Jip

Jip

Lieve Jip,

Wat zijn we dankbaar dat je nog een jaar heerlijk in je nieuwe tuin hebt kunnen struinen en dat we je in november echt naar binnen hebben moeten slepen omdat het buiten gewoon te koud werd. Maar oh, wat is het nu leeg en koud in huis. Je gescharrel in de tuin, het gegraaf in je kleed, het geknor in je slaap. Je was ons eerste hondje, ons eerste Staffordje. Jij bent nu weer samen met Digger. Wij moeten verder zonder jou, zonder jullie en dat valt ons zwaar.

Hele dikke knuffel en je bent altijd in ons hart!