettige wijze waarop zij  het gehele crematie proces hebben begeleid.
 
Oktober 2009
 
Mary en Ben Mombarg

----------------------------------------------------------------------------

 Vita Volkova Bastaja

We wisten al een tijdje dat onze tijd samen met Vita, onze Saarloos Wolfhond, een einde naderde. De verlamming van Vita’s achterhand werd steeds erger en we wilden per se niet tot het uiterste (niet meer op kunnen staan, incontinentie etc.) wachten. Een moeilijke keuze en voor iedereen wellicht anders te wegen, voorop stond voor ons het respect dat wij vonden en vinden dat onze hond verdiende/verdient.

vita_297x198.jpgIk was dus al eventjes gewend aan het idee en bereidde me voor door een plek voor haar te zoeken in onze tuin, in de buurt van onze Labrador. Twee jaar geleden overleden toen Vita tien was. Een paar jaar ouder dan Vita, maar zeker weten vanaf haar pup-zijn haar beste maatje.

 

Een beetje twijfel was er wel. Toen we een paar jaar geleden wilden verhuizen hebben we echt gespeeld met de gedachte om de Labrador op te graven en ‘’mee te nemen’’. Luguber?
Ik weet het niet. Vervelender lijkt het me om over een paar jaar bij je voormalige huis aan te moeten bellen en de bewoners te vragen of je even bij de plek mag mijmeren/herinneringen ophalen, misschien wel troost zoeken, waar je destijds je hond hebt begraven.
Nog even afgezien van het mogelijke antwoord: ‘’Oh waren dat die botjes, toen we bezig waren met ons extra schuurtje….we dachten al…! Neen, ja, die hebben we in de grijze container meegegeven…! Hoezo, luguber?


Mijn vrouw vertelde het. Deventer bezit sinds enige tijd een crematorium voor huisdieren, is dat niet wat voor ons? Nu heb ik het helemaal niet zo met cremeren, slechte ervaringen zijn daar ongetwijfeld debet aan, dus ik wiste het idee weer snel uit mijn hoofd. Maar het bleef knagen. Ik informeerde en door een toeval kwamen we in contact met een oud collega die deze weg wel had bewandeld met zijn hond. En positief was. Over de begeleiding en vooral op de manier waarop hij en zijn partner ‘hun’  inbreng hadden kunnen geven.
Alles blijkt mogelijk. Achterlaten bij de dierenarts, laten ophalen, afgeven bij de deur tot en met het er bij zijn van het begin tot het einde. Inclusief het in de oven leggen van het lichaam, inclusief het openen van de oven na de crematie. Alweer luguber? Neen, hoor, maar ook dat is natuurlijk naar ieders eigen gevoel.
Wij zijn van het begin tot het einde bij Vita geweest. Het was moeilijk, met een lach en –veel- traan. Maar het was respectvol en in ons tempo en op onze manier. Met gepaste steun van Mart en Baukje.
Vita staat straks buiten, bij de appel en de pruimenboom, ‘’bovenop’’ haar Labrador. En we nemen haar mee als we nog eens gaan verhuizen.

Willem en Hennie

 

---------------------------------------------------------------------------------

Erza

Erza.jpg

































Beste Mart en Baukje,

Afscheid nemen van mijn hond Erza was moeilijk. Door jullie goede zorgen voor dier én mens werd het draaglijker. Dat ik alle stappen van Erza’s crematieproces zelf mee mocht doen, gaf me een goed gevoel. Het was een mooi afscheid. Dank jullie wel.

San van Doorn Enschede

----------------------------------------------------------------------------
Lieve Buddy,

Ik wil je bedanken dat je ruim 11 jaar in mijn leven bent geweest.

buddy.jpg Je was altijd vrolijk en duidelijk aanwezig.

Als ik thuis kwam van het werk was jij de eerste die aan de trap stond. Jij hebt mijn leven een extra invulling gegeven, ook al ben je door het vrouwtje in huis gehaald.

We hebben vooral van je genoten en je hebt heel veel mensen plezier gebracht. Je trok de aandacht door je speciale uitstraling, zelfs in het buitenland tijdens de vakanties kwamen mensen speciaal op jouw af.

Lieve Buddy, maatje van me, ik wil je ontzettend bedanken dat ik met je heb mogen trainen en samen met je heb kunnen werken als reddingshondenteam.

• Je bent vanaf 23 september 2000 t/m 2 april 2007 een goede en betrouwbare inzetbare reddingshond geweest. Door de problemen met je ellebogen zijn we met de inzetten gestopt.
• Je hebt deelgenomen aan ruim 50 inzetten om te zoeken naar vermiste mensen.
• In totaal zijn wij daarvoor samen 80 dagen volop met deze inzetten bezig geweest.
• Je bent in 7 landen actief geweest als reddingshond; Nederland, België, Duitsland, Frankrijk, Thailand, Maleisië en Malawi.
• Je hebt daarvoor meer dan 70 uur in het vliegtuig gezeten, nog veel meer uren waren we samen met de auto, wat je altijd erg leuk vond.
• Ook zijn we een week op een lawinecursus in Oostenrijk geweest en hebt in je leven meer dan 2000 trainingsuren gemaakt.
• Jij bent op plaatsen geweest waar veel mensen en honden niet eens komen of zelfs niet mogen komen.
• Jij hebt een druk, dienstbaar maar mooi hondenleven gehad. Samen hebben wij veel meegemaakt. Heel veel mensen zijn je dankbaar. Dank je wel lieve Buddy, dank je wel! Je blijft altijd in mijn hart, ik hou van je, geniet nu maar van je echte rust.

Je baasje.

----------------------------------------------------------------------------

BOENDI
Koud krijg ik het als ik er aan denk.
Mijn kind, mijn alles wat ik moest laten gaan.
Eerst dachten we een ontsteking maar later bleek dat er een tumor in zijn lichaam zat.
Nooit denk je aan laten inslapen want je wil het bij je houden.

De dag brak aan, een zwarte bladzijde in mijn leven.
Om 13.00 uur s middags kwam de dierenarts en om 13.18 uur lag hij in mijn armen te slapen en toen stond zijn hartje stil.
Dit is een vreselijk moment maar het ergste vond ik de eerste spuit die hij kreeg……
Huilen, verdriet, alleen, eenzaam, oneerlijk, boos…… mijn alles was weg….
Hij lag er zo mooi net of hij aan het slapen was, ik wilde wel mee….

Na even kletsen met elkaar en de emoties delen met mijn vader, moeder, zus en beste vriendin.
Een kopje koffie erbij en een leegte….
Had de dag ervoor gesproken met het team Crematorium Oost want alles moest geregeld worden en ik kon ten alle tijden komen.
We gingen met z’n vieren en Boendi (die bij mij lag) richting Deventer.
En toen we aankwamen voelde ik rust….

We werden zo hartelijk ontvangen en er werd geluisterd naar ons gevoel.  Boendi werd zo mooi opgebaard met roosjes en een kaarsje.
Het schilderij blijft mij zo bij….. heel rustgevend. En de eigenaar en eigenaresse waren zo goed voor ons!
We kregen uitleg en mochten alles indelen zoals ik dat wou.
Zo fijn……….. ik mocht Boendi zelf in de oven leggen, misschien als je dit leest een vreselijk gevoel…… NEE een super gevoel en goed voor het verwerken.
Ook wist ik dat Boendi  zijn as in mijn bakje zat.

Ik heb Boendi een heel fijn afscheid gegeven en vol respect met alle dank aan Crematorium Oost Deventer!
Hij heeft het verdient en heeft nu de rust…  het was zo fijn…
Ik zou het iedereen aanraden! Ga kijken en beleef en voel…..
RUST!

Ik wil jullie persoonlijk nogmaals bedanken, door jullie gaat het verwerkingsproces beter, het kon niet mooier!

Veel liefs vanuit Wierden en ik zeg tot ziens!

Gonny Schoolkate
Mama, Esther en Esther Smit

----------------------------------------------------------------------------

 

LUDO
Na onze goede ervaring met jullie willen we graag een referentie op jullie site zetten. 
 
Zaterdag 18 juli 2009 overleed onze Drentse Patrijshond Ludo. Waarschijnlijk een hartstilstand. Hij heeft de mooie leeftijd van ruim 13 jaar bereikt.
We hebben altijd gezegd dat we hem zouden laten cremeren. Dus na de eerste emoties kwam de vraag: waar?
Het crematorium in de buurt was voor ons geen optie na het telefoongesprek. Bij de derde hadden we een goed gevoel en dat was het Huisdieren Crematorium Oost Nederland.
Maandag 20 juli reden we richting Deventer. Het goede gevoel van ons kwam uit. Prima ontvangst, goede uitleg, alle tijd (terwijl er diverse telefoontjes binnen kwamen), oprechte belangstelling. Het afscheid van Ludo was hier in goede handen. Na afloop nog even napraten, bakje koffie en het ontvangst van het asblik.
Een mooi afscheid van een mooie,trouwe en lieve hond. Dank jullie wel!

Dick Brouwer en Rita van Liere,
Wageningen.
----------------------------------------------------------------------------

Bor

bor.jpg

Wat was ik verdrietig toen ik onze hond Bor moest laten inslapen op 7 juli 2009.
Overmand door verdriet zocht ik op Internet naar het dichtstbijzijnde crematorium, niet wetende hoe bijzonder mijn keus was.

Toen Mart me vertelde dat het mooie van zijn vak is om te zorgen dat mensen met een glimlach naar buiten gaan, bedacht ik me dat dat bij mij nooit zou lukken.

Nadat Bor thuis was opgehaald bleef ik met een naar gevoel achter, denkende dat hij in een koude koeling zou liggen.

Wat ben ik ontzettend blij dat ik op het allerlaatste moment toch de ingeving kreeg om nog een keer bij hem te kijken en dat daar nog de gelegenheid voor was.

Ik was totaal verbouwereerd toen ik zag hoe mooi Bor was opgebaard en hoe vredig hij erbij lag, met de rozen en het brandende kaarsje tussen zijn poten.
Dit heeft een indruk achter gelaten die ik nooit zal vergeten.

Ook de rondleiding die volgde gaf veel duidelijkheid en de persoonlijke aandacht van de familie en de duidelijk voelbare liefde voor hun vak voelde als een warme deken.

Ik heb in alle rust nog een keer afscheid kunnen nemen en de wetenschap dat ik tot het laatste moment bij Bor ben gebleven geeft een fantastisch gevoel van rust.

Er zijn zelfs nog foto’s gemaakt voor een blijvende laatste herinnering.

En..het is niet te geloven….ik ben, met Bor in een prachtige urn, met een glimlach naar buiten gelopen en denk er nog steeds met een glimlach aan terug.

Het gemis is enorm groot maar het einde had niet mooier kunnen zijn.

Lieve mensen, ongelofelijk bedankt dat jullie dit afscheid zo onvergetelijk mooi gemaakt hebben.

Heel veel liefs van Inge, Aschwin en Bambu.
Deventer


---------------------------------------------------------------------------- 

Hallo, 
Bij deze wil ik jullie nog hartelijk bedanken voor de goede zorgen van onze Smoke,
dat wij toch de mogelijkheid hebben gehad om afcheid te nemen van onze Smoke.
15 mei 2009 kregen wij  te horen dat Smoke een tumor had bij de nieren.
Wij en Smoke hebben het nog 5 weken volgehouden.Smoke had er vrede mee.
Smoke werd maar 6 jaar 06-06-2003  20-06-2009.
Zaterdagavond belde ik jullie en werd perfect te woord gestaan,en we hebben een afspraak gemaakt voor
maandag 22-06-2009 om 11.30 uur
Bij aankomst werden wij netjes naar de ontvangstruimte gebracht, en Smoke werd klaargelegd in de afscheid ruimte.
In de afscheidstruimte,zag ik mijn Smoke daar liggen, wat een pijn en verdriet en tegelijkertijd dacht ik met de tranen
in mijn ogen,wat ligt hij daar mooi.
Echt hartelijk bedankt dat wij zo afscheid konden nemen van Smoke.
Wij kregen alle tijd en wat ook fijn was dat er toch ook mensen waren waar je je hart kan luchten,deed me goed...
Heel fijn was om alles gewoon met eigen ogen te kunnen zien en dat geeft een zeker gevoel dat het wel onze Smoke was.
Wij hebben een mooie buitenurn voor Smoke uitgekozen waarook onze andere 3 katten inkunnen als het zover is.
Dat geeft ons  een fijn gevoel,komen ze toch weer bij elkaar in de toekomst...
 
Hartelijk dank voor jullie steun...
En bedankt dat wij zo afscheid konden nemen van Smoke
 
Met Vriendelijke Groeten
Martina Faneyte en Tom v den Hoogen
Apeldoorn-Noord 

----------------------------------------------------------------------------

FESPER
Bij deze wil ik u nog heel hartelijk danken voor de prettige wijze waarop alles is verlopen.
Tijdens het pinkesterweekend moest ik helaas mijn kat Fester in laten slapen.
Daar het weekend was belandde ik ook nog eens met hem bij een “vreemde “ dierenarts.
Voor mij was het onmogelijk om Fester bij ons in de tuin te begraven.
Op dat moment wist ik even niet meer wat te doen.
Ik heb hem dan ook bij de dierenarts achtergelaten.
Dit gaf mij achteraf niet een goed gevoel en via een beetje googelen kwam ik op uw site terecht.
Ondanks dat het weekend was werd ik aan de telefoon zeer vriendelijk en begripvol te woord gestaan.
Dinsdag na de pinksteren is Fester, volgens afspraak, meteen opgehaald bij de dierenarts en gecremeerd.
Ik mis Fester nog steeds maar het is voor mij nu wel op een prettige manier afgesloten.
 
Met vriendelijke groet,
 
Tjitske van der Linde
Velp,16 juni 2009

----------------------------------------------------------------------------

STORM

Onderstaand op verzoek aan u gestuurd van Mirjam Neuteboom als dank voor alle goede zorgen tijdens de crematie van haar geliefde Storm.
Waarbij ze mij verzocht ook u beiden enorm te bedanken voor de opvang, begeleiding, uitleg en rust die een dergelijk emotioneel moment met zich meebrengt. 
Met diervriendelijke groet  Mark Erwin Vos
 
Houden van doet zeer

Je wilt er gewoon niet aan. Zo simpel is het. Waarbij het eigen egoïsme de boventoon voert. Niet willen kwijtraken. Niet willen toegeven.
Al die tijd samen geweest en gewoon gelachen en gerend. Lopen dollen en af en toe ook boos geworden. Maar ja aan het eind van de rit was het de enorme voldoening en liefde die het won.

Hoe kan het ook anders. Nooit werd er negatief over je gesproken. Nooit was er een oordeel of werd je minachtend aangekeken. Nee, elke blik was totaal open en voor de volle 100% gemeend.
De blijdschap bij elke ontmoeting was zo voelbaar. Die vreugde dat onbevangen gevoel. Dat gevoel van een wezen dat echt oprecht blij was dat jij thuis kwam.
En was je eens te laat………….who cares, ook dat werd simpel weggeveegd en vormde geen enkel obstakel.

Samen eten, samen slapen, samen wat hangen op de bank. Of buiten in het zonnetje liggen.
Was je down, dan was er altijd die kop. Die kus die je dan kreeg. Zonder dat jij daar om vroeg.

Die troostende blik die je kreeg op de momenten dat het allemaal niet leuk meer was. En onvoorwaardelijk was die steun die je dan kreeg.

Nee geen mening of vooroordeel die je stemming bederven kon. Gewoon open de wereld intreden en onbevangen genieten van die momenten die er waren.

Ja dat is de onvoorwaardelijke liefde van een dier.
Gisteren kon ik een vriendin tot steun zijn in haar afscheid van haar trouwe kameraad.
Vol warmte, liefde en onbevangenheid deelden ze samen 13 jaar.
Een jaar daarvoor verloor ze haar andere kameraad al, maar bleef ze steun houden aan die ene.
Die ene wiens naam ik ook zal noemen. Storm

Wat hebben wij mensen nog enorm veel te leren. Als we eerst maar eens leerden om te kijken.


Mirjam Neuteboom

LOENEN, juni 2009 

----------------------------------------------------------------------------

Rasco                 

Lieve mensen van het dierencrematorium,

Hierbij sturen wij jullie onze ervaring voor op jullie site.
 
Op 14 februari hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve hond Rasco.
Voor ons stond al snel vast dat wij hem naar jullie toe zouden brengen om hem een waardig afscheid te geven, dit omdat het lezen van de referenties op deze site ons een goed gevoel gaven.
Natuurlijk is het ook dan altijd afwachten wat je kunt verwachten maar 1 ding is zeker, jullie hebben ons ontzettend goed geholpen om onze lieve Rasco een heel mooi, liefdevol afscheid te geven.
Ondanks ons verdriet en het niet los willen laten, hebben wij toch een rustig gevoel gekregen door de manier waarop jullie met het hele proces om gingen en vooral ook dat wij konden voelen dat jullie erg veel om dieren geven.
Wij willen jullie nogmaals heel erg danken voor dit alles!!

Groetjes,
 
Familie Zeisseink

----------------------------------------------------------------------------

Lady Vivian
STRAKS……
Als ik straks oud , ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat mij gaan…
de laatste goede daad.

Beslis voor mij
en wees niet laf.
Past eigenliefde bij
de vriendschap die ik gaf,
of uitstel tot het beter past
bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang
tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg:
je kijkt me aan,
je noemt me bij de liefste naam
en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst
groet ik je met mijn hondestaart…
Wat jij liet doen
deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard.
voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit?
-nee, huil nu niet-
Een wijs besluit
dat werd gegrond
op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.

Overgenomen uit het blad van de KC Zeeuws Vlaanderen

J. van Riswick  APELDOORN

----------------------------------------------------------------------------

Kailash Forever together
 
Na ruim 11 jaar lief en leed gedeeld te hebben met mijn maatje Kailash, een zwarte shar-pei is er maandag 27 april 2009 een einde gekomen aan ons samenzijn.
Ik heb hem moeten laten gaan omdat er voor hem geen kwaliteit van leven meer was.
Mijn maatje heeft nooit iets laten merken, zo hard was hij voor zichzelf.
Maar zondag 26 april 2009 kon hij ineens niet meer eten en drinken en had ik het gevoel dat hij het opgegeven had.
Ik had me wel voorbereid dat het einde steeds dichterbij kwam, maar het was toch nog wel erg plotseling en ja hoe bereid je zoiets voor?
 
Ik ben die zondagavond gaan zoeken op internet, omdat ik toen al het gevoel had dat het helemaal fout was. (ik wist toen nog niet dat het een tumor was). Ik stuitte op verschillende website's van diverse crematoriums maar de openheid en warmte straalde alleen af van jullie website.
De keus was heel snel gemaakt, ookal was het bijna 120km rijden voor mij, alleen heen, dan dus ook nog 120km terug.
 
Ik heb die ochtend kontakt opgenomen met de vraag, hoe werkt het?
Ik werd heel vriendelijk en duidelijk te woord gestaan waardoor mijn goede keuze bevestigd werd.
Ik heb vervolgens een afspraak gemaakt met de dierenarts en bij HDC een onder voorbehoud afspraak voor de 5% kans dat hij toch weer mee naar huis kon, levend wel te verstaan.
 
Maar mijn vermoeden werd bevestigd, er bleek namelijk een tumor te zijn gegroeid op het achtereinde van zijn tong, waardoor eten en drinken niet meer mogelijk was en om 13.00uur is hij gestorven in mijn bijzijn.
Ik heb nog even mijn andere hond erbij gehaald om hem afscheid te laten nemen en ben vervolgens naar Deventer gereden en onderweg de afspraak bevestigd. Daar werd ik heel warm ontvangen en kreeg ik de tijd om afscheid te nemen. Hij kreeg een mooi plekje en er werden mooie rozen bij hem gelegd en een kaarsje gebrand.
 
Mart leidde me rond en vertelde me vervolgens stap voor stap wat er zou gaan gebeuren.
Ik heb in alle rust afscheid genomen en vervolgens is hij begeleid naar de oven.
Alles is gegaan zoals ik had gehoopt. Vredig, rustig en met respect.
Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten en was daardoor best wel gespannen.
Maar door hun verhalen, ervaringen en de rust die ze uitstralen werd mijn spanning snel weg genomen en kwam mijn nuchterheid weer terug.
 
Het wachten, ongeveer een uur was zo voorbij doordat ze gezellig met me babbelden over van alles.
 
Het fijne van hun crematorium is dat ik hem gelijk weer mee mocht nemen na de crematie, ik weet hierdoor ook zeker dat de as die ik mee heb gekregen ook van mijn maatje is.
Dit was ook de grootste reden voor mij om naar het HDC te gaan.
Hij is gewoon weer thuis en in de tussentijd ben ik konstant bij hem geweest en ben ik mijn belofte aan hem nagekomen, 'ik laat je nooit meer in de steek, we blijven voor altijd samen'.
Dat is ook de reden waarom ik hem heb laten cremeren. Als ik er niet meer ben wil ik ook graag gecremeerd worden en samen met hem uitgestrooid worden op een plek die we allebei fijn vonden. Zo ben ik echt voor altijd samen met mijn maatje.
Dan zijn we wederom de twee éénheid die we waren bij leven. En die tijd kan weleens sneller zijn dan menigeen denkt.
 
Ik heb 7 jaar geleden ook een hondje verloren en heb toen besloten om die te begraven op de dieren begraafplaats hier in Zevenhoven ZH. En na het horen van jullie dat ik niet de enige ben die rondloopt met het idee om hem op te laten graven en alsnog te laten cremeren, ga dit ook zeker laten doen, maar wil eerst even het verlies verwerken van Kailash.
 
Met dit verhaal wil ik de kleine twijfel die u misschien nog heeft wegnemen om te kiezen voor dit crematorium. Ik zag er erg tegenop en kan niet beschrijven  hoe een prettig gevoel, in zoverre dit kan in zo'n verdrietig proces, het me gaf om mijn maatje aan Mart en Baukje toe te vertrouwen. 
Kailash is thuis, en het is gegaan zoals ik het voor ogen had en dat heb ik aan het HDC te danken.
 
Het klinkt stom en ik hoop ook dat het nog heel lang duurt, maar zeker tot ziens.
Kom zeker weer bij jullie terug, daar het niet m'n laatste hond was. Heb er nog 1 zoals jullie hebben gezien. En heb besloten dat er over een tijdje weer 1 bijkomt.
Maar eerst even het overlijden van Kai een plek geven.
Al met al was het een drukke dag en was ik blij dat we weer thuis waren dit zonder file overigens.
Daar heb ik Kai gelijk een mooi plekje gegeven en 11 rozen aangesneden, voor elk jaar 1 en een kaarsje bij de urn gezet.
Ik heb het er nogsteeds moeilijk mee, maar zeker door jullie kan ik met een goed gevoel terug kijken op de beslissingen die ik die dag genomen hebben.

Mensen BEDANKT!!!!!! 
Heel veel succes toegewenst met het crematorium en ik zeg het zeker voort.

Groetjes Bianca en een pootje van Sheng-Li

----------------------------------------------------------------------------

                       Goliath's vrouwtje 

 

goliath_vrouwtje_320x213.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoi,
Zoals al beloofd, wil ik graag een stukje schrijven over mijn allergrootste grootste vriendinnetje Goliath.
12 en een half jaar geleden kreeg ik als cadaeu een klein piep klein hondje van 4 weken een malthezer leeuwtje, geen zuiver ras.
Ze paste in mijn binnenzak van mijn jas.
Het was een erg klein hondje, wat wel wist wat ze wou. Ze was de vierde dame uit het nest, we dachten dat het een Heertje was, maar na 3 maanden bleek het een dame te zijn, iets groter geschapen als haar zusjes De naam GOLIATH had ze al.... En dat is zo gebleven.

Het is mijn allerliefste vriendinnetje geweest al die jaren, op mijn auto staat HENNIE en GOLIATH ze zat zelfs  op schoot in de auto,.... (al eens een beste bekeuring voor gehad) Ze zat voorop de fiets in een speciaal mandje Ze ging mee naar mijn werk. Ze lag tussen mijn PC en mijn telefooncentrale. Ze was altijd bij me, ja ook in bed.Ze zat ook altijd in mijn handtas, zodat ze niks kon missen van de mensen en omgeving, want zo een klein hondje aan een riempje, zou alleen maar benen zien,,,
Oke ik geef toe, ontzettend verwend maar zoooo een gave tut. Ze had een gaatje in haar hartklep waardoor ze veel medicijnen moest slikken. Het kostte een fortuin, maar zolang zij het naar haar zin had, was niks een punt!

Tot een week of 4 terug , ze werd blind, ze werd doof, liep overal tegenaan. En werd steeds benauwder. Toen wist ik, dit mag ik niet meer lang laten duren, maar mijn god wat een zware beslissing.
Na een zware nacht en ochtend heb ik de knoop doorgehakt, dit niet meer!! Dit verdiende ze niet. Ik heb met een zwaar gemoed, mijn vriendinnetje in laten slapen in mijn armen. En toen gebracht naar haar laatste plek met goede zorgen.

Ik had al een hele poos gekeken op internet, waar naar toe te gaan met mijn tuttebel. Ik had de verhalen gelezen, en dacht.... ja daar gaat ze heen. Wat een schitterende mensen die twee. Het was een waardig afscheid, zo liefdevol. Ik heb alle tijd gekregen om afscheid te nemen te knuffelen noem maar op. Koffie, zakdoekjes en vooral veel begrip, Ik heb met een gerust hart mijn tut daar achtergelaten met een goed gevoel.
Toen ik de dag erop de as van Goliath op kwam halen werd ik weer zo lief begeleid, ik kreeg uitleg over alles hoe het werkt hoe het is gegaan, en hoelaat. Ik heb de oven gezien, geen geheimen gewoon open en eerlijk! Lieve mensen dank je wel voor alle steun en vooral het mee geven van een goed en gerust gevoel. zelfs het einde is mooi geweest, Ik heb die kleine tut op een plek in huis staan, en als ik zelf aan de beurt ben over 100 jaar dan gaat ze met me mee, zoals altijd! Een gedachte die me gewoon een beetje blij maakt, zij en ik.. eenheid ook daarna!
 
Ik heb er  twee foto`s er bij gedaan, kijk maar wat je er mee kunt
Het verhaal is ook veeeeeeeeeeeeeeeeeel te lang (misschien wat voor je boek ;-) 
 
Liefs Hennie
APELDOORN

----------------------------------------------------------------------------

Skipper

lieve mensen van HDC

Duizend maal dank voor het mogelijk maken om de crematie van Skipper op onze manier te realiseren.
Onze kinderen vonden het heel fijn om te zien, hoe Skipper liefdevol haar laatste gang is gegaan.
We zijn nog steeds erg verdrietig en zien haar nog steeds overal, maar ja dat moet wennen.
We hebben het nodige al over jullie verteld en dat zullen we blijven doen.
Geweldig!!
Nogmaals dank, veel succes!

Hartelijke groet,

Jan, Trudie,pauline en Rutger Hendriks

KAMPEN

----------------------------------------------------------------------------

Astor  

astor_420x315.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo lieve mensen van het dierencrematorium in Deventer

Allereerst willen wij jullie hartelijk bedanken voor alle steun en begeleiding die jullie ons gegeven hebben.
Onze Astor was al een tijdje ziek. Hij had darmkanker met uitzaaiingen naar zijn longen,botten en lymfeklieren.
De laatste tijd kon hij moeilijk zijn ontlasting kwijt en begon steeds harder te kreunen als hij aandrang had.
Hij was nog altijd vrolijk,zijn vacht was nog heel mooi, hij had nog steeds honger, ondanks zijn pijn en benauwdheid.
Een verdere onnodige lijdensweg wilden wij hem besparen.
Op maandag 9 maart 2009 een gesprek gehad met de assistente van de dierenarts die vertelde ons dat Astor een prikje zou krijgen in zijn voorpoot zodat hij rustig zou gaan slapen en daarna een spuitje voor het overlijden.
Op dinsdag 10 maart 2009 kwam de dierenarts bij ons thuis maar het ging niet zo zoals ons was medegedeeld. Astor kreeg zijn eerste spuit in zijn bil hij ging meteen bij mij op schoot gaan liggen (48 kilo) en is rustig gaan slapen, daarna kreeg hij een hele grote naald in zijn hart.
Daar schrokken wij erg van en omdat ik met Astor bezig was heb ik niks gezegd maar het staat nog steeds op mijn netvlies geschreven.
Ik weet ook met mijn verstand dat hij er niks meer van gevoeld heeft maar je gevoel zegt wat anders. Astor was en is nog steeds mijn trouwe maatje, vriend en vertrouwenspersoon alles deelden we samen.
Heb nog de volgende dag de dierenarts gebeld maar daar zeiden ze de ene dierenarts doet het zus de ander zo, dat hadden ze eerder eerlijk tegen ons moeten zeggen.

Om 14.45 uur waren we in Deventer en daar werden we heel goed opgevangen.
Ze hadden begrip voor het verdriet en gemis van onze Astor, we moesten even wachten zodat ze Astor konden opbaren.
Toen we kwamen was hij nog steeds onze Astor, hij lag er heel vredig en lief met roosjes tussen zijn voorpoten en een brandend kaarsje.
De mensen van het crematorium hebben daar nog foto,s van gemaakt en gelijk naar ons doorgestuurd,nog mijn hartelijke dank hiervoor.
We hebben echt rustig afscheid kunnen nemen terwijl hij toch altijd in ons hart blijft en we hem altijd zullen missen. Na de uitleg hoe alles gaat zijn we naar de oven gegaan en hebben ze Astor erin gelegd.
Dat doet pijn, nu is het definitief,maar ook toen namen de mensen van het crematorium nog steeds de tijd voor ons. We kregen vaak koffie en fris en ze hebben veel met ons gepraat. We hebben een urn uitgezocht en een klein kokertje waar ook Astor zijn as in zit.
Na anderhalf was de crematie van Astor klaar en kregen we de as mee naar huis. Het was nog een beetje warm.

Ze hebben ons overal bij betrokken en dat vond ik heel fijn, het was het laatste wat ik voor Astor heb kunnen doen.
Ik kan iedereen aanraden die afscheid van zijn huisdier moet nemen ,ga naar Deventer en bespreek daar je wensen want bijna alles is mogelijk.
We gingen er pas om 18.00 uur weg. Nou dan kun je wel zeggen dat deze mensen echt de tijd voor ons hebben genomen en gesteund hebben. Zelfs de dag erna heb ik ze gebeld en nog een hele tijd met die meneer gesproken.
Nogmaals mijn hartelijke dank voor al jullie geduld, steun, begrip en liefde die jullie ons hebben gegeven, dat helpt bij het verwerken.

Dank dank dank dank
Groetjes van Rinus en Elianne Zonnenberg en Astor want ooit kom ik hem weer tegen.      Dag lieve makker van mij een dikke kus

----------------------------------------------------------------------------

"Duke" geboren 11-10-2004 en al overleden  18-1-2009

duke_232_edited_267x198.jpg 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na veel gesleep naar dierenarts/specialisten bleek dat "Duke" leed aan lymfeklierkanker , en er geen hoop meer was,hebben wij hem  helaas moeten laten inslapen.....
"Duke" was een verschrikkelijk mooie mechelseherder reu , hij is als pup bij ons gekomen ,samen met mij het Politiehond 1 certificaat gehaald op 30-06-2007 met 432 punten!
"Duke" was ook mijn diensthond in de bewaking , mijn maatje en allerbeste vriend!
Vandaar dat wij  een waardig afscheid wilden van deze superhond!!
Nou dat is bij HDC-OOST heel goed en verzorgd gedaan, wij hebben zelfs de zoon van "Duke" "Danger", nog in de ontvangstkamer ,afscheid kunnen laten nemen van zijn vader ,wat toch heel belangrijk was,want na dit afscheid had "Danger"rust gevonden in het feit dat zijn vader er niet meer is.
Ook vonden wij het heel fijn dat je na de crematie zelfs kunt wachten op de as .
Wij zijn er van begin tot het einde bij geweest, net zoals "Duke"tot het einde bij ons zou zijn gebleven.
HDC-OOST, heel erg bedankt !!!!!!!
 
Peter en Erna van der Horst
Eefde.

----------------------------------------------------------------------------

REBBLE

Hallo lieve mensen,
Graag wij willen wij jullie nogmaals bedanken voor de fijne begeleiding tijdens het afscheid van onze lieve Rebble.
Op vrijdag 23 januari 2009 moesten we onze (pas 1,5 jarige) lieve hondje in laten slapen.
Ze had een aangeboren nierafwijking en was heel erg ziek.
Een afscheid komt altijd te vroeg!
We wisten al een jaar dat ze ziek was maar hadden gehoopt dat ze het toch een beetje mis hadden bij de dierenarts....Helaas.. het ging sneller dan we gehoopt hadden.
Na wat rondgelezen te hebben op internet kwam ik op jullie website.
Wat mij in de referenties al heel erg aansprak was de manier waarop de mensen en hun overleden geliefde huisdier ontvangen en begeleid werden.
Dit was precies wat ik ook wilde voor Rebble.
En we hebben het (helaas) mogen ervaren.
Op zaterdag 24 januari waren we om 11 uur bij jullie.
We werden heel gastvrij ontvangen en Rebble werd meegenomen naar een mooi kamertje waar wij na nog geen 5 minuten weer bij haar konden zijn.
Ze lag er prachtig bij met mooie rozen, een kaarsje en een van haar geliefde speeltjes.
In alle rust en privacy konden wij afscheid van hem nemen.
Mart vertelde ons precies hoe alles zou gaan, en liet dit ook zien.
Zelfs mijn speciale wens was niet te gek en werd begrepen.
Rebble werd ook met het volle respect ,wat ze volgens ons verdiende, behandeld.
In een woord fantastisch.
We zijn een uurtje weggegaan en toen we terug kwamen konden we ons geliefde hondje direkt in een mooie urn weer mee naar huis nemen.
Ondanks ons grote verdriet voelde dit alles heel erg goed.
Mart en Baukje, alle lof gaat uit naar jullie, we voelden ons enorm gesteund en begrepen!! Wat fijn dat er mensen zijn als jullie, die dit werk met zoveel gevoel willen uitvoeren.
Dank jullie wel!!We missen onze kanjer echt enorm maar zijn blij dat jullie haar samen met ons zo'n mooi afscheid hebben gegeven.

Groetjes Familie Michels  Vlagtwedde (Gr.)

---------------------------------------------------------------------------- 

Afscheid Ratje Phoenix 

Afgelopen november hebben wij afscheid moeten nemen van Phoenix, het derde ratje dat in een jaar tijd overleed.
 
Bij het dierencrematorium waar we de vorige ratjes hebben laten cremeren, waren we niet bepaald tevreden over de gang van zaken. Bij opnieuw zoeken naar een crematorium kwamen we bij HDC-Oost Nederland terecht.
 
In Deventer werden we zeer vriendelijk opgevangen. De ruimtes zijn keurig verzorgd. De overleden dieren worden met uiterste zorg en respect behandeld, en ook voor ons als eigenaren was alle aandacht, begrip en privacy.
 
Omdat we aan tegen het einde van de dag kwamen mochten we wachten op de as. Mart heeft ons ook laten zien hoe alles in zijn werk gaat.
Bij HDC oost is er dan ook geen enkele twijfel dat het de as van jouw dier is dat je mee terug naar huis krijgt.
 
Het is zó belangrijk dat het dier dat je maatje is geweest een waardig afscheid krijgt.
 
Wij willen jullie dan ook, al is het wat laat, maar kort na een overlijden is het moeilijk schrijven, nogmaals heel hartelijk bedanken voor alle goede zorgen en meeleven.  
 
Met vriendelijke groeten,
Esther en Arina
ARNHEM 4 januari 2009

---------------------------------------------------------------------------- 

Branco, we missen je.

Op 16 december hebben we onze hond Branco in moeten laten slapen. Hij is 14 jaar geworden. De volgende dag hebben we Branco zelf naar HDC gebracht waar we alle tijd kregen om afscheid van hem te nemen. Het was erg fijn dat we direkt de as weer mee konden nemen. We hebben hem al die tijd niet alleen gelaten. Het gaf ons, ondanks het verdriet, een stukje rust. Ook Mart had alle tijd voor ons. Het was fijn om tijdens het wachten met hem te praten over hoeveel Branco voor ons betekend heeft en hoe hij was. Een geweldige hond die we nooit zullen vergeten.
Mart, bedankt voor je betrokkenheid, begrip en troost.

Kees en Truus Bosman
Deventer  23 december


----------------------------------------------------------------------------  

Ook Bowie ging naar Mart en zijn medewerkers.

Nadat ik afgelopen maand mijn rottweiler bowie na een erg kort ziek zijn (zijn nieren functioneerden niet meer) moest laten inslapen was het voor mij geen moeilijke keuze wat er met hem moest gebeuren. Toen  de dierenarts zei dat hij niets meer voor bowie kon betekenen heb ik direkt naar Hdc gebeld. En ondanks dat het buiten de reguliere openingstijden was mocht ik Bowie brengen. Gelukkig wel, ik moest er niet aan denken dat hij nog een dag bij de dierenarts moest liggen en nu kon ik hem zelf wegbrengen, wat ik wel zo prettig vond. De opvang was wederom geweldig( ik ben hier afgelopen zomer ook al geweest met Pluis mijn konijn).We mochten even wachten in de wachtruimte en mochten toen afscheid nemen. Bowie lag mooi opgebaard met een kaarsje en bloemen.  Ik ben van mening dat ik op deze wijze op een mooie manier afscheid van mijn maatje kon nemen en ik kon er alle tijd voor nemen. Dit was voor mij erg belangrijk, ik had toch bijna 9 jaar lief en leed met Bowie gedeeld.
Ook toen ik de volgende dag de as van Bowie op kwam halen was de opvang geweldig. Mart had door dat ik het er best wel moeilijk mee had en heeft onder het genot van een kopje koffie samen met zijn vrouw een poos met mij gepraat. Daarom ook niets als lof over deze geweldige mensen ,met  een hart voor mens en dier.
Ontzettend bedankt voor de goede laatste zorg aan Bowie.

Elvira Werts            Deventer, 17 december 2008 

---------------------------------------------------------------------------- 

Spike, mijn kleine mannetje 
We missen je zo, je was altijd zo"n blij hondje,
zo lief, iedereen die jou kende vond jou zo'n mooi kereltje.
Het is zo leeg zonder jou.
We zullen je nooit vergeten.
Ik ben zo blij dat we naar Deventer zijn gereden, ook al was het ver.
We konden rustig afscheid van Spike nemen er was zelfs een roos en een kaarsje bij,
Alles zag er zo verzorgd uit.
Het was allemaal zo goed geregeld.
Bedankt voor jullie vriendelijkheid en betrokkenheid.
We zijn blij dat we met jullie hulp, Spike zo"n waardig afscheid hebben kunnen geven.
Want dat heeft hij zeker verdiend! 
 
Rust zacht lieve Spike
 
Annemarie en Lesly
Heerhugowaard 16-12-2008.
 

---------------------------------------------------------------------------- 

Zita
Hallo Mart en Dick,
Onze Golden Retriever, Zita, moesten wij, zaterdag 6 december, in laten slapen door de dierenarts. Toch nog vrij plotseling. Nadat wij verschillende sites, op internet, hadden bekeken en enkele telefoontjes hadden gepleegd, viel ons de warme, hartelijke benadering van de eigenaar van het crematorium in Deventer op. Wij hebben een afspraak gemaakt voor maandag 8 december.
De vriendelijkheid, de duidelijke uitleg, de liefde waarmee Mart en Dick over hun werk praten.
Wij vonden het geweldig en nu snappen wij waarom men uren wil rijden om speciaal bij hen in Deventer zijn of haar huisdier wil laten cremeren. Veel lof  over alles, wij voelden dat wij met onze Zita speciaal waren, zo worden dus alle dieren en eigenaren behandeld en opgevangen.
Een unieke opzet en daar kunnen nog veel crematoria's van leren. Wij zullen jullie in ieder geval aanbevelen.
Nogmaals hartelijk dank, heel veel groeten,


Wim en Ineke Ariaans Berg en Dal

----------------------------------------------------------------------------
Balto mijn allerliefste maatje is er niet meer op deze aarde
 
Balto mijn Duitse Herder reu van 7 jaar hebben wij op 5 december 2008 in moeten laten slapen omdat hij een agressieve vorm van kanker aan de tosillen had wat niet te opereren was en waardoor hij erg veel pijn had.
Dit bericht hoorde ik op woensdag 3 december in de Wagenrenk, diezelfde dag heb ik mijn dierenarts waar Balto de laatste tijd regelmatig kwam vanwege de zwelling aan de kop wat zich toen niet aan liet zien als kanker, gebeld en met hem afgesproken dat hij vrijdag 5 december om 10 uur bij ons thuis zou komen om Balto in te laten slapen zodat onze andere Duitse herder teef Nonjah erbij kon zijn. Op 4 december heb ik met het crematorium gebeld en de situatie uitgelegd, dat ik samen met mijn man en met onze hond Nonjah erbij wilden zijn en Balto gelijk weer mee naar huis wilde nemen. Dat kon gelukkig allemaal.
Onze dierenarts Hendriks heeft Balto op een respectvolle manier inlaten slapen en ons de tijd gegeven om nog afscheid te laten nemen.
Daarna zijn wij naar Deventer gegaan waar Mart de eigenaar van het crematorium al op ons wachtte. Hij heeft Balto mooi opgebaard, en ons de tijd gegeven om van hem afscheid te nemen. Ook heeft hij ons uitleg gegeven hoe het allemaal in zijn werk ging en aan ons de beslissing gelaten waar wij wel en niet bij wilden zijn. Wij hebben een mooie urn voor Balto uitgezocht waarin wij hem mee naar huis hebben genomen en een ashangertje waar een beetje as van mijn maatje ingedaan werd (waar wij bij waren).
Hoe men in Deventer bij HDC-Oost met Balto en met ons is omgegaan verdiend alle respect, het heeft ons grote verdriet toch iets verzacht. Bedankt lieve mensen.
 
Yola te Braak   
Rheden


----------------------------------------------------------------------------

De Regenboogbrug
 
Aan de andere kant van de hemel is een plaats die de Regenboogbrug heet.
Wanneer een geliefd huisdier overlijdt, gaat deze naar de Regenboogbrug.
Daar zijn weiden en heuvels voor onze speciale vrienden, zodat ze samen kunnen spelen.
Er is overvloed aan eten en drinken en zonneschijn en onze vrienden zijn gelukkig.
 
Dieren die ziek en oud waren worden weer gezond en sterk. Dieren die gewond of verminkt waren worden weer gezond gemaakt,zoals wij ze ons herrinneren in onze dromen van de dagen die voorbij zijn.
De dieren zijn blij en tevreden: er is maar een ding die ze missen:die speciale persoon waar ze zo aan gehecht waren, die ze achter moesten laten.
 
Ze spelen en rennen samen, maar op een dag komt dan een plotselinge stop en in de verte staart, de heldere ogen oplettend, het lijf(je) trilt van verwachting.
Ineens rent hij(zij) van de groep weg, vliegt over het gras, zijn benen dragen hem sneller en sneller.
 
Hij heeft jou gezien en wanneer jij en je speciale vriend eindelijk weer samen zijn, omhelzen jullie elkaar in vreugdevolle hereniging. Nu verlaten jullie elkaar nooit meer.
De blijde kussen regenen over je gezicht, je handen strelen zijn geliefde hoofd(je) en ineens kijk je in de ogen van je lieveling, die je zolang hebt moeten missen maar nooit bent vergeten.
 
En dan gaan jullie samen naar de Regenboogbrug.
 
Tell my why.............do we build castles in the sky
 
(auteur  mij onbekend)  Yola te Braak
 

---------------------------------------------------------------------------- 

Hallo lieve mensen,

We willen jullie bedanken voor het fijne afscheid van Snoopy.
De persoonlijke, warme manier waarop we ontvangen en begeleid werden heeft diepe indruk op ons gemaakt.
We waren erg verdrietig over het verlies van Snoopy maar door jullie is het een heel speciaal en mooi afscheid geworden.
De urn staat samen met een foto van hem in Quincy's slaapkamer.

Ontzettend bedankt! 
Heel veel liefs Miek en Quincy Knippers
Eibergen, 2-12-2008

---------------------------------------------------------------------------- 

Ons maatje boemer is er niet meer yorks terrier
We hebben onze boemer op 11-11-2008 moeten laten inslapen.
Boemer is negen jaar geworden,maar oh oh wat missen wij hem.
Het is zo stil geworden in huis daar hij altijd aanwezig was.
3 weken voordat hij overleed werd hij ziek en steeds zieker.
De dierenarts wist ook niet wat het was.We konden met boemer naar
Utrecht,maar dat wilden wij hem niet aandoen.De laaste dag moest hij
als hij water dronk steeds overgeven en hij at ook niet meer.
We hebben in overleg met de dierenarts besloten om hem te laten inslapen.
We kregen van haar het adres van het dierencrematorium in Deventer
Zelf hebben we boemer ernaar toegebracht en werden daar heel netjes opgevangen.
Ze hebben boemer daar opgebaard en we konden op een rustige manier afscheid van hem nemen. Een dag later werd onze boemer gecremeerd.
De dag erna hebben we zijn as opgehaald en in een mooie urn laten doen. Nu staat die bij ons in de kamer zodat hij nog altijd bij ons is.
Hiermee willen wij de dierenarts en de mensen van het crematorium
bedanken wat ze voor ons hebben gedaan. We hadden nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn zonder boemer.
Ons maatje is er niet meer.


Betsie en Gerrit Pluim
APELDOORN

---------------------------------------------------------------------------- 

Mijn kleine vriendinnetje Macy is er niet meer.....
 
Macy was mijn fantastische West Highland White Terrier. Genoten heb ik van al die jaren dat ze bij mij mocht zijn. Genoten van haar liefde, gezelschap, trots, vrolijkheid, vriendschap en trouw. Genoten van al die fijne wandelingen op onder andere de Posbank, de hei, in het park, de duinen en in het bos.
 
Begin mei 2008 kreeg ze nierfalen. Het was toen al kantje boord. Maar met de juiste medicijnen en voeding ging het dag bij dag toch weer wat beter met haar. Nog een paar mooie maanden heeft ze gehad. Totdat ze 20 september een soort aanval kreeg.... sindsdien ging het echt bergafwaarts met haar. We zijn nog diverse malen bij de dierenarts geweest, testen gedaan. Er werd eigenlijk niets gevonden. Puur de ouderdom. Ook daarvoor heeft Macy nog (natuurlijke) medicijnen gekregen. Maar dat mocht allemaal niet meer baten. Op 10 oktober 2008 wilde ze echt niet meer. Niet meer eten, niet meer lopen. Toen kwam bij mij het besef: ik kan haar nog maar op 1 manier helpen....
 
Nadat ik haar vredig in heb laten slapen op mijn schoot, zijn mijn vriend en ik met Macy naar Deventer gereden. Van te voren had ik al besloten dat ik Macy daar wilde laten cremeren, omdat dit het enige dierencrematorium was, waar je bij de crematie kon blijven en de as meteen weer mee kon nemen. Dit vond ik zo fijn, ik moet er niet aan denken dat ik haar ergens achter zou moeten laten.
 
Macy werd eerst mooi opgebaard, met een roos en kaarsje erbij. In alle rust konden we afscheid nemen.
 
Mart heeft ons ondertussen uitgelegd hoe een en ander in zijn werk ging. Ook dat heb ik als prettig ervaren, de openheid, vriendelijkheid en betrokkenheid. De wetenschap dat je echt je eigen hond weer mee naar huis krijgt.
Het heeft me allemaal geholpen bij het verwerkingsproces.
 
Mart, nog ontzettend bedankt voor je steun. Mede door hdc-oost heeft Macy een waardig afscheid gekregen, wat ze ook verdiende.
 
Rust zacht lieve Macy.
 
Anneke
Arnhem

 

----------------------------------------------------------------------------

WHISKEY; mijn kleine mannetje 

Een lange wandeling met jou was zo genieten.
De band met jou was zo hecht.
De levensvreugde van jou was zo echt.
Je verzorging in de laatste jaren van zo intensief.
Je was zo trouw en zo lief.
De beslissing was zo moeilijk.
De leegte zonder jou zo groot.
Bedankt voor de prachtige jaren.
We houden zo van jou.
 
Frits en Wilma 13-10-2008
uit Voorthuizen 
 
Met grote dank aan HDC Oost voor jullie steun

 

----------------------------------------------------------------------------
Rocky * 14-10-07  -  * 23-09-08
 
Op 23-09-08 hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve hond Rocky.
Rocky was een lieve en ondeugende rottweiler pup van 11 maanden oud.
Door een aangeboren afwijking kon het beest geen normaal leven zonder pijn leiden.
Wij hadden besloten om het beestje geen pijn meer te laten leiden en hebben hem met veel pijn in ons hart  laten inslapen.
We hadden besloten om hem te laten cremeren en het beest een waardig afscheid te geven, en voor altijd bij ons te houden.
Wij hebben hierbij voor hdc-oost gekozen, en alles is tot volle tevredenheid uitgevoerd.
De mensen waren erg meelevend en begripvol,
Hiervoor heel erg bedankt


Rocky je bent voor altijd in ons hart..
 
Bertus, Bonita, Berry en Wendy van den Berg
Mendelssohnstraat 6
Zwolle

----------------------------------------------------------------------------
Dag Lieve Snowy & Devil.
 
Eind 2007 moest ik mijn lieve Snowy "dwerghamster"  laten inslapen.Snowy "vrouwtje" leefde samen met Devil "mannetje" in Terwolde.
Omdat ik in het verleden heb gezien dat dwerghamsters niet goed met elkaar op kunnen schieten, probeerde ik Snowy & Devil heel voorzichtig bij elkaar te zetten.
Dat ging zo goed, dat die twee grote maatjes van elkaar werden.
Ze konden alles met elkaar doen, zoals over elkaar heenlopen tot samen slapen bij elkaar.
En het was zo mooi als ik bij Snowy was merkte Devil dat en kwam hij er ook uit om aandacht te vragen, en andersom.
Ik heb een poosje met ziekte gezeten en lag beneden op de bank te slapen, en ik hoorde als Snowy of Devil eruit waren.
Maar wat ik niet zo snel zal vergeten is toen ik beneden op de bank lag als snowy in het molentje liep geen 5 tel later zat Devil ook in het molentje te lopen en ook vaak andersom.
Het leek net alsof ze elkaar riepen.
Na een aantal pogingen om ze bij elkaar te zetten, hoopte ik dat ze jongen zouden krijgen.
De feestdagen stonden voor de deur, en Snowy die werd inmiddels dikker en dikker.
We dachten dat Snowy dan ook zwanger was, een paar dagen erna gebeurde er iets ergs met Snowy.
Snowy ging op een rare manier in haar bedje liggen en ik wilde Snowy eruit halen en toen zag ik  dat haar rechter oogje niet goed was.
S'avonds ermee naar de dierenarts geweest, hij heeft haar onderzocht en een gas gegeven zodat de dierenarts kon bekijken of ze het oogje mooi dicht kon maken.
Sindsdien werd Snowy alleen maar slechter en slechter, tot vorig jaar 31 dec 07 moest ik Snowy  laten inslapen met veel verdriet.
Haar mannetje Devil merkte heel goed dat Snowy niet meer in zijn leven was.
Ik merkte aan veel dingen dat Devil Snowy gewoon mistte, hij dronk haast niet meer en kwam er bijna niet meer uit.
Eerst dacht ik nog dat Devil maart of april dit jaar niet meer zou halen, maar gelukkig haalde Devil dit wel.
Omdat ik zag dat Devil iemand in zijn leven miste kocht ik een dwerghamster erbij een vrouwtje "Olivia".
In begin waren ze blij met elkaar, maar al gauw stootte Devil  Olivia af, bijten en ruzie maken.
Devil mocht ook vaak een lekker nestje maken bij eenvan de katten.       Ook bij Devil merkte ik dat er iets niet goed zat, hij kreeg aan de onderkant een bultje.
Ik ben naar de dierenarts geweest, hij vertelde dat ik mij geen zorgen hoefde te maken want het was zijn naveltje wat ik voelde.
Algauw werd het bultje groter en vertrouwde ik het niet meer.
De dierenarts vertelde mij doodleuk oh dat is een tumor en hij kon niets meer voor Devil doen.
Maar Devil was zo levendig,dronk, at en wilde lekker aangehaald worden.
Ik had met de dierenarts afgesproken, als Devil heel erg achteruit ging dat hij hem dan liet inslapen.
Het ging een hele poos goed met Devil, maar werd kaal en kreeg korstjes op zijn mooie vacht en een witte vlek in zijn oogje.
De dierenarts onderzocht  hem eerst even, Devil werd gewogen, hij was 8 gram afgevallen.
Het hartje was nog goed, maar het was het beste om Devil te laten inslapen.
Op16 september 2008 moest ik afscheid nemen van mijn lieve vriendje, waar ik zo aan gehecht was. Omdat ik de dwerghamsters niet wilde laten opzetten heb ik besloten om ze samen te laten cremeren.
Ik ben met beide gesprekken goed geinformeerd, wat de mogelijkheden waren en er werd alle tijd genomen voor mij.
3 oktober is de dag die ik niet snel zal vergeten, dat Snowy & Devil gecremeerd werden.
Dit werd op een speciale manier gedaan.                                                     In een kleine marmeren hartjesurn, heb ik de schedeltjes en alle botjes op een nog heel herkenbare manier over.
Dit is voor mij een hele mooie bijzondere herinnering van mijn 2 lieve kleine vriendjes, waar ik veel van gehouden heb.
Ik zal jullie niet vergeten.
 
 
Erica Oord, Timo, Tommy & Gizmo de katten
Terwolde 
 
---------------------------------------------------------------------------- 

Mollie

Het moment waar je eigenlijk nooit aan wilt denken, kwam voor ons toch nog redelijk onverwacht. Op 10 oktober 2008 hebben we tot ons grote verdriet afscheid moeten nemen van ons lieve maatje, onze grote vriendin .... Mollie.
De week ervoor werd ze ziek en na snel en deskundig onderzoek door onze dierenarts kwam de diagnose...... nierfalen. Maar....., gauw aan het infuus om zo te proberen de bloedwaarden wat te normaliseren. Na 1 dag was het iets verbeterd maar nog niet voldoende, dus nog een dag (en die lieverd onderging het allemaal zonder protest!)..... en ze knapte op maar de bloed waarden bleven te hoog. Op donderdag kwam het telefoontje van de dierenarts dat we haar op mochten halen,.... waarschijnlijk was het een illusie om te denken dat het nog veel meer zou normaliseren, maar ze was erg levendig en wilde ook eten en drinken (een goed teken).
Helemaal opgetogen naar de dierenarts om haar op te halen (het is zo kaal en stil thuis als ze er niet is) en me voorgenomen om de hele avond aan haar te besteden. Samen lekker op de bank voor de televisie en lekker knuffelen!
Het was een droom die nooit meer uit zou komen.... Al vanaf het moment dat ze van het infuus afging, ging ze achteruit, werd sloom, at niet, dronk niet en reageerde nauwelijks ergens op. 's Nachts hebben we haar lekker bij ons op bed gelegd (haar vaste stekkie) en eigenlijk kwam gedurende deze nacht het besef dat dit waarschijnlijk haar laatste nacht bij ons zou zijn. Hoe vreselijk moeilijk we het ook vonden, de beste beslissing voor haar was de aller moeilijkste voor ons! Dit mochten we haar niet aandoen........
Om 8.00 uur 's morgens gebeld met de dierenarts en we mochten direct komen. (ze hebben overigens altijd voor Mollie klaar gestaan en haar altijd fantastisch geholpen) En zo kwam het moment dat we definitief afscheid moesten nemen van het allerliefste dat we hadden........ Gelukkig hebben we erg lang van haar kunnen genieten, ze werd 16 jaar!
De dierenarts heeft voor ons gebeld met het huisdieren crematorium in Deventer en we konden er meteen terecht. (ondanks dat je er eigenlijk pas vanaf 10.00 uur terecht kunt). We hebben haar zelf weg gebracht (we vonden het erg fijn dat we dat zelf konden doen) en werden erg begrip vol opgevangen. Overmand door verdriet en geen woord uit kunnen brengen..... ze hadden alle geduld en begrip! 's middags is ze gecremeerd en al de volgende dag konden we de as ophalen in een mooie urn die we voor haar hadden uitgezocht. We zijn erg blij dat we, met jullie hulp, Mollie zo'n waardig afscheid hebben kunnen geven want dat heeft ze meer dan verdiend!!
Zo is ze toch weer een beetje thuis, al is het erg moeilijk want het lijkt of het hele huis leeg is..... Dit zal moeten slijten, maar we hebben heel veel mooie en dierbare herinneringen. Lieve sterke dappere Moisje, bedankt voor alle fijne jaren samen!!! We zullen je nooit vergeten.........

Frank en Mireille
Raalte

---------------------------------------------------------------------------- 

Boomer                 Zwolle 08-10-2008
 
Ze is er niet meer ons Boomertje .
Een prachtige leeftijd van 14 jaar en 3 maand ,voor jezelf nog altijd te vroeg ,maar de realiteit is dat je niet in de eerste plaats aan jezelf mag denken ,dus hebben wij een keus moeten maken ,
Boomer kon ondanks de medicijnen niet meer uit haar epileptische aanvallen komen ,en dan weet je het is goed ,we moeten haar laten gaan.
De dierenarts aan huis laten komen ,en die bevestigde dat dit de juiste beslissing was. Hij heeft haar op een waardige manier laten inslapen.
Door al de adrenaline die door je lichaam gaat ,kom je op dat moment dus nog niet toe aan verwerken.
Als ze uit huis is zal het besef pas goed tot je doordringen
Wij wisten al dat wij haar wilden laten cremeren ,en dan in een mooie urn weer mee naar huis te nemen. Maar ja, hoe regel je dat allemaal.
Te beginnen maar te bellen naar het crematorium .
Daar heeft Mart als ik dat zo zeggen mag ,ons helemaal doorheen geholpen ,van begin tot eind ,en dat geeft zo,n stukje rust ,al wat je wensen zijn is mogelijk ,in een woord fantastisch.
HIj heeft Boomer opgehaald bij ons thuis ,nam de tijd voor een kopje koffie ,en was een en al luisterend oor ,fijn dat je dan kan praten met iemand die dit begrijpt ,
Geen zakelijke afhandelingen maar persoonlijk naar je gericht ,is toch heel belangrijk
De volgende dag de crematie ,geen gesloten deuren ,zenuwachtig ben je ,hoe zal het gaan ,maar weer ons overal doorheen helpen ,zelfs als je dat wil een kijkje in de ruimte van het crematorium zelf.
Na het afscheid van Boomer in een prachtige ruimte,zijn wij een uurtje gaan wandelen. Na die tijd konden we haar weer meenemen ,onze persoonlijke keus.
 
Ook de dochter van Mart is een ontzettend lieve meid ,met haar eigen bijdrage in ons verdriet om ons zo goed mogelijk bij te staan.
 
Het klinkt gek misschien ,maar toen we weer buiten stonden waren we opgelucht ,dat wij samen met deze familie onze Boomertje zo'n waardig afscheid hebben kunnen geven.
 
Bedankt lieve mensen ,
En bedankt boomertje voor alle mooie jaren die we samen hebben gedeeld.
 
Liefs Jan en Arien
Zwolle
en nog een laatste foto (wordt nog geplaatst hdc-oost

---------------------------------------------------------------------------- 

Giorgio 

Op die grijze, kille, doffe dag, maandag 6 oktober 2008 was het dan zo ver; onze lieve trouwe makker Giorgio moesten we zijn rust geven. Een dag in ons geheugen gegrift als de zwartste dag in ons leven.

Het was onze stoere Bordeauxdog reu niet meer gegund nog langer te moeten slepen en rekken. Zijn gezondheid liet hem en ons, na bijna 10 jaar in de steek. Een respectabele leeftijd voor een dier van zijn soort, en een zeer waardevolle periode waarop we met enorm genoegen, vreugd en liefde mogen terugkijken. 
Mede door de uiterst zorgzame begeleiding van Mart en zijn vrouw, eigenaars van HDC-Oost, was de uitvaart van Giorg een hele prettige ervaring, en heeft bijgedragen aan het verwerking- en acceptatieproces. De individuele crematie en het open karakter hiervan, waarbij we heel nauw betrokken waren bij het hele proces, gaf ons een vredig en goed gevoel. Geen massa verhaal, geen grote stapel,… respectvol en geduldig…alleen. Onze dank, Mart, voor je geduld en flexibiliteit dat je door onze omstandigheden zelfs tot ver na sluitingstijd nog tijd voor ons maakte. Giorg heeft zijn hele leven altijd het beste van ons gekregen; de beste medische zorg, lokaal en in de VU Utrecht, het beste voer Royal Canin, consequente opvoeding en onvoorwaardelijke liefde. Wij kunnen met recht zeggen dat ook zijn crematie bij HDC-Oost Nederland, tot deze hoge standaard behoort.

Je was een oprechte kanjer, hoor Giorg, en g#dv%rd*mme wat zullen we je missen!!! Iedereen die je kende hield van je, en jij hield van zowat iedereen. Het ga je goed, grote trouwe vriend,… wij zullen je nimmer vergeten!!!!!


Met vriendelijke groet,
Kind regards,
Bien cordialement,
 
Rutger Schipper. APELDOORN

---------------------------------------------------------------------------- 

Lucky, je laat een enorme leegte achter !
 
Helaas moeten wij onze lieve poes Lucky missen, nadat ze levenloos op straat is gevonden, omdat ze al spelend met haar maatje Kobus (de kat van de buren) de straat op rende en (waarschijnlijk) de auto niet aan zag komen. Ze waren onafscheidelijk vanaf het moment dat Lucky ons leven instapte.
 
Als zwervertje was ze al ruim een week in onze buurt gesignaleerd, maar we kregen haar niet te pakken, omdat ze zich niet veilig voelde. Ze heeft toen een week bij mensen verderop in de straat haar heil gezocht in de tuin, waar ze gevoerd werd. Toen ik langs het huis liep kwam ze plotseling vanuit de achtertuin naar voren rennen en krulde om mijn benen. Ze ging zelfs op mijn voeten liggen zodat ik geen stap meer kon doen. Ik heb haar opgepakt en meegenomen en vanaf dat moment heeft ze 6 jaar lang als een prinsesje bij ons geleefd. Ik had nooit verwacht dat een kat zo'n aanhankelijk en dankbaar wezen kon zijn, maar zij bewees dat dat kon. Om het uur binnenkomen en controleren of alles nog hetzelfde is, vragen om te spelen door bij een muis te zitten en ons aan te kijken en zachtjes mauwen, elke avond mee naar bed en dan heerlijk op je borst krullen met 4 pootjes en een kop in een hand (ja ja het is mogelijk) en komen als je roept ook al is de muis of kever nog zo interressant.
 
En dan krijg je ineens een paniekbericht dat er een zwart/wit katje op de weg ligt. Je grootste angst wordt bewaarheid zodra je de hoek omloopt. Daar ligt jouw scheetje, poepie, meissie... en Kobus de buurkat probeert haar in beweging te krijgen. Een ongelooflijke en ingrijpende scene. Vanaf dat moment is alles voor mij een groot zwart gat. Ik heb haar meegenomen naar huis. Dat was het enige wat ik kon bedenken. Ze is in haar mandje gelegd en de buren hebben haar uiteindelijk meegenomen en in hun schuur gelegd. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar te moeten afgeven, terwijl ik wist dat het niet anders kon.
 
Ik kan niet anders zeggen dan dat de mensen van het crematorium alle begrip van de wereld hebben voor het verlies van je lieveling. Toevallig heb ik de eigenaar getroffen tijdens het uitstrooien van de as op het Wechelerveld. Hij kon zich precies herrinneren welk poesje ik bedoelde en waar ze was verstrooid. Een klein heideplantje markeert nu die plaats.

Ik ben Mart en Baukje heel dankbaar dat ze het mogelijk maken om je huisdier op een fijne manier een waardig einde te kunnen geven.
 
Marian, Paul en Leonie

Diepenveen 25 september 2008

---------------------------------------------------------------------------- 

IVOR een bijzondere en lieve hond

Op 10-9-08 moesten wij ons maatje en grote vriend Ivor in laten slapen.
Het kon echt niet meer, hij had ernstig nierfalen en was zichzelf aan het vergiftigen.
Voor ons een enorme klap.
Ivor is ruim 13 jaar geworden en was een kruising tussen een cocker spaniel en een friese stabij.
Een fantastische hond heel lief en erg behendig.
Bij zijn geweldig mooi leven hoorde,in onze ogen, ook een mooi afscheid.
Nadat hij rustig in onze huiskamer overleden was hebben we hem naar het dieren crematorium gebracht in Deventer.
En werkelijk hij heeft een mooi afscheid gehad
 
We werden goed ontvangen   en mochten bij de crematie, wat voor ons heel belangrijk was, blijven.
Ivor hebbben we nl nooit alleen gelaten hij was altijd bij ons dus we wilden hem nu ook niet alleen laten.
Mart had daar alle begrip voor en bleef tijdens het verbrandingsproces bij ons.
Dat gaf ons een goed gevoel, want  toen we kwamen waren we allebei kapot en namate de tijd verstreek werden we vanzelf rustiger.
En het allermooiste is dat we de as gelijk mee konden nemen, zo hebben we het gevoel dat hij nog een beetje bij ons is.
We hebben een mooie urn uitgezocht en we waren erbij dat de as erin gedaan werd.
Nu heeft ie een mooi plekje bij ons in huis en dat geeft ons allebei een goed gevoel.
 
 
Mark en Lida uit Kampen
 
Mart we willen je nog bedanken dat je ons ook na sluitingstijd hebt geholpen , grote klasse.
Heel veel succes.
 
----------------------------------------------------------------------------

Minousch 

Op ruim 12 jarige leeftijd is onze lieve poes Minousch op 28 augustus 2008 in ons bijzijn na een korte ernstige ziekte ( longkanker ) overleden.
Haar toestand ging de laatste dagen achteruit, en we hadden al een afspraak gemaakt om haar die dag te laten inslapen. Onderweg naar de dierenarts is ze onverwachts toch nog  rustig in mijn armen overleden.
Ook hadden we al  contact gehad met het dieren crematorium in Deventer waar we haar dezelfde dag nog om 15.30 konden laten cremeren.

Heel byzonder  vonden wij de ontvangst in het dierencrematorium van Mart en Baukje. Totaal geen zakelijke benadering maar een warme persoonlijke ontvangst.

De afscheidsruimte ziet er perfect uit en Minousch lag heel mooi  opgebaard op haar kussentje. Er lagen mooie witte rozen bij haar namens het dierencrematorium  en zelf hadden we oranje rozen bij haar neergelegd.

We kregen een rondleiding door het crematorium en ons werd verteld hoe alles nu in zijn werk zou gaan.  Ook kregen we alle tijd om afscheid van Minousch  te nemen en mochten haar zelf naar de crematie ruimte begeleiden.

Wij hadden gekozen voor een individuele crematie en konden dan ook meteen na de crematie haar as meenemen. Uniek want dit dierencrematorium is het enige crematorium waarbij dit mogelijk is.

Uit de ruime keuze aan urntjes hebben wij gekozen voor een urn in de vorm van een slapende poes.

Haar as is nu in een urntje en is bij ons in huis. Heel dankbaar zijn we voor haar leven, maar ook heel dankbaar voor het perfecte afscheid wat ze heeft verdiend en wat ze ook heeft gekregen bij dit dierencrematorium.

Mart en Baukje heel erg bedankt voor alles, we zullen dit niet vergeten en heel veel succes met jullie dieren crematorium. We zullen jullie zeker aanbevelen.

Gerard en Eric van de Braak-Sanders

Apeldoorn

---------------------------------------------------------------------------- 

Scooby

Op 14 juli moesten wij onze 15 jarige trouwe 4-voeter Scooby laten inslapen. Na een week lang dokteren kon het echt niet langer, we moesten hem laten gaan.
We vroegen onze dierenarts of hij  het telefoonnummer had van het nieuwe crematorium voor huisdieren in Deventer. Hij kwam terug met een keurig foldertje met informatie.
Op weg naar huis, met een levende en een levenloze hond, was ik aan het bedenken wat ik moest doen met "mijn" Scooby.
Eigenlijk ben ik een groot voorstander voor het begraven van dieren.
Zoals in het foldertje al staat, bij een eventuele verhuizing blijft je geliefde dier wel in de tuin achter.
Dat gaf  de doorslag.
 
Thuis aangekomen heb ik meteen de site van Hdc-oost bezocht. Ik heb ook meteen een urn uitgezocht.
De volgende ochtend gebeld voor een afspraak. Tussen 9.30 en 10.00 mochten wij Scooby brengen.
We werden keurig ontvangen. Scooby werd netjes op een karretje gelegd en naar de afscheidsruimte gereden.
Wat een prachtige ruimte, mooie kleuren maar beslist niet overheersend. Een prachtige achtergrond waar Scooby voor stond.
Een heel mooi detail vonden wij de twee witte rozen die op de grond lagen.
 
Er werd ons koffie en thee aangeboden en we kregen alle tijd om afscheid te nemen.
De eigenaren boden een goed luisterend oor, stelden je gerust en gaven antwoord op je vragen.
Ook mocht je de oven zien en werd er uitleg gegeven hoe het hele proces in zijn werk ging.
Emotioneel was het wel, maar ik was achteraf wel blij dat ze ons deze gelegenheid gaven.
 
In alle rust konden we nog even bij onze hond.  Een waardig afscheid van een hond die 15 jaar deel van ons leven was.
Met een goed gevoel verlieten wij het crematorium
Twee dagen later konden wij de urn met de as van Scooby alweer ophalen. Wat geweldig dat dit zo snel mogelijk is.
Nu staat Scooby boven op de kast en is hij toch niet helemaal weg.
Wij zijn blij dat we voor Hdc-oost hebben gekozen. De prettige omgang, het begrip, duidelijkheid en de keurige afhandeling verdienen een groot compliment.
Bij deze.
 
Lianneke Hutteman en Ron Dekker

Deventer

----------------------------------------------------------------------------

Onze bouvier Brenda
 
Ruim 12 jaar hebben wij onze lieve bouvier Brenda in ons gezin mogen hebben.
Helaas hebben wij haar omdat ze echt niet meer kon, afgelopen zaterdag 16-08-2008 moeten laten inslapen.
Terwijl het toch weekend was,mochten we Brenda rond half 6  brengen,we kregen alle tijd om afscheid van haar te nemen
ondertussen nam de dhr. Boes onze gegevens door,alles was echt mogelijk,we hebben zelfs een rondleiding gehad en we mochten
ook zien waar onze Brenda in gecremeerd werd,,,,raar natuurlijk,,, maar toch mooi.
Als we wilden konden we bij het '"echte"' afscheid zijn vandaag 18-08-2008, maar daar hebben we niet voor gekozen.
Vanmiddag om 15.30 uur hebben we haar weer opgehaald in een prachtige door ons uitgekozen urn.
Het ontvangst, begeleiding en uitleg die we hebben gekregen was gewoon ontzettend goed,gelukkig begrepen ze onze tranen.
We kunnen dit dierencrematorium echt aanbevelen!!!
Een dier verliezen is heel erg,maar het heeft ons heel goed gedaan om onze Brenda hier naar toe brengen.
Brenda staat nu te pronken op een mooie plek op ons dressoir.
medewerker(sters) nogmaals bedankt!!!
 
Fam Marrone

---------------------------------------------------------------------------- 

Betreft: Bezoek 14 augustus 2008

Beste Baukje en Mart

Na de gesprekken die wij samen hebben gehad in de aanloop van het project had ik de verwachting dat jullie nieuw te openen dieren crematorium anders zou zijn dan de meeste(alle) andere dieren crematoria in Nederland.
De gedachte om een “Humaan”dieren crematorium te bouwen vond ik en ook mijn collega,s  een fantastisch plan en hebben daar ook gaarne aan mee gewerkt.
Vol verwachting waren jan en ik dan ook toen wij gisteren een bezoek aan jullie dieren crematorium brachten om te zien wat er van jullie plannen terecht was gekomen.
Wat wij te zien kregen overtrof al onze verwachtingen!
De entree geeft direct al een goed gevoel. De “familiekamers”zien er perfect uit en ademen  precies de juiste sfeer. De crematieruimte heeft een uitstraling die niet direct aan een verbrandingsinstallatie doet denken en de routing  van overleden huisdieren is goed gescheiden van de rest van het gebouw.
Het kleurenspel binnen het gebouw geeft rust aan en geeft samen met de bovenstaande zaken een goed gevoel.
Jullie mogen dan ook verschrikkelijk trots zijn op hetgeen jullie gerealiseerd hebben,wij zijn het in ieder geval wel. Wij zouden het op prijs stellen indien wij met toekomstige klanten bij jullie een kijkje mogen nemen.
Veel succes en een mooie toekomst toegewenst met het Crematorium Oost Nederland in Deventer.
Met vriendelijke groeten


Auke Rentenaar
Sales DFW Europe

---------------------------------------------------------------------------- 

Waardig afscheid Pluis

Toen mijn konijn Pluis op zondagavond  tijdens een operatie overleed wilde ik een waardig afscheid voor hem. Ik moest direct denken aan het pas geopende dierencrematorium bij ons in deventer. Maandagochtend direct gebeld met hdc-oost en een afspraak gemaakt om pluis `s middags te brengen. Aangekomen bij hdc-oost werd ik heel vriendelijk ontvangen door dhr. Mart boes en een medewerker en werd ik begeleid naar de afscheidsruimte
(zeer sfeervol) waar pluis werd neergezet op een tafel en ik samen met dhr. Boes de formaliteiten heb doorgenomen Er zijn diverse mogelijkheden t.a.v. de crematie en eventueel de urn of uitstrooiing. Tijdens het gesprek waarbij er ter sprake kwam hoe pluis is komen te overlijden kwamen de emoties naar boven ( ondanks dat het `maar`om een konijn ging) maar werd ik geweldig opgevangen door dhr. Boes. Nadat ik had beslist wat voor soort crematie ik voor Pluis wenste en wat ik met de as wilde heb ik afscheid van Pluis genomen en afgesproken dat ik hem de volgende dag weer op zou halen. Ook de volgende dag was de opvang en begeleiding geweldig! Het is best wel moeilijk als je de as van je overleden huisdier ophaalt en ik had geen idee wat ik hierbij kon verwachten. Maar het zat netjes in een blikje met wat ik heel attent vond zijn naam erop. Dit gaf mij het gevoel van respect voor het dier en dat het niet om een nummer ging. Ik heb daarna samen met dhr. Boes de crematieruimte bekeken en uitleg gekregen over de apparatuur die er gebruikt worden bij de crematie. Sommige mensen zullen dit wel een naar idee vinden maar ik ben van nature nieuwsgierig aangelegd en was benieuwd hoe het in zijn werk gaat. Ook deze ruimte zag er netjes en verzorgd uit.
Ik kan dan ook niet anders zegen dat hdc oost een aanwinst is voor deventer e.o.en ik mijn volgende huisdier wat komt te overlijden hier zeker weer heen zal brengen.


Elvira Werts

----------------------------------------------------------------------------

Afscheid Tjiby

Aan de ene kant al wat aan zien komend, maar toch ook ineens onverwachts moest ik mijn kat Tjiby in laten slapen bij de dierenarts. Hij was net 18 jaar geworden.Wat een verdriet!! Ik heb zoveel samen met Tjiby meegemaakt in mijn leven, o.a. ook paar verhuizingen.Ontzettend veel lief en leed met die kat gedeeld! Hij was als een kind voor mij; heel bijzonder; een echt maatje.Ik zal hem vreselijk missen en nooit vergeten! Omdat hij zo bijzonder is/was voor mij, moest het afscheid ook speciaal zijn.Het Huisdieren Crematorium was dan ook het eerste waar ik aan dacht.Toen ik in de krant las dat er een Huisdieren Crematorium geopend zou worden in Deventer dit jaar, was ik er ook erg blij mee (hoe stom dat ook klinkt?!). Want mijn kat achterlaten bij de dierenarts?? Echt niet!!Een andere kat heb ik ooit begraven in een tuin; maar daar wonen we niet meer. Dus ook niet leuk achterlatend, zo achteraf.  Bij het crematorium kan je afscheid nemen van je huisdier en weet je ook precies wat er met je huisdier gebeurt.Je kan helemaal zelf bepalen wat je wilt of niet wilt. Je kan de as van je huisdier ook meenemen/ophalen en desnoods nog in een sieraad of beeldje of knuffelsteen, etc. laten verwerken.  Ik heb een rondleiding gehad in het crematorium en het ziet er allemaal heel verzorgd uit. Ook een koelruimte voor de overleden dieren, voor tijdelijke "opvang" tot aan de crematie. Heel fijn dat er nu in onze buurt iets is voor overleden huisdieren.Want dieren zijn ook uniek, speciaal en belangrijk in ons leven en mogen niet als "oud vuil" behandeld worden na hun dood.                  

Carla H.

Deventer 

---------------------------------------------------------------------------- 

Poes Mila 

Onze ervaring met Huisdieren Crematorium Oost Nederland is op alle fronten zeer positief.
We zijn vriendelijk ontvangen  in het crematorium na het overlijden van onze poes Mila.
We ontvingen een meelevend luisterend oor en er werd met veel respect omgegaan met onze poes Mila.
We konden onze wensen kenbaar maken voor Mila en deze zijn naar volle tevredenheid uitgevoerd.
Met vriendelijke groet,


Edwin, Yoka en Chloé van Dorp-Bosch

---------------------------------------------------------------------------- 

Monti Sr.

Na 13 en een half jaar moest ik afscheid nemen van mijn geliefde Cavalier King Charles Spaniel: Monti Sr. From the Rodali Cavalier.
Na vele jaren last van zijn hart te hebben gehad, kreeg hij er onlangs ook nog ontstekingen/tumoren in zijn keel bij, dit was voor Monti te veel, om er nog weer goed door heen te komen, hij was erg benauwd.
Zaterdagmorgen 26 juli heb ik hem in aanwezigheid van mijn geliefde partner Alex, en mijn nicht Sarah, rustig in laten slapen.
Daarna rechtstreeks door gereden naar het HDC in Deventer.
Hier werden wij zeer vriendelijk en begripvol ontvangen, waarvoor nog heel veel dank.
De crematie heeft plaatsgevonden op maandag 28 juli.
Dankbaar voor alles wat hij voor mij heeft betekend, weet ik dat hij een heel mooi plaatsje krijgt in de hondenhemel.
Met heel veel trots zal ik aan hem blijven terug denken, een prachtig dier, wat mijn leven zeer heeft verrijkt.
 
Wil Dolman

Beekbergen